เมื่อคืนฉันฝันว่าเพื่อนที่สนิทใจคนหนึ่งเสียชีวิต
เมื่อคืนฉันฝันว่าเพื่อนที่สนิทใจคนหนึ่งเสียชีวิต 

เรานัดกันว่าจะมาเป็นรูมเมทของกันละกันแต่แล้วยังไม่ทันได้นอนห้องเดียวกันเขาก็เสียชีวิตไปก่อน ซึ่งสาเหตุการเสียชีวิตของเขา… ความฝันไม่ได้บอกรายละเอียด บอกเพียงแต่เขาเลือกที่จะปลิดชีพตัวเอง (ใช้คำนี้แล้วกัน)

ซึ่งสิ่งแรกที่ฉันทำคือการคุยกับแม่ โดยในฝันก็ตัดมาให้ได้คุยกับแม่โดยตรงทั้งที่ตามจริงควรจะอยู่ที่หอ ฉันบอกแม่เกี่ยวกับการเสียชีวิตของเพื่อน รวมถึงเรื่องที่เขาควรจะมาเป็นรูมเมทกับฉันแต่กลับไม่ได้มา ใช่ นอกเหนือจากความเสียใจที่ไม่มีแม้กระทั่งน้ำตาสักหยด ฉันกลับหวาดกลัวเรื่องพลังงานลึกลับเรื่องผีสางเสียมากกว่า ฉันถามแม่เป็นนัยเกี่ยวกับเรื่องแบบนั้น กลัวว่าเขาจะมานอนอยู่อีกเตียงหนึ่งข้าง ๆ ฉันตามที่เคยตกลงกันไว้ว่าจะมาเป็นรูมเมทกัน ซึ่งแน่นอนว่าแม่ของฉันหัวเราะและบอกว่ามันไร้สาระ ซึ่งพอฉันตื่นขึ้นมาและนั่งคิดซักพักก็พบว่าไร้สาระจริง ๆ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังกลัว แอบเกร็งสันหลังอยู่เรื่อย ๆ

เหตุการณ์ต่อมาในฝัน ตัดมาที่หน้าไทม์ไลน์เฟซบุ๊ค อาจารย์โพสต์หาคนที่จะมาพุดคุยแสดงความเห็นเกี่ยวกับเพื่อนที่เสียชีวิตไปว่าปัจจัยอะไรที่ทำให้เขาต้องจากเราไปเร็วกว่าที่ควรจะเป็นอย่างนี้ (ไม่รู้ว่ามีอะไรอย่างนี้เกิดขึ้นในชีวิตจริงด้วยไหม แต่ฉันคิดว่าน่าจะไม่) ซึ่งด้วยความที่เพื่อนคนนี้ของฉันเป็นคนที่น่ารัก จึงมีคนลงอาสาที่จะพูดจนเต็มลิมิตในเวลาไม่นาน ซึ่งฉันคนที่เป็นเพื่อนสนิทนั่งตบมักกับเขาเมื่อคืนก่อนเสียชีวิตลงชื่อไม่ทัน นั่นทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดเหมือนมีบางอย่างจุกอยู่ในอก

ต่อมาตัดภาพมาอีก เพื่อนที่สนิทใจกับอีกคนที่สนิทกับเพื่อนที่เสียชีวิตไปคนนั้นและฉัน (เราอยู่กันคล้ายกับสามเกลอ เพราะคนที่สี่ไม่ค่อยลงมาหาพวกเราบ่อยนัก) ได้ส่งข้อความมาว่า เราต้องไปคุยกับใครซักคน เพราะพวกเราอาจต้องการการบำบัดจิตใจเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน เขาถามฉันว่าเราจำเป็นต้องไปจริงเหรอ ซึ่งฉันก็ค้างเติ่งข้อความนั้นเพราะไม่รู้เหมือนกัน ฉันจึงค้างมันไว้อย่างนั้นประมาณหกชั่วโมง ครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมดประมาณหกชั่วโมง บีบอัดความกังวลประหลาดของฉันยิ่งขึ้นไปอีก

