ความเจ็บปวดและความทรมาน
[18+ เนื้อหามีการกล่าวถึงการทำร้ายตัวเองและการฆ่าตัวตาย]

จริง ๆ แล้วเราเป็นคนที่ร้องไห้ได้ยากมากเลยนะ
มันเป็นความเศร้า ความเจ็บปวดข้างในที่บอกไม่ถูก
ไม่รู้สิ มันเจ็บปวดทรมานแบบบอกไม่ถูกจริง ๆ

ภาพวันเก่า ๆ มันก็ชอบกลับมาทำร้ายเราอยู่เรื่อย ๆ
เหมือนเป็นเงาที่ติดตัวเราไปตลอดไม่มีที่จบสิ้น
เป็นแผลในใจที่ไม่มีวันหายไปจากใจเราสักที
และถึงใช้เวลานานแค่ไหนมันก็ไม่ยอมหายไปจากใจเรา 
ในใจมันมีแต่ความเจ็บปวด ความทรมานอยู่ตลอดเวลา
ที่คอยสูบวิญญาณออกจากตัวเรา
คอยสูบความเป็นตัวเราจนหมดสิ้น
มันสูบพลังงานทุกเม็ดที่เรามีอยู่
จนสุดท้าย ใจเรามันก็เริ่มร้องออกมา
......ว่าเราไม่ไหวแล้วนะ ......
และนั่นคือจุดที่ทำให้เราเริ่มร้องไห้ออกมา
ตอนแรกก็ว่าคงร้องแปบเดียวแหละ
แต่ร้องไปร้องมา ก็ปาไปเกือบชั่วโมงกว่า
รู้สึกเหมือนโดนเข็มแหลมคมทิ่มแทงหัวใจตลอดเวลาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เราก็อยากจะหลุดพ้นจากความเจ็บปวดนี้นะ
พูดสั้น ๆ ก็คืออยากจะฆ่าตัวตายมากเลย
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร
เพราะเราไม่อยากจะทนทุกข์ทรมานกับความรู้สึกแบบนี้อีกแล้ว

แต่เราก็พยายามเปลี่ยนความเจ็บปวด ความทรมาน ให้กลายเป็นน้ำตานี่แหละ
เพื่อที่เราจะได้ไม่ทำร้ายตัวเองไปมากกว่านี้
จริง ๆ ก็คือพยายามรักตัวเองนั่นแหละเนอะ...
อย่างน้อยให้มันเป็นน้ำตาที่ไหลออกมา
ดีกว่าเป็นเลือดที่ไหลออกมาจากแขนของเราแหละเนอะ 


SHARE
Writer
harit_log
Writer ตามอารมณ์
ฟ้าหลังฝนงดงามเสมอนะครับ :) เขียนตามอารมณ์ตัวเอง เขียนบันทึกการรักษาของตัวเอง เป็นคนร้องไห้ค่อนข้างยาก อยากหาที่ระบายอารมณ์ตัวเองเลยมาเขียนลง storylog สามารถติชมได้เสมอ และฝากกด Follow ด้วยนะครับ :)

Comments