กล่อง

1
On this day เด้งมาเตือนเมื่อสองปีก่อน สาวน้อยจัดระเบียบโต๊ะเครื่องเขียน (นางชอบวาดรูป) กล่องนมและของเล่น ถ่ายรูปด้วยไอแพดพระราชทาน ซึ่งก็น่ารักดี
.
2
แต่สิ่งที่ลึกไปกว่ากว่ารูปกิจกรรมเหล่านั้น มันชัดแจ้งมากสำหรับคนหนึ่งซึ่งเป็นพ่อและผู้นำของครอบครัว

คือการเห็นห้องที่เรียกได้เต็มปากว่า 'กล่อง'

สิ่งของเล็กน้อยวางระเกะระกะ โต๊ะกลางไร้ทีวี (เศษซากจากความผิดพลาดในอดีต) พัดลมที่มีฟังก์ชั่นเรียบง่าย สายไฟพันเกี่ยวไร้ระเบียบ เมื่อมองเปรียบเทียบกับที่อยู่ปัจจุบัน ทำให้คิดว่าเรามาไกล
.
3
ตอนเด็ก ๆ เราไม่กล้าคิดว่าเราจะซื้อบ้านราคามากกว่าล้านได้ มากพอ ๆ กับไม่เคยคิดว่าเราจะพาลูกพาเมียไปอยู่ในกล่องแคบทีาแค่กระดิกตัวก็ชนกัน

จุดหนึ่งไม่เคยคิดว่าเราจะทำงานก้าวหน้าเป็นผู้นำคนกว่าห้าสิบคน พอ ๆ กับการไม่เคยคิดว่าจะต้องมาแบกของขายตามตลาดนัด
.
จริงๆ เราไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น
.
เหตุการณ์ที่เราอยู่ในกล่องห้องเช่า ไม่ใช่เหตุการณ์ของจุดเริ่มต้น ก่อนหน้านี้เราก็เคยคิดว่าเรามาไกล และไม่มีทางจะกลับไปลำบาก พอๆ กับก่อนหน้านั้นอีก ที่เราเคยตัดสินใจพลาดจนไม่รู้ว่าจะพาตัวเองกลับไปยืนขึ้นได้อย่างไร
.
ทุกอย่างในชีวิตวนลูปเป็นเรือเล็กกลางลูกคลื่น สูงบ้างต่ำบาง วินเวียนในวันที่เหนื่อยล้า หึกเหิมในวันคืนแกร่งกล้าและอยากเผชิญหน้าในช่วงเวลาที่พร้อมจะลุย
.
แต่ก็นั่นแหละ เราไม่รู้เลยว่าการตัดสินใจครั้งนั้นๆ จะนำพาเราไปทางไหน
.
4
หลาย ๆ คนอาจมองว่าทุกความผิดพลาดนำเราไปสู่สิ่งที่ดี การเรียนรู้ในวันที่หกล้มป้องกันไม่ให้เราทำมันซ้ำ บางความล้มเหลวเป็นจุดเปลี่ยนที่นำเราไปสู่ชัยชนะ...

ในวันที่อายุใกล้เคียงสี่สิบ เรากลับคิดว่ามันไม่ใช่ทั้งหมด... ความเจ็บปวดอาจไม่ได้นำพาอะไรมาให้จนเปลี่ยนชีวิต และความสำเร็จก็ไม่ได้การันตีว่าเราจะไม่ผิดพลาดอีก
.
เพราะทุก ๆ วันเราต้องมีการตัดสินใจใหม่ มีเรื่องใหญ่ๆ ที่เข้ามาทดสอบเราเรื่อย ๆ เหตุการณ์เหล่านั้นอาจนำพาความรุ่งเรือง หรือความชิบหายก็ได้ แม้ว่าเราจะเคยหรือทำเรื่องเหล่านั้นหรือคล้ายๆ กัน มาก่อน
.
สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดยามนี้ คือการพร้อมจะยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากที่เลือก มากกว่าที่จะคิดว่า

'สิ่งที่เราทำมันดีกว่าเก่าแน่นอน'
.
.
5
หลอดไฟสีส้มในห้องนอน ผ้าม่านสีเทาเงาจับแสง ทีวีขนาดใหญ่เกินกว่าที่เคยคิดว่าจะหามาครองได้ รถยนต์แน่นิ่งอยู่หน้าบ้าน หลายอย่างดูเปลี่ยนไปจากวันที่เราอยู่ในกล่อง มันอาจพอสะท้อนได้ว่าเราดีขึ้นนะ ไปต่อได้นะ
.
แต่สุดท้ายแล้ว เราก็ยังไม่รู้อีกอยู่ดีนั่นแหละ ว่าพรุ่งนี้จะเป็นไง อีกสองปีเราจะยังอยู่ตรงนี้ไหม อาจย้ายไปบ้านในฝัน มีรถคันงาม เทคโนโลยีขั้นสุดเท่าที่จะหามาได้ หรืออาจย้ายตัวไปอยู่กล่องเช่นเดิม หรืออาจซมซานหอบลูกเมียไปสุดหล้าฟ้าไกล ก็สุดแล้วจะคาดการณ์
.
6
ลมหนาวยังหนาวเหมือนเดิม แสงแดดยังสาดส่อง เหตุการณ์ในอดีตไม่ได้ทำนายอนาคต สิ่งที่ผ่านมาทั้งหมดไม่ได้ไม่ได้บอกว่าเราจะไปผิดหวัง เพียงแต่มันทำให้เราเข้าใจเรื่องราวมากขึ้น
.
เราจะล้มอีก ยืนขึ้น วิ่งไป แล้วล้มอีก วนเวียนไม่จบสิ้น ทุกครั้งที่เราล้ม มันก็ยังเจ็บเหมือนเดิม เศร้าเหมือนเดิม เสียใจและร้องไห้เหมือนเดิม

จะต่างกันเพียงแค่
เราอาจลุกขึ้นได้ไวกว่าเดิม
.
7
เราอยู่ในกล่องที่ใหญ่
คิด ๆ ดู ก็ทุกคนแหละ ที่อยู่ในกล่องที่ใหญ่ขึ้น
.
ไม่ได้หมายความถึงที่อยู่ ไม่ใช่สิ่งของที่เราหามาได้ แต่กล่องใบใหญ่นั้น คือความทรงจำและประสบการณ์ทั้งหมด ในนั้นมีสิ่งต่างๆมากมายให้เราเลือกหยิบมาใช้เพื่อนำพาให้เดินหน้าไปจุดบี จุดซี

จนกระทั่งในวันวันที่เราไม่ต้องวิ่ง ไม่ต้องล้มลุกคลุกคลานแล้ว เราอาจจะได้มานั่งนิ่งริมสระ นอนติดเตียงใน โรงพยาบาลหรือยืนบนระเบียงหน้าบ้าน เราอาจพอมีเวลารื้อค้นกล่องทรงจำใบนั้น โศกเศร้า ซึ้งใจ และยิ้มแย้มกับทุกประสบการณ์ที่ผ่านมา

8
หรือชีวิต คือการที่เราก็ย้ายตัวเราจากล่องหนึ่งไปอยู่ในกล่องอีกกล่อง แค่นั้นเอง


SHARE
Writer
imonkey7
Unfinished Writer
มีเรื่องมากมายจะเขียนแต่ก็เขียนไม่เสร็จ Blog : https://imonkey.blog/ และ https://bookster.blog/

Comments