Everything ทุกสิ่งที่เปลี่ยนไป
“กาลเวลาเปลี่ยนไปแค่ไหน สิ่งต่างๆยังอยู่คงเดิม?”
ทุกสิ่งนั้นอยู่คงเดิมจริงหรือ? ไม่มีสิ่งไหนที่ยังเหมือนเดิมได้อย่างสมบูรณ์แบบ ถ้าทุกสิ่งเหมือนเดิมไปซะทุกอย่าง โลกคงไม่มีอารยธรรม ตะวันยังคงฉายแสงทั้งวันไม่มีวันจะตกดิน คนทั้งโลกคงเป็นอมตะ ชีวิตของเราจะดังเช่นยุคหินตลอดไป “การเปลี่ยนแปลง”หรือ ‘อนิจจัง’ คือเรื่องธรรมดาที่ทุกคนต้องประสบ
กาลเวลาเปลี่ยนทัศนคติ ความคิดเห็น ย่อมเปลี่ยนแปลงในสมัยก่อนเราอยากบินไปถึงดวงจันทร์ อยากจะขี่ยูนิคอร์นท่องก้อนเมฆ อยากเป็นคุณหมอ ยิ่งเติบใหญ่ เรายิ่งเจอสิ่งแวดล้อมใหม่ๆเสมอ ความเชื่อก็ย่อมเปลี่ยนไป ก่อนเคยเชื่อว่ารักแท้ในเชิงชู้สาวมีจริง แต่ในตอนนี้เมื่อเธอเข้ามาทุบใจที่อ่อนไหวและอ่อนช้อมมันแตกสลายไปแล้ว ความรักคือการหลอกลวง เป็นเพียงคำพูดที่ใครๆก็พูดได้ ท่าทางที่ใครแสดงได้แต่ไม่มีใครเข้าถึงมันจริงๆหรอก 
    ความเชื่อเรื่องพระเจ้าที่คิดว่าขอพรแล้วจะมีนั่นมีนี่ มีความสุข ร่ำรวย ใช้ชีวิตอันสุขี ในตอนนี้มันก็แค่ ‘คำเพ้อเจ้อ’ ที่เราได้แต่วิงวอน ไม่มีเทพองค์ไหนจะประทานสิ่งที่เราต้องการนอกจาก ‘ตัวเรา’ ที่จะบันดาลมันเอง พร้อมกับโชคชะตาที่ทั้งกำหนดเองและเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
   แต่สิ่งหนึ่งที่เชื่อมาตลอดคือ ‘อนิจจา’ เพราะเวลาเคลื่อนที่ตลอดเวลา ถ้าหยุดเวลาได้คงแก้ไขอดีตได้ แต่ทำไมเราถึงยังแก้ไม่ได้หละ?
“ครอบครัวอันอบอุ่น กาลเวลาทำให้เปลี่ยนไป ดังเช่นใบไม้ที่ค่อยๆร่วงหล่น”เมื่อเราอายุมากขึ้นครอบครัวของเราก็แก่ตัวลงเรื่อยๆ ทุกคนก็ย่อมเจ็บป่วย และสลายตายจากดังเช่นใบไม้ที่ค่อยๆงอกจนเจริญเต็มกิ่งเต็มต้นและสุดท้ายก็ร่วงโรยกลายเป็นปุ๋ย เป็นดิน ให้ความอุดมสมบูรณ์แก่ต้นต่อไป ดังคนในครอบครัวที่เกิดขึ้นมาใหม่เรื่อยๆ และแก่ตัวลงค่อยๆแก่ไป หรือบางใบไม้อาจจะถูกเด็ดไปเปรียบดังคนที่ตัดสัมพันธ์กับครอบครัว หายหน้าหายตาหายสาบสูญ ไม่มีครอบครัวไหนที่เป็นใบไหม้เขียวชะอุ่มหรือผลิบานตลอดเวลา ย่อมมีรอยขีดขวั่นบ้าง กิ่งหักบ้าง หรือบางทีอาจจะเหลือแค่ตอไม้ก็เป็นได้
ถ้าครอบครัวแปรเปลี่ยนไปฉันใดมิตรภาพก็เช่นกันในยามที่เราอายุยังน้อยนั้น เรามีเพื่อนสนิทมากมายนับไม่ถ้วน แต่เมื่อโตขึ้นเพื่อนๆก็ห่างหายไปกันบ้าง บางคนเจอเพื่อนที่ ‘ถูกใจ’ เจอเพื่อนที่ใช่กว่า ย้ายสถานที่ใหม่ เกิดความขัดแย้ง ทัศนคติต่างคนต่างเปลี่ยนไป เริ่มมีแนวทางของตนเอง บางครั้งใครจะใคร่รู้ว่าเพื่อนที่สนิทกันมากในเมื่อสิบปีก่อนอาจจะกลายเป็นศัตรูคู่สำคัญในตอนนี้ หรือศัตรูในอดีตอาจจะเป็นเพื่อนที่รักเราที่สุด เพื่อนที่เคยชื่นชมกันอาจกลายไปคนที่ด่ากันตลอด ก็เป็นได้  มิตรภาพไม่มีอะไรที่แน่นอน