คนที่ไม่เคยถูกรัก


ความรักทีี่จะถููููููกกล่าวถึงเป็นรูปแบบหนึ่่่่่่่่่่งที่เรียกว่า

สายสัมพันธ์ หรือ สายใยรัก ประมาณนั้น


ในวันที่ฉันเกิดฉันเป็นน้องคนเล็กที่พ่อสปอยล์จนเสียนิสัย แต่เมื่อได้ลิ้มรสความเป็นลูกคนเล็กจนเวลาล่วงเลยมาหกปี ฉันก็พบว่า พ่อกับแม่โอ๋ลูกคนเล็กเสมอ เพราะในวันนั้นวันที่น้องอีกคนเกิดทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

เด็กขี้อิจฉา  
คงเป็นคำนิยามฉันได้ดีที่สุด มีคำถามเกิดขึ้นมากมาย 
เพราะเป็นพี่หรอถึงจำเป็นต้องเสียสละ
ทุกอย่างที่คิดว่าเป็นของตัวเองถูกแบ่งให้น้องอีกคน ในมุมมองของลูกคนเล็กที่ถูกเปลี่ยนสถานะมาเป็นพี่คนรองฉันต้องแลกอะไรบ้าง
1.พ่อรักพี่มาก พ่อแสดงออกชัดเจนมาก
2.แม่รักน้องมาก แม่ก็แสดงออกแบบนั้น
และฉันลูกคนกลางที่พ่อกับแม่ตกลงกันว่าจะยกฉันให้เป็นลูกบุญทำของป้ากับลุง ขอบคุณนะคะสำหรับความหวังดีที่พ่อกับแม่มีให้ แต่ถามคนที่จะต้องไปอยู่ก่อนไหมว่าเขาอยากไปหรือเปล่า

ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้นตอนอายุเพียง12 พ่อเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
ฉันต้องเลือกระห่างอยู่ที่บ้านเกิดกับย้ายไปยังที่ใหม่ที่ไม่คุ้นเคยอย่างจังหวัดหนึ่งทางภาคใต้ ขอบคุณที่ตัวเองดื้อด้านมากพอ ฉันถึงได้อยู่ที่บ้านต่ออย่างสบายใจ

