กาลครั้งหนึ่ง การพบใครคนหนึ่งทำให้ฉันสุขใจ
กาลครั้งหนึ่ง การพบใครคนหนึ่งทำให้ฉันสุขใจ
กาลครั้งหนึ่ง ทุกช่วงเวลาเราเคยมีกันใกล้ใกล้
แต่กาลครั้งหนึ่ง สุดท้ายไม่จบตรงชั่วนิรันดร์เสมอไป
กาลครั้งหนึ่ง ชีวิตเลือกเส้นทางให้เรามีอันต้องไกล

เรื่องราวของฉันเดินต่อไป
จากตรงนั้นไกลสุดไกล
เหมือนจะไกลจนลืมว่าเคยเกิดสิ่งเหล่านี้ 
เหมือนเรื่องบังเอิญ หรือ ความตั้งใจของเพื่อนเราก็ไม่รู้
ระหว่างนั่งรถคุยกันเรื่อยๆ พอเสียงเพลงนี้ดังขึ้นมา
อยู่ดีๆ เพื่อนก็ถามเรามาว่า เฮ้ย มรึงจำไอ้.... ได้ไหม
เรา : จำได้ [จำได้ไม่เคยลืมเลยละ...เสียงในใจ]
เพื่อน : ตอนนี้มันท้องแล้วน่ะ 
เรา : เหรอ แล้วตอนนี้ น้องเขาทำงานอะไรเหรอ
เพื่อน : ขายของออนไลน์ ไลฟ์สดทุกคืนเลย

เราพยายามเปลี่ยนเรื่องคุยเรื่องอื่น 
แต่เพื่อนคนนี้ก็ยังคงขุดคุ้ยเรื่องนี้ให้เพื่อนอีกคนฟัง
เล่าถึงวีรกรรมที่เคยทำกับน้องคนนั่นเอาไว้ต่างๆ นาๆ
ตามสไตล์คลาสโนว่าที่ไม่มีวันตาย

เพลงที่ถูกบรรเลง ทำให้เราคิดถึงช่วงวลานั่น
เราย้อนนึกถึงเรื่องเก่าๆ
ภาพเหล่านั้นถูกเรียกขึ้นมาในความคิด
และเรียบเรียงออกมากเป็นฉากเป็นตอน
ราวกับว่าเราได้กลับไปยืนดู เรื่องราวเหล่านั้นอีกครั้งหนึ่ง
ระหว่างทางที่นั่งรถไปกับเพื่อนั่น ภาพเหล่านี้ได้ถูกเรียกขึ้นมาอีกครั้ง

ย้อนกลับไปสมัยเรียนมหาวิทยาลัย 
เรากับเพื่อนคนนี้สนิทกันมาก 
ตัวแทบจะติดกันเลยทีเดียว
แต่เรื่องนิสัยต่างกันสุดขั้วเลยก็ว่าได้

ช่วงปีสาม ณ ศูนย์คอมพิวเตอร์ของคณะ
เป็นกิจวัตรประจำวัน วันที่ไม่มีคาบเรียน หรือ วันหยุด
เราจะมานั่งอยู่ในห้องศูนย์คอมพิวเตอร์นี้เสมอ
คอยช่วยพี่เจ้าหน้าที่ดูแล และ แก้ไขปัญหาให้
บรรดานักศึกษาที่เข้ามาใช้งานคอมพิวเตอร์ในห้องนี้

ผู้คนหลากหลาย มากหน้าหลายตา ต่างวนเวียนเข้ามาใช้งาน
เราสังเกตุผู้คนที่เข้ามาอยู่ตลอด  เพราะทุกคนต้องนำบัตรนักศึกษา
เข้ามาแลกเพื่อลงทะเบียนใช้งาน หลังจากใช้งานเสร็จก็มารับบัตรคืน
เราเลยคุ้นหน้ากับผู้คนขาประจำที่นี้เสมอๆ

