ขบวนรถไฟแห่งยุคสมัยที่นั่งไกลกว่าไปสุไหงโกลก



"...ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ..."

รถไฟจะไปโคราช ตดดังป้าด!! ถึงราชบุรี...

ถ้าคุณทันเพลงนี้แสดงว่าคุณคือมนุษย์ยุคเดียวกันกับเรา หรือยุคเก่าแก่กว่าเรา

ที่บางคนกำลังงง ตื่นตาตื่นใจ ตกใจ หรืออาจถึงขั้นช๊อค กับหลายๆเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ที่บางครั้งการทำตามประสบการณ์ที่พวกเราสั่งสมมากลับให้ผลลัพธ์ที่ผิดไปจากความคาดหมายเสียแล้ว

ขอต้อนรับสู่โลกยุคใหม่...

ยุคที่คลื่นลูกใหม่ช่างสดใหม่ รวดเร็ว รุนแรงและรับมือได้ยากหรือบางคนอาจรับมือไม่ได้เลย

อย่าเพิ่งตกใจกลัวจนมองว่าพวกเค้าเป็นฝ่ายตรงข้ามล่ะ

เค้าไม่ใช่ใครที่ไหน

ก็น้อง ก็หลาน ก็ลูกพวกคนยุคเก่าอย่างพวกเรานี่แหละ

เป็นผู้โดยสารรถไฟขบวนเดียวกันกับชาวเรา
เป็นประชากรในประเทศเดียวกันกับเรา
อยู่ร่วมกับเราเป็นสังคมเดียวกันกับเรา

อย่าผลักไสเค้า อย่าให้ความไม่เข้าใจมาเป็นกำแพงกีดกันพวกเค้าออกไปจากสังคมเรา

เพราะมันไม่สามารถทำแบบนั้นได้
ถึงแม่ว่าคนยุคเก่าบางคนอยากจะทำจนใจจะขาด หรือบางส่วนก็ทำไปแล้ว แล้วก็ได้ผลลัพธ์มาแบบตรงกันข้ามไงล่ะ

ในฐานะที่เรา เป็นคนในรุ่นที่ขาข้างนึงเหยียบอยู่บนโลกยุคเก่า ในวัยเด็กถูกเลี้ยงดูมาแบบสมัยเก่า และขาอีกข้างเหยียบย่างเข้าไปในโลกยุคใหม่ คือเติบโตใช้ชีวิตในโลกสมัยใหม่

พูดง่ายๆคือเห็นและใช้ชีวิตในวิถีของทั้ง2โลกที่วิ่งคู่ขนานกันอยู่มาตลอด

เลยพอจะมองเห็นได้รางๆว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นกับสังคมเรา

ในช่วงเวลาที่โลกยุคใหม่เร่งรุดไปข้างหน้า โลกยุคเก่าที่ยึดอยู่กับวิถีเดิมถูกทิ้งห่างไปเรื่อยๆ

แล้วรถไฟขบวนนี้จะเดินหน้าต่อไปยังไง?

ถ้ายังยื้อๆยุดๆกันไปมาอยู่แบบนี้

สิ่งที่คนโลกเก่ากับโลกใหม่มีต่างกันไม่ใช่แค่อายุ
ช่องว่างระหว่างวัยของคน2โลกนี้ไม่ใช่แค่ตัวเลข

สิ่งที่คน2โลกนี้มีต่างกันคือ ทุกอย่าง 
ทุกอย่างเลยแม้ว่าจะเกิดบนแผ่นดินเดียวกัน อยู่ในสังคมเดียวกัน พูดภาษาเดียวกัน

แต่!!! สิ่งที่รับรู้ ประสบการณ์ของพวกเค้าทั้งคู่ต่างกันโดยสิ้นเชิง

ไม่ว่าจะเป็นวิถีชีวิต เติบโตมาแตกต่างกัน
แนวความคิด ค่านิยม ซึ่งมันทำให้มุมมองของกลุ่มคน2กลุ่มนี้ต่างกันโดยสิ้นเชิง พูดถึงสิ่งของอย่างเดียวกัน มองไปในทิศทางทีเดียวกัน แต่กลับมองเห็นไม่เหมือนกัน

ดังนั้นช่องว่างทางอายุของคน2โลกนี้ยิ่งห่างกันมาเท่าไหร่ ความคิดความอ่านยิ่งต่างกันมากเท่านั้น

คนในโลกเก่าเติบโตมากับ วิถีชีวิตแบบเก่า แน่นอนว่าไม่ได้สะดวกสบายรวดเร็วทันใจเหมือนกับคนโลกใหม่ ทางเลือกต่างๆยังมีน้อย ในสมัยที่การรับสารไม่ได้หลากหลายเหมือนสมัยนี้ ต้องรอข่าวสารจากสื่อหลักไม่กี่ช่องทาง ทีวีไม่กี่ช่อง วิทยุ หนังสือพิมพ์ สื่อสารกันด้วยจดหมาย ไวหน่อยก็โทรเลข ไม่ก็โทรศัพท์

