ขาดการติดต่อ
พริบตาเดียว เวลาก็ผ่านไปสามเดือนแล้ว สารภาพอย่างไม่อายว่าฉันติดเขาอย่างหนัก ถ้านี่คือหลุมที่เขาขุดไว้ ฉันก็ตกหลุมนั้นเข้าแล้ว ปีนขึ้นไม่ได้ง่าย ๆ เสียด้วย



แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้คิดแบบเดียวกับฉัน ในขณะที่ความรู้สึกของฉันค่อย ๆ เพิ่มขึ้น ทางฝั่งเขาดูเหมือนว่าจะลดลง ความตื่นเต้นที่เราได้คุยกันในตอนแรกมันหายไปแล้ว ฉันคงไม่น่าสนใจแล้วสำหรับเขา



อยู่ ๆ เขาก็เงียบไป เงียบไปเฉย ๆ จากที่เคยคุยกันทุกวันมันก็เริ่มลดจำนวนลง จนกลายเป็นไม่คุยกันเลย ฉันพยายามบอกตัวเองว่า ไม่เป็นไรอย่าไปคิดถึงเขาให้มากนัก เขาจะทำอะไรก็เรื่องของเขา แต่สมองเจ้ากรรมดันจำตารางชีวิต และกิจวัตรประจำวันของเขาได้ทั้งหมด



ในวันที่เขาไม่ได้ทักมา เหลือบตามองนาฬิกาก็พาลคิดไปว่าตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่นะ เช้าไปทำงาน เที่ยงกินข้าว เย็นกลับบ้าน ออกกำลังกาย และเข้านอนแต่หัวค่ำ เสาร์อาทิตย์ก็คงทำงานบ้าน ทำอาหารให้คนในบ้านกิน อาจจะมีสังสรรค์ แฮงก์เอาต์บ้างตามประสา



ฉันเป็นคนเดียวหรือเปล่านะที่คิดถึงเขาอยู่แบบนี้ ไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย จะทำอะไรก็ทำได้ไม่สุด พะวงถึงเขา เช็คมือถือตลอด เพื่อจะดูว่าเขาทักมาหาฉันบ้างหรือเปล่า



แต่ก็ว่างเปล่า...



ชีวิตของฉันที่มัวแต่ห่วงพะวงถึงเขาเป็นไปอย่างนี้อยู่หนึ่งสัปดาห์ เมื่อไหร่จะเลิกคิดถึงเขานะ



ช่วงนี้เป็นช่วงที่ฉันเปิดคลิปดูดวงบ่อยที่สุดตั้งแต่เกิดมา อยากรู้จังว่าเขาคิดกับฉันอย่างไร เล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนบอกว่า เขาก็ดูมีใจให้ฉันเหมือนกัน มันดูเหมือนเป็นความคิดข้างเดียวของคนเข้าข้างตัวเอง เรื่องที่ฉันเล่าให้เพื่อนฟังก็เป็นเรื่องในมุมของฉัน ในความเป็นจริงเราไม่อาจรู้ได้เลยว่าเขาคิดอย่างไรกับฉันกันแน่



สุดท้ายแล้ว ฉันก็ทำลายกำแพงของตัวเอง และทักไปหาเขาก่อน เลือกหัวข้อต่อเนื่องที่เราเคยคุยกันมา ไม่นานเกินรอเขาก็ตอบกลับมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ความว้าวุ่นใจของฉันตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาดูเหมือนไม่มีค่าอะไร



และฉันก็ได้เรียนรู้อีกครั้งว่า เขาคงไม่ได้คิดแบบเดียวกับที่ฉันคิด



ฉันไม่น่าเอาใจไปวางไว้ที่เขาเลย



อ่อนหัดอีกแล้วเรา



ไม่ชอบตัวเองที่เป็นแบบนี้เลย



Cover Image by lisa runnels from Pixabay
SHARE
Written in this book
เรื่องอยากเล่า
เขียนถึงประเด็นที่อยากพูดถึง เพื่อไม่ให้ฟุ้งซ่านจนเกินไป
Writer
buzhidao
ordinary human
อ่อนไหว ทดสอบได้

Comments