ความสัมพันธ์ในแบบมิตรภาพหรือมิตรไมตรีเปรียบเสมือนกับ ‘รถไฟ’ ที่ขับเคลื่อนขบวนไปตลอดทางไม่มีวันหยุด เราจะเจอเพื่อนใหม่เสมอตลอดทาง และมีบางคนต้องลงจอดที่สถานีต่างๆ ไม่มีที่สิ้นสุด บางครั้งอาจจะตกรถไฟ บางครั้งรางหัก มีเพียงแต่ ‘ตั๋วรถไฟ’ ที่เป็นดังความทรงจำ มันก็มีทั้งเจ็บปวด หรือบางคนนั้นไม่แม้แต่จะเคยนั่งรถไฟเลย ดั่งคนไร้เพื่อนสนิทมิตรสหาย ที่อาจจะไม่มีใครอยากให้ขึ้นหรือเขาเลือกเองที่ไม่ขึ้นรถไฟ 
เสน่หา...รักใคร่..มักเข้ามาในใจตลอด และมักจะมีการจากลากันเสมอ “ตลอดไปไม่มีจริง”
ในตลอด18ปีที่ผ่านมาผู้คนนมากหน้าหลายตา เข้ามาในชีวิต ทั้งดีและร้าย ทั้งรักและเกลียด ความทรงจำต่างๆมันนับไม่ถ้วนเกี่ยวกับเสน่หาและความรักใคร่ ความเสน่หาของคนเรานั้นเปรียบดังฟองสบู่มันล่องลอยแบบไม่มีความหมายและแตกไปในไม่ช้า ก็เหมือนกับเสน่หา ความใคร่รักหรือรักใคร่ ที่ยามเมื่อเราเป่าฟองสบู่นั้นเมื่อเราตกหลุมรักเราจีบใครสักคนความสุข เมื่อยามที่แรกเมื่อตกหลุมรัก เราจะหลงใหลเขาดังว่าเขาคือเจ้าชายในฝัน เจ้าหญิงในฝัน ล่องลอยอยู่จิตตลอดเวลา แล้วฟองสบู่ก็เริ่มแตกเนื่องจากเราได้รู้จักเขามากขึ้น ทะเลาะกันมากขึ้น เขาคนนั้นมันไม่ดี มันเจ้าชู้ถึงรูปจะหล่อดังเทพเจ้ากรีก มันเททิ้งขว้างดังเราเป็นขยะ หล่อนอาจจะสวยดังนางฟ้าแต่การกระทำอาจนรกแตกก็เป็นได้ หรือเราเข้ากันไม่ได้ฟองสบู่ก็แตกได้เช่นกัน 
     เมื่อเราเป่าสบู่ไปเรื่อยๆก็เหมือนกับการเริ่มใหม่ไม่จบสิ้น จนกว่าน้ำยาจะหมด ดังชีวิตเราที่หยุดรักใครสักคนหรือมากกว่านั้น
อารมณ์ที่ไม่เคยนิ่ง ดังคลื่นน้ำอารมณ์ของคนเราก็เปรียบดังคลื่นน้ำที่เคลื่อนไหวตลอดเวลา บางคนเคลื่อนอย่างสงบ บางคนคลื่นซัดฝั่งอย่างแรก หรือบางคนขึ้นลงจนทนไม่ไหว อารมณ์ของฉันนั้นเปรียบเสมือนกับ ‘คลื่นสึนามิ’ ที่พัดรุนแรก โบกสะบัดขึ้นลงยกใหญ่ดูดเอาทุกสิ่งทุกอย่างไปอย่างน่าหวาดหวั่น เหมือนกับอารมณ์ฉันที่มันแปรปรวนผุนผัน เศร้าดังสีน้ำขุ่นสกปรกของสึนามิ แล้วสิ่งที่กวาดไปก็คือความสามารถของตนเอง อยากให้อารมณ์ตนเองเป็นคลื่นที่เคลื่อนไหวสม่ำเสมอดังคนอื่น แต่คงยาก อารมณ์ไม่เคยที่จะแน่นอนไม่มีใครสุขได้ตลอด ไม่มีใครทุกข์ได้ตลอด ทุกอย่างไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ ขอแค่เรารับมือกับคลื่นลูกใหญ่ มรสุมและพายุของอารมณ์ให้ได้ชีวิตก็จะสุขสันต์ สุดท้าย ถึงแม้ว่าการเปลี่ยนแปลงจะดีหรือร้ายขอให้ทุกคนจงยอมรับและดำเนินชีวิตต่อไป 
เพราะอนิจจังล้วนเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต 
SHARE
Writer
mobmab
writer,dreamer,student,เพ้อเจ้อ
Bad girl 🖤💔 Bad bi 👱🏻‍♀️🧑🏼‍🦱💃 🏳️‍🌈 Summer depression 🌻 😢 👄

Comments