บอดี้แสลม
“ก็อยากเป็นคนที่ถูกร้ากกกกก ... ก็อยากเป็นคนที่ถูกใครมาเข้าใจ...” เสียงเพลงจากโทรศัพท์ดังขึ้นตามจังหวะของระยะทางพร้อมกับการโยกหัวของคนข้างหน้า

“โหย! เพลงโคตรเก่าอ่ะ!” ทีน่า พี่สาวฝาแฝดของฉันพูด

“แต่ก็ร้องตามได้” ฉันยิ้ม “น่าจะร้องได้ทั้งเพลงด้วย”

เราสองคนไม่ได้พูดอะไรมากมาย...
ท่วงทำนองสอดประสานกับห้วงอารมณ์แห่งความทรงจำ... ความจำที่เราย้อนไปในวันวาน

“นึกถึงสมัยตอนเด็กๆเนอะ!” ฉันพูด

อืม นั่นสิ... คิดถึง... คิดถึงจัง อยากกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง ในวัยเยาว์ที่โลกใบนี้ช่างดูกว้างใหญ่ แต่มันก็อบอุ่นด้วยสัมผัสแห่งรักที่วันนี้หัวใจบางดวงได้ลับหายล่องลอยขึ้นไปบนฟ้าแล้ว

ในสมัยเด็กฉันและทีน่านั้นเราชอบ พี่ตูน บอดี้แสลมมาก เรามักจะนอนฟังเพลงกันสองคนก่อนเข้านอน... ฉันยังจำโทรศัพท์สีชมพูของฉันได้ ฉันเสียบหูฟังเข้ากับมันและดื่มด่ำไปกับทุกตัวโน๊ต

“ขอบฟ้า! ต้องกลายเป็นเขาที่พาไป ทำสิ่งที่ฝันกันเอาไว้... จบแล้วไม่เหลือซักอย่าง” 

เพลงขอบฟ้าที่ฉันและทีน่าชอบและร้องตะโกนลั่นห้องนอนในสมัยเด็กจนแม่ต้องมาเคาะประตูถามว่า... พวกเราเป็นอะไรรึเปล่า? และแน่นอนเพลงนี้ก็คือเพลงของ... “พี่ตูนบอดี้แสลม”


...
วันนี้เขียนเพียงสั้นๆ บันทึกเสี้ยวหนึ่งของความทรงจำ



SHARE
Written in this book
The Sisters’ Diary บันทึกของน้องและพี่ เทอร์รี่และทีน่า
บันทึกประจำวันของสองพี่น้องที่แฝงไปด้วยคำถามบางอย่างของชีวิตผ่านเรื่องราวที่ผ่านเข้ามา Photo: https://pin.it/p77a3f3z4g2idk
Writer
terrytaksintaweesap
Artist
วาดรูปและขีดเขียนและบางวันก็อาจจะร้องเพลง

Comments