กับดักของความสมบูรณ์แบบ
"มนุษย์ไม้บรรทัด" 

ฉันชอบนิยามของคำๆ นี้มาก มันทำให้ฉันนึกถึงใครสักคนที่แต่งตัวเนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า ทุกสิ่งทุกอย่างต้องเข้าที่เข้าทาง เป็นระเบียบเรียบร้อยและสมบูรณ์แบบ

บ่อยครั้งที่ฉันรู้สึกว่าฉันติดหล่มอยู่กับอะไรสักอย่าง ทั้งๆ ที่มีสิ่งที่ต้องทำมากมายแต่กลับไม่ลงมือทำสักที ทั้งๆ ที่วางแผนไว้หมดแล้ว 

ความยากอยู่ที่ "การลงมือทำ" นี่แหละ

หลังจากที่จมอยู่กับช่วงเวลานี้มาสักพัก (ใหญ่ๆ เลยละ) ทำให้ฉันตระหนักรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วนั้น หล่มที่ฉันจมและติดอยู่คือ "กับดักความคิด" ของตัวเอง ที่ต้องการให้ผลลัพธ์นั้น "สมบูรณ์แบบ" อันที่จริงมันคือการกลัวความ "ล้มเหลว" นั่นแหละ 

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่ฉันไปเปิดรับเอาแนวคิดแบบนี้มา ฉันเลยเลือกที่จะทำอะไร "สุดโต่ง" ด้วยการเริ่มทำตัวนอกกรอบ พาตัวเองออกมาเผชิญกับสิ่งที่ไม่คาดคิดเพื่อ "ทำลาย" มายด์เซ็ทเดิมๆ ที่ขังฉันไว้ และมันก็ได้ผล...ฉันสัมผัสได้ถึงการล่มสลายของชุดความคิดเดิมที่ขับเคลื่อนให้ฉันต้องทำอะไรเป๊ะๆ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ตามที่ต้องการ แล้วปัญหาใหม่ก็เกิดขึ้นเมื่อกระบวนการทำลายกลายเป็นการสร้างใหม่ ฉันเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนไร้ระเบียบแบบแผน ทำอะไรตามอำเภอใจมากขึ้นจนเริ่มกระทบกับการใช้ชีวิตประจำวัน ฉันเลยดึงตัวเองกลับมาสู่จุดตรงกลางระหว่างความสมบูรณ์แบบกับความยืดหยุ่น

ฉันขอเรียกสิ่งนี้ว่า "จุดสมดุล"

ตอนนี้ฉันยังง่อนแง่นอยู่ที่จุดนี้ ผลดีที่เกิดขึ้นคือ ฉันเริ่มลงมือทำได้แล้ว (แทนที่จะเอาเวลาไปคิดอย่างเดียวและไม่ลงมือทำสักที) เมื่อยิ่งลงมือทำฉันยิ่งรู้สึกว่าได้เจอกับ "ตอความคิด" ที่บล็อกไว้ไม่ให้ฉันลงมือทำอะไรเลย จนถึงตอนนี้มันก็ยังคงขวางฉันอยู่ มันเปรียบเสมือนป้อมปราการอันแข็งแรงที่ถูกสร้างขึ้นมานาน 

ฉันเชื่อว่าสักวันหนึ่งฉันจะหลุดพ้นจากจุดนี้ได้ และเมื่อหลุดออกไปได้สำเร็จ...ยังมีสิ่งต่างๆ มากมายรอให้ฉันลงมือทำและสร้างให้มันปรากฎขึ้น 


SHARE
Writer
Sikayules
Believer
Life is a journey, not a race. So enjoy and learn from the journey.

Comments