อยู่มาวันหนึ่ง ระหว่างนั่งแอบเล่นปังย่า อยู่ที่หลังห้องศูนย์คอมนั่นเอง
สายตาไปสะดุดกับ นักศึกษาสาวคนหนึ่ง ตัวสูง หุ่นดี หน้าคมมาก
เดินเข้ามา เราไม่เคยเจอผู้หญฺิงที่สูงหุ่นดีแบบนี้เลย
เสื้อนี่รัดเปี้ย กระโปรงสั้นจู้ด
ตามประสาผู้ชาย เราก็แอบชำเลืองมองอยู่เป็นระยะๆ
เฮ้ย ผู้หญิงคนนี้ โตตรสวยเลย เสียงความคิดในใจ ที่ผุดขึ้นมา

ความคิดที่ไม่ค่อยจะดีเท่าไรก็บังเกิดขึ้นมา
1 2 3 4 5 เรานับเครื่องที่น้องคนนั้นเขานั่งอยู่
แล้วแอบไปดูบัตรนักศึกษา น้องเรียนอยู่เอกไหน ปีอะไร
จดๆ จดข้อมูลเหล่านั้นลงใส่กระดาษใบเล็กๆ ทันที
ช่างเป็นเรื่องที่ไม่น่าทำเลย ดูเหมือนพวกโรคจิตรเลยเนอะ 555

ทำไมไม่เคยเห็นน้องเขา เข้ามาใช้งานที่ห้องนี้เลย
หลังจากนั้นอีก 2 - 3 วัน เราก็มีโอกาศพบน้องคนนั้นในห้องศูนย์คอมอีก
น้องเลือกมานั้งท้ายๆ ห้อง ที่เดิมๆ ซึ่งน้องเคยมานั้งครั้งที่แล้ว
วันนี้น้องเขาก็ยังคงงดงามเสมอๆ
msn ที่เด้งรัวๆ ที่หน้าจอของน้องเขา เราเลือบดู
เพราะเครื่องที่น้องเขานั่งเล่นอยู่ไหน อยู่หน้าครื่องของเราเอง
และแล้วความคิดในทางไม่ดีก็เกิดขึ้น หลังจากน้องเขาเลิกเล่น
และ sign out ออกไปแล้ว แต่ msn ยังจำ email ที่น้องยังใช้งานอยู่
เราเลยจด email นั้นเอาไว้ และ แอด msn น้องเขาไป
นี่คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราได้รู้จักกับน้องเขา

หลังจากแอด msn น้องเขาไปแล้ว 
เราก็ไม่กล้าทักไปคุยอยู่ดี เพราะกลัวจะโดนว่าหาว่าเป็นโรคจิต
แต่แล้วไม่รู้อะไรดลใจ หรือ ผีบ้าตนใดเข้าสิง
หลังจากผ่านไปราวหนึ่งอาทิตย์ เราทักน้องเขาไป
แรกๆ น้องก็งง ว่าเราเป็นใคร ซึ่งตอนนั้นเรายังไม่เปิดเผยอะไรมากมาย
น้องเขาก็คุยดีน่ะ ไม่ได้ว่าอะไรเราเลย
เราก็เริ่มคุยกันเรื่อยๆ แต่ไม่ได้เยอะอะไรมาก
แต่ก็ยังไม่ได้บอกอยู่ดีว่าเราเป็นใคร และ หา mail น้องมาได้ไง

