28.08.2563 : ผู้ประสานสายใย
   ปู่ย่าตายายล้วน 
แย้มสรวลเห็นลูกหลาน
เมื่อยามเจ้ากราบกราน  
แสนชื่นบานน่าภูมิใจ
   เปรียบดั่งพระในบ้าน  
คอยสมานทุกสายใย
พี่น้องวงศ์อำไพ 
ร่วมปราศรัยอย่างครบครัน
   เปรียบดั่งเครื่องยึดเหนี่ยว 
ความกลมเกลียวความผูกพันธ์ 
พร้อมหน้าพร้อมตากัน 
เยี่ยมเยือนท่านมอบอุ่นไอ
   หากสิ้นท่านลาจาก 
ภาพทุกฉากคงเปลี่ยนไป
ทุกเทศกาลใด
คล้ายเงียบเหงาสิ้นท่านเอย
.
.
.
  คนหนึ่งที่ฉันรักมาก ฉันเคยนอนหนุนตักเมื่อยามดูสารคดี ท่องโลกกว้างบนหน้าจอสี่เหลี่ยมไปพร้อมกับท่าน ท่่านคอยอุ้มชูด้วยเมตตาหาใดเทียม ด้วยภาระหนี้สิ้นและความจน ฉันติดสอยห้อยตามไปกับพ่อแม่เข้าสู่เมืองหลวง เนินนานและยาวนานทุกเทศกาลใดเทศกาลหนึ่งถึงได้มาพบกัน เป็นเวลาสองปีที่ท่านเผชิญกับโรคร้าย...มะเร็งปอดพรากท่านไปจากฉันเพียงอีกไม่กี่เดือนที่ฉันจะกลับมาอยู่บ้านของเรา...ตาของฉัน
  อีกคนที่ฉันรักมากเช่นกันในวันหนึ่งที่ท่่านกำลังพัดวีจุดเตาไฟฉันเดินเข้าไปหาท่านหลังเลิกเรียน ท่านหันมาด้วยรอยยิ้ม "หนูใกล้จะจบแล้วนะยายใกล้ได้เรียนมหาลัยแล้วอยู่ด้วยกันรอวันที่หนูประสบความสำเร็จนะยาย" อนิจาใครจะรู้เล่าว่าเม็ดเลือดขาวระยะเฉียบพลันจะนำความทุกข์ทรมาณมาสู่ยายของฉัน แม้วาระที่ใกล้จากกันโรคร้ายมะเร็งเม็ดเลือดขาวยังดับเสียงกำลังใจไม่ให้ยายฉันนั้นได้ยิน...ใช่ยายของฉันสูญเสียการได้ยิน ได้เพียงนั่งมองหน้าลูกหลาน นั่งบนเตียงขาวกับสายน้ำเกลือระโยงระยางชะเง้อเฝ้าคอยมองดูประตู รอหมอเดินออกมาพูดกับลูกหลานและเฝ้าหวังว่าสัักวันหมอจะบอกว่ายายหายดี ท่านอ่านสีหน้าลูกหลาน ได้เพียงปั้นยิ้มและบีบมือให้กำลังใจท่าน แม้เรารู้ว่าคำวินิจฉัยอาการของคุณยายโอกาสน้อยลงในทุกวัน ได้เพียงเฝ้ารอปาฏิหาริย์ แต่แล้วก็พบว่าไม่มีอยู่จริง ยายเอ๋ยท่านดีหนักหนาคอยสอนให้ลูกหลานรักและดูเเลกัน หมดแล้วความทรมาณในโลกนี้ขอยายที่แสนดีจงไปสู่ภพภูมิบนสวรรค์ชั้นฟ้า หลานขอสัญญาจะเป็นเด็กดี ยังจดจำรอยยิ้มที่สวยงามของยายนั้นได้อยู่เสมอไม่เคยลืมเลือน...
   เมษายนปีนี้ได้ไปเยี่ยมเยือนปู่และย่าเช่นเคยต่างที่ปีนี้อาการย่าทรุดหนักกว่าเดิมด้วยโรคเบาหวานและสภาวะแทรกซ้อน คืนวานที่ผ่านมาเสียงปลายสายโทรศัพท์ของพ่อตอบบทสนทนาด้วยเสียงอ่อนเเรง "ย่าอาการหนักแล้วลูกพ่อไม่มั่นใจว่า...." น้ำเสียงของพ่อสั่นเครือน่าสงสารจับใจ ขอได้ไหมฟ้าจ๋า...ได้โปรดขอให้ย่าของฉันได้รับพรจากฟ้าให้ท่านแข็งแรงในเร็ววัน ต้นเดือนหน้าที่วันหยุดยาวหลายวันจะรีบกลับบ้าน ไปหาคุณย่าไปพบหน้าท่่านเยี่ยมเยือนให้กำลังใจกัน หวังว่าถึงวันนั้นปาฏิหารย์อาจเเวะเวียนมาได้พบเจอ
.
.
.

#ขอสวรรค์ชั้นฟ้าประทานพรมอบปาฏิหารย์ให้ย่าคนดีของฉันแข็งแรงในเร็ววัน


SHARE
Written in this book
ประพันธ์ด้วยรัก #ลายจันทร์
มือใหม่หัดแต่งร้อยกรอง
Writer
JenjilaWilajun
613130140104
What things we can't control? Just accept it and let it go.

Comments

Papilion
3 months ago
💗💖😊
Reply
JenjilaWilajun
3 months ago
✌️✌️✨☺️
Mingmanuschon
3 months ago
ขอให้ "คุณปู่ คุณย่า คุณยาย" สุขภาพแข็งแรงครับ
Reply
JenjilaWilajun
3 months ago
ขอขอบคุณกำลังใจจากอาจารย์มาก ๆ นะคะ✌️💕
ปล.หนูรออ่านเรื่องสั้นคล้ายเรื่องเต่ากับแมงป่องจากอาจารย์อยู่นะคะ เนื้อหาเฉียบมากเลยคะ fc.อาจารย์นะคะ😊
JenjilaWilajun
3 months ago
ปล.ขณะนี้คุณยายหนูกำลังนั่งยิ้มหวานเป็นนางฟ้าบนสวรรค์😇เฝ้ามองหลานคนนี้ และเชื่อว่าท่านจะมอบพรให้อาจารย์เเข็งแรงเช่นกันนะคะ
JenjilaWilajun
3 months ago
ปล.ขณะนี้คุณยายหนูกำลังนั่งยิ้มหวานเป็นนางฟ้าบนสวรรค์😇เฝ้ามองหลานคนนี้ และเชื่อว่าท่านจะมอบพรให้อาจารย์เเข็งแรงเช่นกันนะคะ