25.08.63 : เปิดใจ...ใช่เลย
    มีผู้ใหญ่หลายคนตัั้งคำถามให้ฉันได้ยินบ่อย ๆ ว่าทำไมถึงเลือกเรียนมหาวิทยาลัยทั้งที่ก็ไม่ได้แตกต่างจากสถาบันอื่นเลย ? คำตอบที่ได้จึงมีเพียงความเงียบเพราะตอนนั้นก็นึกเหตุผลไม่ออกจริง ๆ 555 จนแล้วล่วงเลยมาตลอดระยะ 3 ปีที่เรียนมหาวิทยาลัยฉันก็ได้คำตอบว่าแท้แล้ว 
   สถาบันมหาวิทยาแห่งนี้สอนให้เราเข้าใจผู้คน มองเห็นความแตกต่างของคนหลากหลายแบบและเข้าใจในสิ่งที่แต่ละคนเป็น เพื่อนำไปปรับใช้ในการทำงานในอนาคตและอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้ในสังคม 
ฉันตระหนักถึงข้อนี้ได้เพราะคำว่า "มิตรภาพ" ของสองสาวทีมผู้จัดการของฉัน 
.
.
.
    ในคืนหนึ่งเป็นเวลาสองทุ่มเศษ ๆ ข้างริมฟุตบาทกับริมคลองที่ทอดยาว ภายใต้แสงสว่างสุกสกาวคล้ายแสงจากพระจันทร์ หากเมื่อยามเงยหน้าขึ้นมองดูแล้วก็คือแสงสว่างจากเสาไฟฟ้านั้นเอง 
B1 : วันนั้นกูงอลมึงมากเลยมีไรก็ไม่บอกกัน... เนี้ยแล้วก็ไปคิดมากอยู่คนเดียว555
B2 : กูว่าจะถามอยู่เหมือนกัน รอให้มึงอารมณ์ดีก่อนแล้วค่อยถาม สรุปแล้ววันนี้มึงโอเคแล้วหรือยัง ?
B3 : โอ้ยกูอยากจะร้อง555 อย่าบอกนะพวกมึงงอลกู
B1,2 : 5555 เออสิวะ
B3 : มันก็มีเรื่องให้คิดเว้ยมึงหลัก ๆ ก็อนาคต กูไม่รู้ว่ากูจะทำให้พ่อแม่สมหวังได้หรือเปล่า ?
B1 : เฮ้ยมึง...อย่าเพิ่งท้อสิวะวันนี้ให้เลิกคิดมากไปก่อน ขอให้มึงลองตั้งคำถามกับตัวเองสิว่าทำอย่างไรถึงจะทำให้พ่อแม่สมหวัง ? อย่าเพิ่งตั้งคำถามกับตัวเองว่า กูจะทำได้ไหม ? เพราะมันจะทำให้มึงไม่เชื่อมั่นในตัวเอง แต่ขอให้มึงลองตั้งคำถามด้วยคำว่าอย่างไร ? เพราะมันจะทำให้มึงพบกับหนทางออก
B3 : ถึงแม้กูจะรู้ว่าพวกมึงงอลกูแต่ไม่รู้ทำไมกูถึงมีความสุขอ่ะ5555

     ฉันได้เรียนรู้ว่าเป้าหมายในชีวิตแต่ละคนมีไม่เหมือนกันแต่ถึงแม้จะเหมือนกัน การแบกความหวังคนแต่ละคนช่างต่างกันจึงชวนสะกิดความอ่อนไหวในใจคน ๆ หนึ่งได้ไม่เท่ากัน การเดินทางร่วมกับพวกเขาสองคนจึงเป็นสิ่งที่วิเศษ เราได้เรียนรู้ซึ่งกันและกัน ตักเตือนกันในข้อเสียให้อีกฝ่ายได้พัฒนา 
คนหนึ่งเเสนจะโลเล
คนหนึ่งแสนจะใจร้อน
คนหนึ่งแสนจะคิดมาก555 
     และชื่นชมสิ่งที่ดีให้มีกำลังใจในการเดินหน้าต่อ ที่สำคัญแม้เราจะเรียนไม่เก่ง แต่สิ่งที่สำคัญคือเราคอยสนับสนุนกันให้อีกคนได้ทำตามความฝัน คอยอยู่เคียงข้างกันให้รู้ว่าเส้นทางที่เขาเดินไม่ได้อ้างว้างเปล่าเปลี่ยว
ขอทั้งสองจงอย่ายอมแพ้      ทุกครั้งที่ฉันเหลียวมองข้างกายจะได้รับรอยยิ้มจากพวกเขาอยู่เสมอ
      เป้าหมายในชีวิตเป็นสิ่งสำคัญ แต่ระยะทางที่เราเดินไปสู่เป้าหมายก็สำคัญไม่เเพ้กันเพราะมันได้ให้ทั้งบทเรียน อุปสรรค กำลังใจ มอบคนที่วิเศษคนที่อยู่เคียงข้างเราในวันที่เราหมดกำลังใจ เหนือสิ่งอื่นใดคือความรักที่คน ๆ หนึ่งมีให้กัน เพราะฉะนั้นแล้วชีวิตในมหาลัยตลอดระยะเวลาที่ได้เดินตามความฝันปฏิเสธไม่ได้เลยว่า
 
  ชีวิตในมหาวิทยาลัยมีความหมายเพราะคำว่า "เพื่อน" 
และวันหลังไปนั่งเล่นริมคลองด้วยกันใหม่นะ ไอ้ต้าวทีมผู้จัดการของฉัน รัก.💕💕✌️


SHARE
Writer
JenjilaWilajun
613130140104
What things we can't control? Just accept it and let it go.

Comments

Apasanant_ae
3 months ago
ฉันจะอยู่ข้างๆคุณทั้งสองเสมอเพื่อนรัก รอยยิ้มของฉันตลอดการเดินทางมันมีพวกคุณเสมอ :)
เราจะร่วมเดินทางไปด้วยกันนะ PJ,R
#มิตรภาพที่งดงามของฉัน
Reply
JenjilaWilajun
3 months ago
555ฮั่นน้อววอย่าลืมแต่งเรื่องสั้นมาให้เขาอ่านเด้อ#น้องอวกาศจะไปท่องโลก 555 พล็อตนิยายด้วยจะกราบงาม ๆ เด้อ💕✌️555
Mingmanuschon
3 months ago
ดูแลกันและกันให้ดี ๆ นะครับ
RungnaphaWiset
3 months ago
ชีวิตนี้ถือว่าโชคดีที่ได้มีเพื่อนเเบบพวกเธอ รักนะไอ้ต้าว
#ดาราPJ
#สาวผกามาศ😂
Reply
Mingmanuschon
3 months ago
เห็นพวกคุณรักกัน ดูแลกัน ผมก็มีความสุข
JenjilaWilajun
3 months ago
🥰💕✨
RungnaphaWiset
3 months ago
🥰❤️💓
Apasanant_ae
3 months ago
ไอ้ต้าวเขียด🥰
ไอ้ต้าวดาราPJ🥰
Reply
JenjilaWilajun
3 months ago
ไอ้ต้าวสาวผกามาศฝันดีนะ555