No Rope
มีฉากหนึ่งที่ฉันประทับใจมากในภาพยนตร์เรื่อง The Dark Knight Rises 

ฉากนั้นคือฉากที่ บรูซ เวนย์ กระโดดโดยไร้เชือกไปยังอีกจุดหนึ่งเพื่อป่ายปีนขึ้นจากหลุมลึกขึ้นสู่อิสรภาพ

ก่อนหน้านั้นสองสามครั้ง บรูซได้คาดเชือกไว้ที่เอวเพื่อเซฟตัวเองก่อนที่จะกระโดด หากพลาดอย่างน้อยก็มีเชือกคอยพยุงร่างเขาไว้ไม่ให้ร่วงลงกระแทกพื้น

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือ...เขาทำไม่สำเร็จ

จนกระทั่งมีชายที่ถูกคุมขังอยู่ในคุกเดียวกันได้เล่าถึงตำนานของเด็กคนหนึ่งที่ปีนขึ้นจากหลุมได้สำเร็จ แต่เด็กคนนี้กระโดดโดยไม่มีเชือกพันรอบตัว สิ่งที่ผลักดันมีเพียงสิ่งเดียวคือแรงขับเคลื่อนจากภายในที่ว่า "ต้องรอด" เท่านั้น

บรูซเลยตัดสินใจที่จะเสี่ยงด้วยการเดิมพันด้วยชีวิต แต่หากไม่ทำเช่นนี้ เขาจะต้องติดอยู่ในหลุมลึกตลอดไป สิ่งที่เขาทำได้ก็แค่เพียงเฝ้าดูเมืองก็อตแธมถูกทำลายไปต่อหน้าต่อตาโดยที่เขาไม่อาจทำอะไรได้เลย

ก่อนที่เขาจะกระโดดนั้นมีฝูงค้างคาวบินพัดผ่านตัวเขา สำหรับฉันแล้วคิดว่าสิ่งนี้คือสัญญาณยืนยันในสิ่งที่เขากำลังจะทำว่าต้องสำเร็จ แล้วเขาก็ทำสำเร็จจริงๆ 

ทำให้ฉันฉุกคิดได้ว่า บางทีฉันอาจจะพึ่งพา "เชือก" มากเกินไป เพราะรู้อยู่แล้วว่า ต่อให้กระโดดพลาดยังไงก็มีเชือกคอยพยุงไว้ไม่ให้ฉันร่วงลงไปดับอนาถอย่างน่าสยดสยอง

"เชือก" คอยปกป้อง แต่ในขณะเดียวกันมันก็เป็นตัวคอย “ฉุด" เช่นกัน

หากตัดสินใจกระโดดโดยไร้เชือกละ?

ดูโง่ดีใช่ไหมละ

แต่ก็ต้องแลกมากับการที่อยู่จุดเดิมที่ไม่อาจทำอะไรได้ เหมือนบรูซ เวนย์ หรืออัศวินรัตติกาล ฮีโร่ผู้คอยปกป้องบ้านเกิดของเขาที่ทำได้เพียงเฝ้ามองความพินาศผ่านหน้าจอโทรทัศน์อย่างสิ้นหวัง

ฉันตัดสินใจแกะเชือกออกจากตัวในที่สุด

รวมรวมความกล้า ขณะที่คำนวณระยะในการกระโดด ในขณะเดียวกันก็ฝืนตัวเองไม่ให้มองลงไปยังเหวลึกด้านล่าง

ฉันย่อตัวลงพร้อมกับสวดภาวนา

...แล้วกระโดดออกไป





SHARE
Writer
Sikayules
Believer
Life is a journey, not a race. So enjoy and learn from the journey.

Comments