คนคนหนึ่งจะโตมาแบบไหนกัน พ่อจากไปแบบไม่มีวันหวนกลับ แม่แต่งงานใหม่ และต้องอยู่กับยายที่มีแค่ความเข้มงวด มีความคิดแบบคนสมัยก่อนที่ แม้แต่การคุยกับผู้ชายแปลกหน้าก็เรียกว่า 
ใจแตกขอคำนิยามคำนี้หน่อย
ผู้หญิงประเภทหนึ่งที่ไม่รู้จักแยกแยะว่าอะไรควรไม่ควร คอยทำกริยาไม่เหมาะสมเมื่อเจอผู้ชายแปลกหน้าที่คิดว่า แมร่งโคตรจะหล่อ และกูจะต้องได้ผู้คนนี้ 
แบบนี้ไหม ใจแตกสำหรับยาย 
ในวัยรุ่นฉันคงเป็นเด็กที่ดื้อที่สุดเท่าที่ยายจะอดทนได้แล้ว 
ยายไม่ชอบให้เสียงดังตอนกลางคืน (กลางคืนของยายเริ่มขึ้นเมื่อยายเข้านอน สองทุ่มเป็นต้นไป)  ถ้ายายโมโหมากพอยายก็จะมาทุบประตู ทุบที่ไม่ได้ใช้มือทุบที่หมายถึงทำให้พัง ยายจะหาอะไรที่หนักพอจะทุบเพื่่อให้ประตูมันพัง และส่งเสียงขูู่เป็นคำสั่งให้หยุดคุุย แต่คนดื้อด้านแบบฉันหรือจะยอม เด็กวัยสิบสามที่กำลังย่างเข้าสู่วัยรุ่นและเริ่มทำตัวใจแตกตามคำยายว่าโดยการคุยโทรศัพท์กับใครสักคนที่ยายบอกว่า 
ผู้บ่าว (เป็นภาษาอีสาน แปลว่า ผู้ชาย)
ฉันทำแบบนั้นที่ยายไม่ชอบและประชดประชันด้วยประโยคที่คิดว่่าน่าจะที่สุดแล้วสำหรับคนฟัง "ขอโทษด้วยค่ะที่หนูสวยมากพอจนผู้บ่่าวมาติด" 
ฉันตอบยายไปแบบนั้น น่าหมั่นไส้ใช่ไหมล่ะ ก็หลานยายนั่นแหละยายเลี้ยงมามันเป็นแบบนี้แหละ 
ตื่นเต้นดีีนาทีระทึก  How to เอาตัวรอดจากโทสะของยาย ฉันนี่เก่่่่งที่หนึ่งยายไม่ชอบให้นอนตื่นสาย สายของยายคือหลังจากพระบิณฑบาต เมื่อยายกลับจากวัดแล้วหลานสาวคนงามของยายยังไม่ตื่นบรรทม (งาม ภาษาอีสานแปลว่า สวย) ไม้สักอันที่ยาวพอจะกระทุ้้งมากจากใต้ถุน (บ้านของยายที่ฉันอาศัยอยู่เป็นบ้านไม้ใต้ถุนสูง 
แบบบ้านสมัยโบราณตามฉบับของคนอีสาน) ยายทพแบบนั้นแหละในการปลุกฉัน สะดุ้งทีตกเตียง ค่ะ สนุกสนานตั้งแต่ยังไม่ตื่น ถ้าฝันดีก็คือจบ ถ้าฝันร้ายก็คือขอบคุณค่ะที่ช่วยชีวิตหนูไว้
ยายไม่ชอบให้กลับบ้านช้า ช้าของยายคือเลิกเรียนปุ๊บฉันจะต้องใช้เวลาในการเดินทางไม่เกินหนึ่งชั่วโมงซึ่งฉันไม่เคยทำได้ เพราะฉันตั้งใจไม่ทำ ยายก็จะไปรบเร้าให้คุณตาข้างบ้านขับรถมารับฉันที่หน้าทางเข้าหมู่บ้าน (สองข้างทางเข้าหมู่บ้านฉันเป็นไร่อ้อยที่ทอดยาวกว่าสิบกิโลถึงจะถึงหมู่บ้าน มีคนเดินทางตลอดแต่ช่วงหน้าหนาวที่มืดเร็วจะน่ากลัวเป็นพิเศษ) และฉันก็เป็นพวกโรคจิตต้องได้กลับบ้านช้าตอนหน้าหนาวตลอด อันนี้รู้ว่ายายเป็นห่วงแต่ก็ทำ
เข้าเรื่องได้ยัง
คนที่ไม่เคยถูกรัก 
ฉันคิดมาตลอดว่าอย่างน้อยๆแม่ไม่รัก พ่อไม่รัก ยายรัักฉันแค่นั้นคงพอแต่จริงๆแล้ว ก็คงไม่ใช่ ยายรักน้องฉันต่างหาก 
คนที่ไม่เคยถูกรัก ก็ยังเป็นฉันอยู่ดี
จนเมื่อได้รับความใส่ใจจากป้ากับลุง 
ทั้งสองคนเปรียบเสมือนบ้าน บ้านที่ฉันจะกลับไปพักเสมอ บ้านที่ฉันยึดมาตลอด แต่สุดท้ายความรักที่ฉันหลอกตัวเองมานานก็ปรากฎ ป้าแสดงออกถึงการไม่ต้องการมีฉันอยู่ในชีวิต เขาตัดขาดฉันทันทีเพราะสถานะทางการเงินที่ย่ำแย่ของฉัน ที่พึ่งสุดท้ายของฉันบ้านของฉันพังลงกับตา แค่เพราะว่าต่อไปฉันคงดูแลเขาในตอนที่เขาไม่สามารถดูแลตัวเองได้ บทสรุปของเรื่องราวทั้งหมดของบ้านที่คิดว่าพักพึงมาตลอดคือ เขาไม่เคยรัก ป้ากับลุงไม่เคยรักฉัน ถ้ามองดีๆเขาก็เลี้ยงฉันด้วยเงิน คนที่ดูแลฉันตลอดหลายปีที่ผ่านมาคงเป็นยาย และแล้วคนที่ไม่เคยถูกรักก็เป็นฉันเหมือนเดิม 

ในวันนี้ที่พระอาทิตย์ตก ฉันคาดหวังว่าในวันพรุ่งนี้ที่พระอาทิตย์ขึ้นทุกอย่างจะค่อยๆเปลี่ยนไป ฉันพาตัวเองหนีออกจากที่นั่น มาอยู่กับแม่ที่พึ่งที่ฉันไม่เคยขอความช่วยเหลือเลย 

มันคงดีขึ้น
เสียงฉันปลอบตัวเอง แต่เปล่าเลย ฉันย้ำคำนี้บ่อยจนเหมือนมันเป็นคำที่ฉันต้องพูดเสมอ 


ในวันที่พระอาทิตย์กำลังจะลาลับฉันปลอบตัวเองอีกครั้งว่า 
พรุ่งนี้พระอาทิตย์ก็จะยิ้มแฉ่งตามเดิม
และเมื่อวันใหม่มาถึงฉันก็ต้องปลอบตัวเองอีกครั้งว่า
อีกไม่นานพระอาทิตย์ก็จากไป 
สายสัมพันธ์ครอบที่ไม่เคยมี สายใยรักที่เป็นแค่น้ำตาลสายไหม มีมีไว้ให้แ่คน่าเราเป็นแ่่่่คนในครอบครัวเดีีีีีียวกันเท่่่่่่านั้นแหละ

SHARE
Writer
pockyj10
j10nctaryachakiew
แม่หมาสี่ขา

Comments