สุดท้าย ตรงนี้ไม่เกี่ยวกับเพื่อนที่เสียชีวิตของฉันสักเท่าไหร่แล้ว แต่เป็นเรื่องของฉันที่กำลังนั่งทำข้อสอบอย่างกระอักกระอ่วน ฉันทำข้อสอบไม่ได้ ฉันนั่งคิดไปเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ จนกระทั่งจะส่งกระดาษคำตอบที่เหลือแต่ก็พบว่าพอหันมาอีกทีก็ไม่มีใครอยู่ในห้องแล้ว ฉันพบว่าตัวเองส่งข้อสอบสาย และฉันคงจะได้เกรดวิชานี้ในระดับต่ำที่สุดแน่นอน นั่นทำให้ฉันที่ปมด้านการเรียนถูกกระตุ้นเพราะเกรดจะลด มันปลุกเร้าความคิดและสายโลหิตจนเดือดพล่านจนฉันออกจากฝันร้ายตื่นขึ้นมาในตอนเช้าของวันถัดมา (วันนี้ - 22 ตุลา) จากจุดนี้ใต้ตาฉันเริ่มหนัก แต่สุดท้ายน้ำตาก็ไม่ออกเพราะมันได้ไหลซึมลึกลงไปแล้วอยู่ภายใน ฉันเครียดแทบบ้าตอนที่ตื่นมา ฉันรีบเปิดมือถือดูว่ามีข้อความของเพื่อนส่งมาหรือไม่ ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นแค่ความฝันจริงหรือ

ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเอาอะไรบ้างจากเมื่อวานทั้งวันมาปนเลยออกมาเป็นแบบนี้

แต่ความฝันทั้งหมดทั้งมวลให้ข้อคิดกับฉันมากมาย ต้องเล่าก่อนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อวานคือฉันได้ทำการบอกลาเพื่อนทั้งสอง (เพื่อนที่เสียชีวิตและเพื่อนที่ส่งข้อความในฝัน รวมถึงเพื่อนคนที่สี่ที่ไม่มีการปรากฎในฝัน) ที่จะเดินทางออกจากหอกลับบ้านชั่วคราว อีกทั้งย้อนกลับไปอีกในตอนกลางวันของเมื่อวาน ฉันโดดเรียนอีกทั้งยังไม่ยอมอ่านหนังสือทั้งที่ใกล้สอบ ซึ่งพอคิดหวนถึงตรงนี้ฉันก็ค้นพบคำตอบของความฝัน ความรู้สึกเหงา ความรู้สึกผิด ความรู้สึกทั้งหมดที่ฉันกดไว้ มันยังคงอยู่ เคลือบแฝงในจิตใต้สำนึกของฉันราวกับเงาตามตัวหรือผีที่คอยเกร็งสันหลังฉันให้ตั้งตรง และทั้งหมดผนวกรวมกันออกมาเป็นความฝันชุดใหญ่

จากฝันนี้ ฉันค้นพบว่าตัวเองจัดการกับความรู้สึกหลังการเสียชีวิตของคนสำคัญในช่วงเวลานั้นได้ห่วยแตก ความเสียใจของฉันค่อนข้างที่จะดีเลย์ นอกเหนือจากนั้นยังกลัวเรื่องไม่เป็นเรื่อง และที่ห่วยแตกที่สุดคือ การมารู้สึกผิดทีหลังว่าใช้ร่วมกับเขาได้อย่างไม่คุ้มค่า ยังไม่ทันได้แสดงออกเลยว่าฉันรัก ฉันรู้สึกขอบคุณมากแค่ไหนที่มีเพื่อนอย่างเขา อย่างที่เขาว่ากันว่า คนเรามักจะพึ่งรู้สึกตัวว่าสิ่งนั้นมีค่าในวันที่ไม่มีมันอยู่ในมืออีกต่อไป

สิ่งที่ฉันจะทำต่อยอดจากข้อคิดนี้ก็คงไม่มีอะไรมากไปกว่า การใส่ใจกับปัจจุบัน ใส่ใจคนรอบข้าง และอย่าหลงระเริงกับความสุขเพียงเล็กน้อยจนละทิ้งความสุขอันยิ่งใหญ่

ขอบคุณค่ะ

SHARE
Writer
Sheepsloth4649
Reader & Writer
Artist & Writer | 19up | มีไอจีวาดรูปและเพจในชื่อเดียวกัน ขอบคุณทุกคนที่กดติดตามนะคะ :) รูปปก cms. Rui_An

Comments