สิ่งที่คนโลกเก่าคุ้นชินคือการเลือกที่มีจำกัด ต้องอยู่ในกรอบ ในระบบระเบียบ ให้ความสำคัญสังคมกับส่วนรวม ต้องอารีอารอบ เกรงใจ เคารพคนที่วัยวุฒิมาก่อนคุณวุฒิ ไม่ให้ความสำคัญกับตัวเองเท่าไหร่ ดังนั้นจึงไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเรื่องสิทธิส่วนบุคคล การถูกละเมิดสิทธิและการละเมิดสิทธิคนอื่นจึงกลายเป็นเรื่องธรรมดา

ซึ่งต่างจากคนที่เติบโตในโลกยุคใหม่อย่างสิ้นเชิง ทุกอย่างในโลกใหม่นั้นรวดเร็ว หลากหลาย มีหลายสิ่งให้เลือกดูเลือกรับ ซึ่งถ้าไม่ชอบละครแนวนี้ก็เลือกที่จะไม่รับก็ได้ เลือกไปดูในสิ่งที่อยากดูอื่นๆในช่องทางอื่นๆก็ได้ ในขณะที่ตอนอายุเท่ากัน คนโลกเก่าเลือกอะไรไม่ได้มากถ้าไม่ดูละครช่องนี้ก็ไม่มีอะไรให้ดูแล้ว การเข้าถึงข้อมูลก็ต่างกัน กับคนโลกใหม่ทุกอย่างอยู่ในมือ
มันง่ายมากๆในการได้คำตอบที่พวกเค้าสงสัยในเวลาไม่กี่นาที ในขณะที่เมื่อตอนอายุเท่ากันคนโลกเก่าต้องสืบค้นข้อมูลจากห้องสมุด กว่าจะได้ประเด็นที่ต้องการไม่รู้ว่าต้องอ่านหนังสือหมดไปกี่เล่ม

เมื่อคน2ยุคนี้แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง คนโลกเก่าไม่สามารถเอาตัวเองมาแทนค่าคนยุคใหม่เพื่อจะคิดแบบคนยุคใหม่ได้ คำพูดที่ว่าเคยเป็นเด็กอายุเท่านั้นเท่านี้มาก่อน แล้วบอกว่าตัวเองสามารถรู้และเข้าใจว่าคนยุคใหม่เห็นอะไรกำลังคิดอะไร ทำอะไรมันแทบเป็นไปไม่ได้ คุณไม่เข้าใจเค้าจริงๆหรอก เพราะวิถีชีวิตของเค้ากับคุณต่างกันเกินไป

คุณไม่มีทางจับเด็กในโลกใหม่ยัดเข้าไปในกรอบแคบๆไปที่คุณอยู่แล้วสบายใจได้หรอก

แม้ว่าคุณจะทำด้วยความหวังดีก็ตาม
สิ่งเดียวที่พวกคุณควรทำคือคอยประคับประคองเค้าไม่ใช่บีบเค้าไว้ในกรอบ

คุณไม่สามารถทำกับเค้าเหมือนที่ทำกับเด็กยุคเรา ยุคกลางเก่ากลางใหม่ที่เคยยอมอยู่ในกรอบแคบๆแม้จะมีข้อกังขา

เด็กสมัยนี้นี้เค้าไม่ยอมพวกคุณแล้ว
พวกเค้าเติบโตมากับวิถีชีวิตแบบใหม่
ที่ไม่ได้จับคนมามัดรวมกันเป็นก้อนๆปาดหัวปาดท้ายแล้วออกมาเป็นทรงเดียวกันได้แบบคนยุคคุณอีกแล้ว

พวกเค้าให้ความสำคัญกับการเป็นปัจเจกชน สิทธิส่วนบุคคล พวกเค้ามีความคิดเป็นของตัวเอง
เป็นสิ่งมีชีวิตที่เติบโตมาด้วยการตั้งคำถามและการหาคำตอบ พวกเค้าต้องการและยึดมั่นในเหตุผล

แค่วิถีชีวิต วิธีคิดก็ต่างกันแล้ว อย่าพูดว่าคุณเคยเป็นเด็กมาก่อนแล้วจะเข้าใจ ส่วนเด็กพวกนั้นไม่เข้าใจหรอกเพราะไม่เคยแก่แบบคุณ

เอาง่ายๆถึงเด็กพวกนั้นเติบโตไปจนอายุเท่าคุณในตอนนี้ เค้าก็ไม่มีทางเป็นผู้ใหญ่แบบคุณหรอก
ตอนคุณอายุเท่าพวกเค้าคุณทำอะไรอยู่ และตอนเค้าอายุเท่านั้นพวกเค้าทำอะไร