จนมาถึงจุดพลิกพัน หรือ โชคชะตากลั่นแกล้ง
เพื่อนสนิทคนนี้ของเรา ชวนเรากลับบ้าน และจะไปส่งเราที่หอพัก
ระหว่างที่เพื่อนขับรถจะออกจากมหาวิทยาลัยนั่น
เสียงโทรศัพท์มือถือของเพื่อนก็ดังขึ้น
และเหมือนเสียงปลายสายจะให้ไปรับ
ระหว่างทางนั้น เพื่อนเราก็เริ่มเล่าให้ฟัง
เพื่อน : เฮ้ย ไอ... มรึงคอยดูผู้หญิงคนนี้ให้ดีน่ะ
กูกจัดมันมาแล้ว และ จัดเพื่อนมันมาแล้วด้วย
เรา : โฮ่ สุดยอดเลย แล้ว .... ไปได้น้องเขามายังไงละ
เพื่อนเราเล่าเป็นฉากๆ เลย ตัดจบดีกว่า ให้อธิบายคงไม่งาม

เมื่อไปถึงที่หมาย เพื่อนจอดรถริมถนนสายหนึ่ง 
และมีผู้หญิงคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามา
แรกๆ เราก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมาย ไม่ได้มองด้วยซ้ำ
เพื่อนเราก็พูดจากหยอกๆ น้องคนนั้นตลอดทาง
จนเมื่อถึงหอพักน้องเขา น้องเขาลงรถลงไป เราหันไปมอง
ใช่เลย ใช่น้อง คนที่เราเฝ้ามองในห้องคอมเลย
และเป็นน้องคนที่เราทักไปคุยด้วยเลย
ช็อคเลย ตอนนั้นสตันไปเลย

เราตั้งสติ ถามเพื่อนเรา เฮ้ย ตอนนี้กับน้องเขาเป็นยังไงบ้างอะ
เพื่อน : กูไม่ได้คบหว่ะ กูแค่พามันไปทะเล แล้วจัดมันแค่นั้นเอง
เรา : แล้วน้องเขาไม่เสียใจเหรอ ทำแบบนั้น
เพื่อน : กูไม่สนหว่ะ แถมเพื่อนมันกูก็ได้มาแล้ว
เรา : แล้วนี้ทำไมน้องเขาให้มารับละ
เพื่อน : ก็คงจะอ้อนกูละมั่ง  สงสัยไม่อยากเสียกูไป แต่กูจบแล้วหว่ะ
ทำไม มรึงสนใจมันเหรอ
เรา : ป่าว แค่ถามดูเฉยๆ
ของที่ได้มาฟรี ได้มาง่าย จริงๆแล้วคนเราต้องการมันจริงหรือเปล่า

หลังจากที่เพื่อนเรามาส่งเราที่ห้องแล้ว 
เรารีบเปิดคอมของเรา รีบออนไลน์ msn ทันที
เราก็ทักน้องคนนั้นไป แต่วันนี้เราเริ่มคุยเยอะขึ้น
เราเริ่มส่งข้อความที่เป็นแนวให้กำลังใจไป แนวปลอบใจบ้าง
เราเกริ่นๆ เรื่องชีวิตที่โดนทำร้าย
ซึ่งน้องเขาก็คุยกับเราดี และ คุยกับเรามากขึ้น
และสงสัยมากขึ้นว่าเราเป็นใคร
เราเริ่มคุยกันมากขึ้นๆ ในทุกวันๆ
เรามีเรื่องเล่าแลกเปลี่ยนกันเสมอๆ
ประมาณ 1 เดือนได้ น้องเขาขอเบอร์โทรเรา
เราก็ให้ไป แล้วน้องก็โทรมา คุยกันซักพัก
แล้วก็บอก เราว่า เติมตังค์มือถือให้หนูหน่อย 50 บาท
เราก็เดินออกไป 7-11 ซื้อบัตรเติมเงินและส่ง sms ไปให้น้องเขา
เรานี่เชื่อคนง่ายจริงๆ  และเป็นสิ่งแรกที่น้องขอจากเรา
ซึ่งตอนนี้น้องเขาก็ยังไม่ได้เจอหน้าเราน่ะ
เราสนทนากันผ่าน msn และ โทรศัพท์เท่านั้น
เราสองคนเริ่มคุยกันมากขึ้นไปอีก เราอาศัยที่เรารู้จุดอ่อนว่าน้องโดนทำร้ายมา
เราเลยยิงตรงจุด และ เข้าถูกทาง
ไม่นานเท่าไร น้องบอกว่า พรุ่งนี้หนูมีออกบูต เป็น mc เด้วงานเลิก
พี่มาหาหนูที่มหาลัยได้ไหม ที่หน้าร้่านเบเกอรี่
ได้ซิครับ เราตอบน้องเข้าไป

