แม้เลือนลาง แต่ไม่จางหาย
เพราะเป็นเธอ คำบางคำถึงมีผลต่อความรู้สึก

 ผมยังเป็นคนเดิม คนที่เอาแต่คิดถึงเธอทุกคืน คนที่เหนื่อยก็ไม่รู้จะบ่นให้ใครฟัง คนที่เจอเพลงที่ชอบก็ไม่รู้จะส่งให้ใคร คนที่ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนก็ยังชอบอยู่คนเดียว คนที่ไม่มีใครเคยเข้าใจจริงๆสักที คนที่โดดเดี่ยว หรือจะบอกว่าคนที่แสนเศร้าก็ไม่ได้ผิด

ผมไม่เคยอยากเป็นคนอ่อนแอ บอบบาง ไม่เคยเลยสักครั้งที่อยากให้เธอเป็นห่วง และทุกวันที่ผมโตขึ้น ผมก็แค่ต้องเผชิญกับความเหนื่อยพวกนั้นคนเดียวจนชิน

บางเวลาผมแค่อยากนอนหลับแล้วไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย


แต่ผมรู้ดี ไม่มีอะไรง่ายดาย ผมคงแค่อยากหายไป ผมไม่อยากให้ใครจำผมได้ รวมถึงเธอ คนที่ผมรักมากที่สุด ถ้าลืมผมได้เธอจะไม่เจ็บปวดอีกนะครับ แล้วก็คงจะไม่อยู่ตรงนี้กับผมอีกเลย



 ขอโทษที่ยังร้องไห้เวลาคิดถึง เพราะการคิดถึงเธอมันง่ายกว่าการไม่คิดถึงเธอ ขอโทษที่ไม่ได้ดูแลตัวเองให้ดี ขอโทษที่ไม่รู้ว่าความสุขที่ไม่มีเธอเป็นแบบไหน ขอโทษที่ผมเผลอหลงลืมความสุขตอนอยู่คนเดียวไปนานแล้ว ขอโทษที่ทำอะไรไปมากกว่าคำว่าขอโทษไม่ได้ ขอโทษที่ปล่อยให้เรื่องของเราจบลง ขอโทษที่เข้าหาเธอ ขอโทษที่ทำให้เสียใจ ขอโทษจริงๆที่ใจร้ายกับเธอ แต่มันคงเป็นทางเดียว คิดว่าเธอคงรับรู้ได้ ว่าต่อให้ผมไม่ได้บอกว่าผมรักเธอ แต่เธอก็รู้ว่าผมรัก♡


ในวันที่ดีขึ้น เราอาจจะวนมาเจอกันตอนที่เธอรักใครสักคนไปแล้ว วันที่ผมเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้าในสายตาเธอ ผมรู้ดีที่สุดว่ารักของเธอแสนดีและอบอุ่นแค่ไหน เป็นรักที่ใครๆก็ต้องการ เป็นความอบอุ่นที่หลายๆคนโหยหา รวมถึงตัวผม ที่ไม่เคยดีพอกับรักของเธอ เป็นแค่ฝุ่นละอองในชีวิตเธอเท่านั้น อันตรายและไร้ค่า ไม่มีความหมายเลยสักนิด


 
 ผมไม่เคยมีความรักผ่านตัวอักษรที่รู้สึกว่าไม่มีแล้วจะเสียใจมากขนาดนี้มาก่อนเลยครับ คนที่ทำให้ผมรู้สึกว่าโชคดีที่ได้เจอ เธอนี่มันพิเศษกว่าใครไม่เคยแผ่วเลยจริงๆครับ

"ยกให้เธอเป็นคนใจร้ายที่อ่อนโยนที่สุด"


ทุกครั้งที่มีคนบอกคิดถึง ผมจะเผลอคิดว่าเป็นเธอ ทุกครั้งที่มีคนส่งเพลงมาให้ฟัง ผมก็คิดว่าคงเป็นเธอ และทุกครั้ง ผมก็พร่ำบอกตัวเองว่าเธอไม่กลับมา