อย่าคิดไปเอง อย่ามองพวกเค้าเป็นแค่เด็ก

ทางเดียวที่คุณจะเข้าใจเค้าได้คือคุณต้องฟังเค้า
หยุดอคติ หยุดตัดสินไปก่อน เปิดใจฟัง ฟังว่าเค้าเห็นอะไร มองมุมไหนอยู่

คุณอาจเคยชินกับการที่เด็กต้องเข้าหาผู้ใหญ่ แน่นอนว่าในยุคเก่าเป็นแบบนั้นแต่ตอนนี้คุณอยู่ในโลกยุคใหม่แล้วนะ วิธีเดิมๆใช้ไม่ได้ผลแล้ว

เราต้องเริ่มเข้าหากันและกัน รับฟังกันและกัน

ความช้าหนักแน่นมีกฎกรอบระเบียบแบบแผนและมั่นคงของคนโลกเก่าก็ไม่ใช่ว่าจะมีแต่ข้อเสีย

ส่วนความรวดเร็ว พลังงานที่ล้นเหลือ การตั้งคำถาม การหาเหตุผล ความคิดก้าวกระโดดของคนโลกยุคใหม่ก็ใช่ว่าจะมีแต่ข้อดี

หากคนยุคใหม่เป็นการที่เคลื่อนที่ไปข้างหน้าโดยความเร็วสูง ทำให้ละเลยกับสิ่งสำคัญรอบข้าง สิ่งที่คนยุคเก่าทำได้ก็คือค่อยสะกิดเตือนให้พวกเค้าลดความเร็วลงแล้วเก็บเกี่ยวสิ่งสำคัญรอบข้างบ้าง

ใครจะอยากนั่งรถไฟความเร็วสูงที่ไม่มีเบรค
ใครจะอยากนั่งรถไฟหวานเย็นที่เบรคค้าง ไม่เคลื่อนที่ไปไหนซักที

เราก็เหมือนอยู่บนรถไฟขบวนเดียวกัน
และไม่อาจทิ้งผู้โดยสารคนใดหรือกลุ่มใดไว้ที่ชานชาลาได้

ในตอนนี้คนโลกเก่าคือหัวขบวน คุมการวิ่งของรถไฟทั้งชบวน คุณอาจจะผลักไสกีดกันคนโลกใหม่ออกจากโบกี้ ซึ่งในทางปฏิบัติมันไม่สามารถทำได้ หรือถ้าทำได้จริง คนที่จะอยู่บนขบวนไม่ได้คือพวกคุณ 


คนจากโลกเก่า

เพราะโลกใบนี้ยังหมุนไปข้างหน้า
จากนี้ไม่นานคนจากโลกใหม่จะเข้ามาแทนที่พวกคุณ
พวกเค้าย่อมก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำขบวนในวันข้างหน้า

สุดท้ายแล้วแม้จะไม่มีใครทอดทิ้งพวกคุณแต่พวกคุณแห่งโลกเก่าก็ยังจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง

แม้คุณจะยื้อยุดหยุดวันเวลาอย่างสุดกำลัง
แม้คุณยังยึดโยงสิ่งที่เวลาทอดทิ้งไว้แน่น
เวลาไม่ได้อยู่เคียงข้างพวกคุณอีกต่อไปแล้ว

ในความเป็นจริง

ไม่ว่าจะเป็นคนยุคเก่า ยุคกลางหรือยุคใหม่
เราไม่อาจผลักไสคนกลุ่มใดหรือคนใดออกไปได้
เพราะเราอยู่ร่วมกันในสังคมเดียวกัน
มีความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน
ไม่ว่าคนผู้นั้นจะอายุเท่าไหร่
ไม่ว่าคนผู้นั้นจะเป็นใคร
หรือเป็นอะไร

ทางเดียวที่จะขับเคลื่อนสังคมไปข้างหน้าคือหาวิธีที่จะพาคนทุกคนทุกยุคเดินไปพร้อมๆกันได้

โดยไม่มีใครถูกทิ้งไว้ข้างทาง


แด่
ความเป็นมนุษย์
#เสรีภาพ #เสมอภาค #ภารดรภาพ

|||

27.08.2020
24.











SHARE
Written in this book
ความคิด ความเขียน
ไล่จับความคิด ฟุ้งๆคละคลุ้ง ด้วยการเขียน

Comments

imonkey7
3 months ago
^^
Reply
24Hphobia7
3 months ago
😊
Kearduy
3 months ago
ผมคนยุคใหม่แต่ยังหัวโบราณ
Reply
24Hphobia7
3 months ago
"สายวินเทจ"สินะครับ😊
สายไหนก็เดินไปด้วยกันได้ฮะ🙏🏼
bekindtochicken
3 months ago
ชอบมากเลยครับ
Reply
24Hphobia7
3 months ago
ขอบคุณครับ🙏🏼😊