ณ บ้านแม่ป้า ปราจีนบุรี
อีกเพียงยี่สิบวัน สังขารนี้ก็จะร่วงเลยเข้าสู่วัยยี่สิบเจ็ดปีแล้ว ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่บริเวณศาลาในบ้านแม่ป้าของฉันที่จังหวัดปราจีนบุรี คำถามคือ ฉันมาทำอะไรที่นี่ . . . ฉันก็กำลังนั่งบันทึกเรื่องราวของชีวิตอยู่ไง ฮ่าฮ่าฮ่า ความจริงคือ ฉันมาที่นี่เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ และอยู่อาศัยดูแลเป็นเพื่อนแม่ป้า ผู้มีพระคุณของฉัน

ชีวิตไม่ได้ง่ายดายเลยสักนิด ฉันมีเป้าหมายที่หลากหลาย แต่หลายครั้งก็รู้สึกคล้ายกับว่าฉันเองก็กำลังตามหามันอยู่ ว่าจริงๆแล้วชีวิตฉันต้องการอะไรกันแน่ 

ในคราวแรก ฉันตั้งใจจะมาปลูกต้นไม้ขายที่นี่ เพราะที่นี่เป็นบ้านสวน และคนท้องถิ่นส่วนใหญ่ก็เป็นร้านต้นไม้

ฉันมาที่นี่ตัวเปล่าเลยก็ว่าได้ ไม่มีหนี้สินและไม่มีทรัพย์สินเช่นเดียวกัน หวังในใจมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ และพับเก็บเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาทั้งหมดเอาไว้ที่บ้านเกิด

ไม่รู้ว่าโชคเข้าข้างหรือเพราะความขวนขวายของฉันเอง ก่อนมาถึงที่นี่ฉันได้เริ่มต้นหางานไว้ก่อน และได้งานก่อนมาถึงที่นี่ งานใหม่ที่ปราจีนของฉัน จะเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 16 กันยายนที่จะถึงนี้ ไม่ได้เป็นงานที่สบายอย่างที่ฉันเคยทำมา แต่ฉันก็ยินดีที่จะรับไว้ ฉันไม่สามารถมาอยู่เฉยๆที่นี่ได้อย่างแน่นอน ฉันไม่สบายใจที่จะทำอย่างนั้น เลยตัดสินใจรับงาน

งานใหม่เป็นงานที่ต้องเข้ากะ และบ้านสวนแห่งนี้ก็อยู่ห่างจากที่ทำงาน ประมาณ 12 กิโลเมตร เรียกได้ว่าที่ทำงานอยู่ในตัวเมืองเลยก็ว่าได้ ต้องเข้างานตีสี่ถึงเที่ยง และสลับกะ เข้าเที่ยงออกสองทุ่ม

ทั้งระยะทาง ระยะเวลา ทุกอย่างคือสิ่งแปลกใหม่สำหรับฉันทั้งหมด ฉันกังวลเอาไว้ล่วงหน้าว่ามันต้องเป็นงานที่หนักและใช้ความอดทนสูงในระดับนึงเลยก็ว่าได้ ถ้าเป็นฉันคนก่อนก็คงรับไม่ไหวและไม่คิดที่จะลอง แต่สำหรับฉันในตอนนี้ ฉันมีทางเดียวคือต้องผ่านมันไปให้ได้ ฉันต้องอดทน และปรับมายด์เซ็ทของตัวเองให้มีความสุขกับมันให้ได้ด้วย ไม่อย่างนั้นฉันก็จะเป็นคนจับจดแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ฉันยอมเหนื่อย ดีกว่าให้ใครต่อใครตราหน้าว่าเกาะพ่อแม่กิน

ฉันต้องเลี้ยงดูตัวเองอย่างที่เคยเป็นมาให้ได้ และต้องดูแลคนที่ฉันต้องการดูแลให้ได้ด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าจะมีชีวิตรอดได้อีกนานแค่ไหน แต่หากยังมีลมหายใจ ยังไงก็ต้องอดทนและสู้ต่อไป ต้องยืนด้วยลำแข้งตัวเองให้ได้ก่อน ความฝันอันสูงสุดของฉันยังไม่บรรลุ ฉันต้องอดทน คำเดียวเท่านั้น


ขอบคุณนะหัวใจ ที่ยังคงเต้น : )
SHARE
Writer
Napatpp
Imaginator
| ชีวิตสมถะ |

Comments