ทุกวันที่ 22 เวลา 22:22 เป็นเวลาที่ผมจะบอกคิดถึงเธอจริงๆ ความคิดถึงที่ส่งไปถึง เป็นเวลาที่ผมเหม่อลอย เพื่อคิดว่า ถ้าวันนี้เรายังคบกันอยู่ เราจะกำลังทำอะไร เราจะเจอกันรึยัง เป็นเวลาที่ผมเพ้อฝันมากที่สุดในเวลาหนึ่งเดือนที่ใช้ชีวิตมา

ผมเข้าใจว่าความรักก็คือความรัก ความรักไม่มีรูปแบบตายตัว ไม่มีรูปร่างหน้าตา แต่ก็สามารถสัมผัสความรักได้ด้วยใจ คงเหมือนผมกับเธอใช่มั้ย วันนี้เรายังรักกันอยู่มั้ย หรือมีเพียงผมที่รักเธอไปแล้ว เธอไม่ต้องรักผมมากก็ได้ แต่หวังว่าเศษเสี้ยววินาทีเธอจะยังรักผมนะครับ


 
 Me : You
ข้อความจากผมก็ไม่มีอะไรมาก ผมแอบฝันถึงเธอด้วย ฝันว่าเธอรักใครสักคนแล้ว คงเป็นฝันร้ายในรอบปี แล้วก็เป็นฝันที่ผมไม่ได้ลืม หลังจากวันนั้นผ่านมา กลางคืนผมก็ไม่เคยนอนอีกเลย ไม่รู้ว่าไม่ง่วง หรือเพราะไม่อยากเห็นเธอรักใคร จิตใต้สำนึกของผมคงไม่ยอมปล่อยเธอไปสักที ถึงปากจะบอกว่ามูฟออน แต่กลับมูฟออนเป็นชื่อเธอ และถึงแม้หลายเดือนที่ผ่านมาผมไม่เคยพูดชื่อเธอเลยสักครั้ง แต่ชื่อเธอกลับเป็นชื่อที่ผมอยากเรียก อยากเรียกชื่อเธอสักครั้งให้เธอได้ยิน เป็นสิ่งที่ผมอยากทำมากที่สุดในตอนนี้

เรื่องของเรามันดีมากขนาดไหนผมก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าผมไม่เคยลืมได้เลย


เธออาจจะไม่ได้รู้จักผมดีมากขนาดนั้น ผมไม่โทษเธอ เธอก็อย่าโทษตัวเอง เป็นเรื่องปกติที่เธอจะเลือกสิ่งที่เธอสบายใจ แล้วก็เป็นเรื่องปกติที่ผมผลักทุกคนออกจากชีวิต เพื่อเจ็บปวดอยู่คนเดียว ไม่จำเป็นต้องมีใครรับรู้ ชีวิตผมก็มีอยู่เท่านี้ ถ้าวันไหนที่ตายไปแล้ว ก็คงไม่ได้บอกเธออีก คงไปเจ็บปวดในที่ที่ไกลแสนไกล แล้วมองดูเธอมีความสุขจริงๆ ถึงแม้ผมจะมองว่าผมยังอยากทำอะไรหลายๆอย่าง แต่ผมว่าการรักเธอก็ถือว่าคุ้มแล้วเหมือนกัน การที่เจอใครสักคนที่พร้อมจะกอดในตอนที่เหนื่อย โอ๋ตอนที่ร้องไห้ บ่นตอนที่ดื้อ ดุตอนที่ซน และมันพิเศษกว่า เพราะเรารักกัน จริงๆ ถึงมันจะไม่ได้มากเท่าไหร่ และเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆ มันก็ไม่ใช่รักที่เหนื่อยสำหรับผม เพราะถ้าเป็นใครก็ได้ มันคงไม่ใช่ความรัก


 
; หมีเอ๋อ
เธอรู้ใช่มั้ยว่าถ้าเธออยากกลับมา ที่ข้างๆผมไม่มีีใคร ถ้าเธอจะกลับมา ถ้าเธอยังรู้สึกรักอยู่ ก็กลับมานะครับ แต่ถ้าเธอไม่อยากกลับมาก็ไม่เป็นไร ช่างมัน 





04:25
`GOOD NIGHT PUKPIK. :-)




SHARE

Comments

Jjiijjjiii
1 month ago
ยากกว่าการเริ่มนับหนึ่งใหม่ คือลืมสิ่งที่เคยนับมา :)
Reply