Live and lean
คงมีแค่เสียงดนตรีที่แล่นจากโทรศัพท์ออกจากหูฟังที่ทำให้ใจฉันสงบจากความคิดฟุ้งซ่านทั้งหลาย

บอยเป็นคนเก็บงำความคิดทั้งหลายโดยไม่ยอมปล่อยวางมันทำให้เขานั้นเป็นทุกข์ อะไรต่างๆก็ต่างโจมตีมาที่ความคิดของเขา เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป

เขาเขียนจดหมายลาตายถึงเพื่อนทุกคนและคนที่เขารักถึงพ่อแม่ยายครอบครัวเขา

เขาเตรียมเชือกและเขาพร้อมแล้ว เขาเปิดเพลงร็อคคลอเคลียยืนบนเก้าอี้และเขากำลังกระโดดลงไปกับเชือกที่ผูกบนคานถ้าเขาตายทุกอย่างมันก็จะจบไม่เศร้าอีกต่อไป แต่คนที่เขารักนั้นได้สูญเสียยิ่งกว่า ความตายนั้นคนที่ตายก็จบกันแต่คนที่อยู่ตังหากที่รู้สึกเหมือนตาย

แต่ไม่หรอกบอยจะไม่ตายระหว่างที่เขากำลังจะคิดสั้นนั้น เขานึกถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่เขายังอยากทำ อยากไปดูพระอาทิตย์ขึ้นริมทะเล อยากไปต่างประเทศ อยากดูวันพีชให้จบ สะสมฟิกเกอรอร์ให้ครบ ไปกินของอร่อยที่อยากกิน บอยคิดว่ารอให้ทำในสิ่งที่อยากทำก่อน พอถึงเวลาค่อยคิดกันอีกทีก็ได้

บอยเริ่มรู้ว่าสัญญาณอันตรายได้บอกเขาแล้วว่าสิ่งที่เขากำลังจะทำมันคือต้นเหตุของโรคๆหนึ่งนั้นคือโรคซึมเศร้า มันกำลังใกล้เข้ามาแต่เขาจะหายและเริ่มไปรักษามัน

บอยเข้าใจหัวอกคนเป็นโรคนี้ดี สิ่งสำคัญที่สุดคือกำลังใจหลังจากบอยรักษาโรคนี้หายแล้ว เขาเริ่มที่จะช่วยเหลือคนที่มีปัญหาแบบนี้อยู่เรื่อยๆไม่ว่าจะคนใกล้ตัวหรือเป็นนักจิตอาสาปรึกษาตามสาย ชีวิตใหม่บอยกำลังเริ่มขึ้น และช่วยให้ผู้อื่นดีขึ้นด้วย

บอยไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าตอนนั้นเขาทำแบบนั้นไปเขาคงต้องเสียใจมากๆ ที่ไม่ได้มีวันดีๆแบบนี้ บอยยิ้มและเดินไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ทะเลอย่างมีความสุข พร้อมกับเห็นรอยยิ้มที่สวยงามของผู้คนมากมายที่มาเที่ยวชมพระอาทิตย์ขึ้นเหมือนกัน




- [ ] 
SHARE

Comments