him,





คุณเคยได้ยินประโยค my youth is yours ไหม?


ผมเป็นคนหนึ่งที่อาจผูกพันกับมันมากกว่าสิ่งใดในชีวิต

ไม่สิ, ผมผูกพันกับคนที่ทำให้ผมผูกพันกับมันต่างหาก

คุณลองนึกดูแล้วกัน ว่าถ้าหากได้ยินประโยคที่ผมเน้นไว้ด้านบน คุณจะนึกถึงใครขึ้นมาเป็นคนแรก

แน่นอนว่าเป็นเขา

เขาของคุณ, และเขาของผม

ผมคอยทบทวนอยู่เสมอว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาได้ใช้ชีวิตอย่างดีที่สุดเท่าที่ทำได้แล้วหรือเปล่า ผมละเลยเสียงในหัวใจที่เกิดขึ้นเพียงเพราะทิฐิชั่วครู่ยามหรือเปล่า ความสับสนในเสี้ยวนาทีของผมได้ทำร้ายหัวใจใครหรือเปล่า

บางคนเข้ามาในชีวิตเราแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ แล้วก็จากไป แต่บางคนก็จับจองพื้นที่ในวัยเยาว์ของเราไว้เต็มไปหมด
ไม่ว่ามองไปทางไหนก็มีชิ้นส่วนของคนคนนี้หล่นทิ้งไว้ 
คนที่เราจะไม่มีวันลืม คนที่ไม่ว่าจะได้เติบโตไปด้วยกันหรือเปล่า แต่เราก็ยังอยากจะเก็บเขาไว้ในใจอย่างนั้น 
ถ้าลบเขาไปก็เหมือนลบตัวตนของตัวเองออกไปด้วย

คนคนนั้นน่ะ คนที่เราอาจจะไม่รู้ว่าเขาได้ไปเติบโตที่ไหน ไม่รู้ว่าจะเป็นไงบ้าง ไม่รู้ว่าชีวิตหลังจากนั้นจะดำเนินไปในทิศทางไหน

แต่เรารู้เสมอว่า เรามีวัยเยาว์ที่น่าจดจำมากขึ้นได้ก็เพราะเขา มีความสุขมากขึ้นได้ก็เพราะเขา

เพราะมีเขาเข้ามานำทางการเติบโตของเราให้อ่อนโยนมากขึ้น แสนดีมากขึ้น มุ่งมั่นที่จะไม่หลงทาง สะสมความสุขไว้ได้เต็มอก รายล้อมไปด้วยรอยยิ้ม

และในเมื่อเขาเป็นส่วนหนึ่งที่ใหญ่ขนาดนั้นในชีวิตผม ผมจึงไม่รู้วิธีที่จะลบเขาออกไปได้เลย

หรือวันหนึ่งอาจจะมีบางเรื่องที่หลงลืมไป แต่ผมก็ยังคงมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเขาอยู่เป็นอนันต์ มีความประทับใจต่อช่วงเวลานั้นอย่างไม่รู้จบ ทุกสิ่งที่ผมมอง ทุกที่ที่ผมไป ทุกอย่างที่ผมได้สัมผัสแล้วจำได้ว่าเขาชอบ 

ผมจะยิ้มได้ทุกครั้งที่คิดถึง 

คนที่อยู่เหนือทุกข้อกังขาที่เคยได้สร้างขึ้น
คนที่เปลี่ยนแปลงผม คนที่ย้อมหัวใจให้กลายเป็นอ่อนโยนได้

ผมยังคิดถึงเขาอยู่เสมอ

แต่เมื่อนึกถึง และไม่สามารถย้อนกลับไปได้ หัวใจก็อาจต้องบรรจุความสุขที่เจือปนความเศร้าเอาไว้อยู่จาง ๆ 

ความสัมพันธ์ของผมกับเขาก็เป็นเหมือนชิงช้าตัวเก่าที่ไกวไปเรื่อย ๆ ไม่มีจุดสิ้นสุด เป็นเหมือนบทเพลงที่ไม่มีวันจบ เป็นเหมือนห้วงดนตรีที่ลื่นไหลไปได้ตลอดกาล

