“อยู่คนเดียว...ไม่จำเป็นต้องโดดเดี่ยว”
เรื่องเล่า 08 
“อยู่คนเดียว...ไม่จำเป็นต้องโดดเดี่ยว”
ความโดดเดี่ยวจะถูกสลายไป
เมื่ออยู่กับสิ่งที่มีอย่างรู้คุณค่า
“การรู้คุณค่า” 
เป็นการมองสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างขอบคุณ
เป็นการมองเห็นส่วนดีที่ได้รับ
การมองเห็นสิ่งใดก็ตามที่เกี่ยวข้องกับชีวิตในลักษณะนี้
จะช่วยให้เราเชื่อมโยงกับสิ่งนั้นอย่างผูกพัน “ไม่แบ่งแยก” 
รู้สึกว่าสิ่งนั้นเป็นเหมือนเพื่อนที่ใกล้ชิด 
ซึ่งช่วยให้เราไม่รู้สึกว่า “ชีวิตนั้นโดดเดี่ยวเหลือเกิน”ตัวอย่างสิ่งที่สามารถเกี่ยวข้องกับชีวิตของเรา
เช่น งาน เพื่อน ครอบครัว การเดินทาง การพูดคุย 
การลงมือทำ สัตว์เลี้ยง ของใช้ ของสะสม หรือแม้แต่กิจกรรมยามว่าง
“ทุกสิ่งที่เราเข้าไปเกี่ยวข้อง…สัมพันธ์กับสิ่งนั้น”
การอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตอย่างถูกวิธี 
ล้วนสัมพันธ์โดยตรงกับการใส่ใจ 
การเปิดใจยอมรับ การไม่ต่อต้านหรือละเลย 
การไม่รีบด่วนตัดสิน 
แล้วตามมาด้วยการค่อย ๆ สังเกตและทำความเข้าใจ 
“ลดระยะห่าง…สลายการตัดขาด” 
ทำให้เรารู้สึกถึงสายใย เกิดเป็นความใกล้ชิด 
ส่งผลให้จิตใจเกิดความเชื่อมโยง
เพิ่มพูนความรู้สึกอบอุ่น
จนมองเห็นคุณค่าและขอบคุณต่อสิ่งที่มี
“สร้างความมั่นคงภายในใจขึ้นมา” 
ในทางกลับกัน
หากเราอยู่กับสิ่งที่มีโดยหวังผล
แอบหวังอยู่ลึก ๆ ว่าจะได้รับบางสิ่งตอบแทน 
แอบควบคุมครอบงำเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ต้องการ 
“สร้างการแบ่งแยกระหว่างตนเอง…กับสิ่งที่หวังผล” 
ความรู้สึกโดดเดี่ยวจะค่อย ๆ ถูกบ่มเพาะผ่านมุมมองเช่นนี้
สะสมการเฝ้ารอ คาดหวัง 
“สร้างความไม่พอใจขึ้นมาทีละน้อย” 
ความรู้สึกโดดเดี่ยว แบ่งแยก ตัดขาด
“ไม่เชื่อมโยง”
ล้วนมาจากการอยู่กับสิ่งที่มีอย่างหวังผล
สภาวะเช่นนี้จะยิ่งสร้างระยะห่างของชีวิต
กับสิ่งต่าง ๆ ออกไปมากขึ้น
“สร้างกำแพงขึ้นมา” 
เนื่องจากหมกมุ่นอยู่กับสิ่งที่ต้องการ
โดยไม่ใส่ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
“อยู่ในโลกแห่งความฝัน…มากกว่าโลกแห่งความเป็นจริง” 
ถึงแม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คนนับร้อยพัน
ถึงแม้จะอยู่เคียงข้างกับคนรัก
หรืออยู่ท่ามกลางครอบครัว
“หากยังไม่ยอมปล่อยมือจากสิ่งที่อยากได้…ความโดดเดี่ยวย่อมกัดกินใจ” 
ธรรมชาติแห่งชีวิตยังมีโอกาสให้เราเสมอ
สำหรับการถักทอสายใยแห่งความเชื่อมโยงขึ้นใหม่อีกครั้ง
ผ่านการทบทวนชีวิตอย่างลึกซึ้ง
“มีสิ่งใดที่เรามัวแต่มองอย่างหวังผล…จนละเลยการรู้คุณค่า” 
เมื่อกำแพงที่ปิดกั้นเราจากโลกแห่งความจริงถูกค้นพบ 
เราก็จะสามารถค่อย ๆ ทลาย และสลายกำแพงเหล่านั้นลงได้
“เข้าไปเชื่อมโยงกับสิ่งที่มีอย่างรู้คุณค่า”
เมื่อกำแพงซึ่งปิดกั้นชีวิตสลายลงไป
ความเปิดกว้าง และโอกาสมากมาย
“สำหรับสร้างความผูกพันย่อมเกิดขึ้น”
ทั้งการพูดคุยอย่างตั้งใจ 
การอ่านหนังสืออย่างใส่ใจ 
การทำอาหารด้วยความละเอียดอ่อน 
การทำงานด้วยความเต็มใจ 
การก้าวเดิน ท่องเที่ยว และเดินทาง “ด้วยใจเปิดกว้าง” 
การอยู่กับผู้คน ธรรมชาติ สัตว์เลี้ยง ของใช้ และสิ่งรอบตัวอย่างอ่อนโยน 
ด้วยสภาวะเหล่านี้จะสลายความโดดเดี่ยว 
แม้จะอยู่เพียงลำพังก็ยังรู้สึกเชื่อมโยงผูกพัน
“เป็นส่วนหนึ่งของโลกใบนี้…เป็นมิตรกับโลกใบนี้” 
SHARE
Written in this book
นักจิตวิทยาการปรึกษาเล่าเรื่อง
เรื่องเล่าจากเหตุการณ์ต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันซึ่งมีบทเรียนซ่อนอยู่ ที่นักจิตวิทยาการปรึกษาอยากแบ่งปัน
Writer
GainTheCounselor
นักจิตวิทยาการปรึกษา
สวัสดีครับผมชื่อ "เกน" เป็นนักจิตวิทยาการปรึกษาครับ ผมขอใช้พื้นที่แห่งนี้แบ่งปันประสบการณ์ที่ได้เรียนรู้ในชีวิต ร่วมเดินทางและเรียนรู้ไปด้วยกันนะครับ ^^ Facebook Fanpage: Gain The Counselor - เกน : นักจิตวิทยาการปรึกษา www.facebook.com/GainTheCounselor

Comments