ระบาย
อยู่ในวังวนของการทำร้ายตัวเอง ไม่อยากเป็นตัวเองแล้ว มันเหนื่อย ทีกูไม่โอเคก็ไม่มีใครมาแคร์กูมาอธิบายอะไรกับกูเลย คนทำไปแล้วก็ลืม พอกูทำคนอื่นหัวร้อนไม่โอเคบ้างก็ต้องไปขอโทษ ไปอธิบายเหตุผลต่างๆนานา ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่คิดจะเชื่อกูอยู่แล้ว ไม่ว่าจะเพื่อนหรือใครก็ตาม นั่นแหละ มันรู้สึกหมายิ่งกว่าตอนรู้ว่าเขาจะไม่รักกูอีก ก็หวังว่าจะตายไปจริงๆก่อนที่จะเรียนจบ ชีวิตเฮงซวยแบบนี้ใครมันจะอยากไปอยู่ละ ที่ไหนที่เราอยู่ก็ไม่มีที่ๆอุ่นใจเลยสักที่ ยกเว้นตอนที่เราอยู่คนเดียว ร่างกายคงบอกให้พอได้แล้ว มันเจ็บจนพูดไม่ออกเลยต้องไปลงที่มันอ่ะ แผลมันลึกจนใกล้ติดเชื้อแล้ว ถ้าไม่สังเกตตอนอาบน้ำคงไม่รู้ ถ้าเราใจเด็ดปาดคอแล้วมันจบไปในครั้งเดียวเลยก็ดีนะ คิดแบบนี้จริงๆ ถ้าตัดสินกันไปแล้วจากตัวตนของเราที่รู้จักกันแค่นี้ ก็อย่าพูดว่าเข้าใจเราเห็นอกเห็นใจกันเลยนะ จะเกลียดไปเลยก็ได้ไม่ว่ากัน แต่ขออย่าให้คนๆนั้นเป็นเขาเลย เว้นไว้คนนึงนะเพราะกูวาดรูปเขาไว้เต็มสมุด55555 ไม่รู้สิ เขาอาจจะเป็นเชือกเส้นสุดท้ายที่ดึงชีวิตของกุไว้ตรงนี้
SHARE

Comments

ziieuayaa
1 month ago
เราเข้าใจความรู้สึกของคุณนะ เพราะคนที่คิดอยากจะตายเพราะเหตุผลคือไม่มีแม้แต่ใครสักคนที่เข้าใจ และเปิดใจรับฟัง แต่วันนึง มีคนนึงเข้ามารับฟังทุกอย่างแบบตั้งใจ และเข้าใจ(เขาก็เปรียบเสมือนผู้ให้ชีวิตใหม่) คนที่ทำให้รู้สึกว่าวันพรุ่งนี้มันน่าอยู่ เอาใจสู้นะคะ
Reply
SayonaraSensei
1 month ago
ขอบคุณนะคะ🙏😄 ถ้าไม่มีเขาคนนั้นเราก็ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ไปทำไมจริงๆ เขาแอบช่วยเราอยู่ข้างหลังมาเงียบๆตลอด ในใจเรารู้สึกขอบคุณเขาไปเป็นล้านครั้งก็ยังไม่พออะ ว่าจะไปหาเขาอยู่ คือคิดถึงแต่ก็ไม่กล้าไปหาสักทีกลัวไปทำตัวโบ๊ะบ๊ะใส่เขา5555