ทั้งที่ผมก็รู้ดีว่าเราทั้งคู่ต่างพรากบางสิ่งบางอย่างไปจากกันโดยสิ้นเชิง จากการขยับตัวที่ไม่ทันได้ระวังนัก ความเจ็บปวดบางคราวเกิดขึ้นแล้วไม่มีการอดทนซ้ำสอง ผมยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

ความสัมพันธ์จบลงไปแล้ว ทว่าชิงช้าก็ยังคงขยับเขยื้อนต่อไป เพลงที่ไม่มีท่าทีว่าจะหยุด หรือมันอาจจะไม่มีวันหยุดไปเลยจริง ๆ ก็ได้ มันเหมือนกับความโน้มถ่วงของโลกใบนั้นสร้างขึ้นจากความเสียใจที่ไม่มีสมดุลของผม

คุณคิดว่าไง? เขาทำร้ายผมหรอ เขาทิ้งผมไปหรอ

เปล่าเลย เขาไม่เคยทิ้งผม เขาไม่เคยไปไหนจากผมเลย

เขาอยู่ตรงนี้ อยู่เสมอมา เขาอยู่ทุกครั้งที่ผมนึกถึง ทุกเวลาที่ผมหายใจ อยู่ในทุกเพลงที่ผมชอบฟัง อยู่ในหนังทุกเรื่องที่ผมชอบดู ความชอบของเขากลายเป็นความชอบของผม ความไม่ชอบของเขาก็กลายเป็นความไม่ชอบของผมเหมือนกัน

คุณเห็นไหม เขาได้ขโมยตัวตนผมไปอีกครั้งหนึ่งแล้ว


สิ่งเดียวที่ผมเกลียดเขา

คือเขาทำทุกอย่างเพื่อพรากความเจ็บปวดไปจากผม แล้วโยนมันไปกองไว้ที่ไหนสักที่ในโลกนี้ เขาบอกว่ามันจากไปแล้ว มันจะไม่กลับมาแล้ว

แต่คุณรู้ไหม มันซ่อนอยู่ มันซ่อนอยู่ข้างหลังรอยยิ้มของเขา ซ่อนอยู่ภายใต้ความสบายใจที่เห็นว่าผมไม่เจ็บปวดแล้ว ซ่อนอยู่ในทุกคำพูดที่ขอให้ผมมีความสุข

ใช่ เขานั่นแหละ แบกความเสียใจทั้งหมดของผมเอาไว้

ผมเกลียดเขาที่ทำแบบนั้น เกลียดตัวเองที่ไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้มาตลอด

ผมเกลียดเขาที่สุดในโลก


สดุดีแด่ความกล้าหาญและโง่เขลาในวัยเยาว์อีกครั้ง





คำอธิษฐานสุดท้ายของผม
ผมอยากให้เขาคงความสุขไว้ได้ตลอดกาล


เมอร์รี่คริสต์มาสนะครับ หวังว่าจะได้ใช้ชีวิตอย่างดี



25 December, 2017
cewlixm, เขียน 

















SHARE
Writer
cewlixm
mondaemoods
ชอบคุยกับปลาวาฬ, เป็นนักสะสมผีเสื้อ

Comments

janviewrite
2 days ago
ตอนถึงประโยคที่คุณถามว่าคุณจะนึกถึงใครกับประโยคที่ว่า ’my youth is yours’ ใช่ เรานึกถึงเขา เขาผู้เป็นรักแรกของเรา🐋🖖🏻
Reply
_growing_
2 days ago
มันตรงกับชีวิตจริงของเรามากๆ​ ร้องไห้เลยค่ะ​ เหมือนมีคนที่เข้าใจความรู้สึกเรา​ ได้ค้นความรู้สึกนั้นมาทบทวนอีกครั​้ง​ ขอบคุณจริงๆที่เขียนเรื่องราวดีดีแบบนี้ออกมานะคะ
Reply
cherisheary
1 day ago
🤲🏻🤍🧤
Reply
aeraway
1 day ago
💗🌷✨
Reply
dntberude
6 hours ago
ดีอีกแล้วนะคะคุณ🤲💘
Reply