ดอกไม้ริมทาง
สายลมพริ้วไหวลูบไล้ไปตามลำต้น พาให้เอนเอียงตามแรงกระทำจากลม
สีสันหลากหลายชวนสะดุดตาให้ต้องหยุดมอง เจ้ากลีบเล็กกลีบน้อยพากันส่ายไปมาอย่างเขินอาย
สายตาที่จ้องมามันช่างดูอบอุ่นชวนเพ้อฝัน เเต่ต้องสะดุดไปเพราะมีของเหลวเย็นฉ่ำกระทบเข้ากับลำต้นอย่างเเรง หญิงสาวสาดน้ำใส่เจ้าดอกไม้พวกนั้นเเล้วจากไป ทิ้งไว้เพียงเเต่ความชุ่มช่ำและความบอบช้ำจากแรงกระทบจากน้ำ 
คนเมืองมากมายไม่ได้ใส่ใจกับสิ่งรอบข้างสักเท่าไหร่ พวกเขาใช้ชีวิตกันอย่างเร่งรีบ 
บางวันก็ออกไปอย่างสดใส
บางวันก็ออกไปอย่างมัวหมอง
แต่เมื่อได้กลับเข้ามาใน save zone ของตัวเอง สลัดเรื่องราวหนักอึ้งออกไป ทำในส่ิงที่ชอบ 
สร้างเสียงหัวเราะให้ตนเอง
เป็นความสบายที่เหมือนกับดอกไม้ริมทาง
SHARE
Writer
BIOME
writer
- -

Comments