เราคิดอยู่นาน ตัดสินใจนานมาก เราจะไปดีไหม
ถ้าเราไปแล้วน้องเห็นหน้าเรา น้องเขายังอยากจะคุยกับเราอีกไหม
รวมรวมความกล้าทั้งหมดที่มี อาบน้ำแต่งตัว
น้องโทรมาตาม พี่อย่าลืมนัดของหนู่น่ะ หนูมีของให้พี่ด้วย
เราออกไปถึงก่อนเวลานัดประมาณ 30 นาที
วันนั้นเป็นวันเสาร์ คนเลยดูน้อยๆ
ซักพักน้องเขาเดินมา น้องเห็นเรา ก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมา
แล้วยื่นของให้เรา ซึ้งเป็นเสื้อโปโลสีน้ำเงินหนึ่งตัว
น้องบอก หนูให้พี่ค่ะ  
เราก็ขอบคุณน้องไป แล้วน้องก็บอก ว่าพี่หนูกลับก่อนน่ะ
หนูเหนื่อยมากเลย ยืนมาทั้งวันเลย

แล้วก็แยกย้ายกันกลับ
ตอนนั่นเราไม่กล้าที่จะเดินไปส่งน้องที่ป้ายรถมเมล์เลย
ถ้าย้อนกลับไปได้ คงจะเดินไปส่งน้อง และ ยืนเป็นเพื่อนน้อง

อีกใจเราคิดว่า น้องเขาคงไม่คุยกับเราแล้วล่ะ
สงสัยจะตกใจในหน้าตาของเรา หลังจากนั้นเราก็ทำตัวเงียบๆไป
ไม่ทักไปหาน้องเขาเลย ผ่านไป สอง สามวัน 
น้องเขาทัก msn มา ถามเราว่า 
"พี่ตายไปแล้วเหรอ หายเงียบไปเลยน่ะ"
ตอนนั้นโคตรจะดีใจเลย ที่น้องเขาทักกลับมา
เราก็บอกน้องไป นึกว่าจะรังเกียจไม่คุยด้วยไง

คุยกันมากขึ้น หลายเรื่องขึ้น น้องเล่าเรื่องนู้น 
เรื่องนั่นให้ฟังมากมาย เรื่องที่บ้าน พ่อแม่พี่น้อง 
เหมือนน้องเขาไว้ใจระดับหนึ่งเลยละ
เราโทรคุยกันมากขึ้น นานมากขึ้น 
ผ่านมาพักใหญ่ๆ เรานัดเจอกันมากขึ้น ไปกินข้าว ดูหนังด้วยกัน
ซึ่งเพื่อนเรายังไม่รู้เรื่อง และ เราก็ยังไม่ได้เปิดเผยความจริงให้ฟัง
แต่เพราะความที่น้องเขาไว้ใจเราสุดๆ ยอมเล่าเรื่องแฟนคนแรก
เล่าว่ามีแฟนมากี่คน ส่งรูปที่บ้าน และ ครอบครัวมาให้ดูบ่อยๆ
เล่าแม้กระทั่งเรื่องที่น้องเขายอมมอบสิ่งสำคัญให้ใครคนหนึ่ง
น้องบอกเราแม้กระทั้ง email / password ที่น้องใช้เล่น msn

เราเลยสารภาพกับน้องไป ว่าเราเป็นเพื่อนกับ..... น่ะ
มันเพื่อนสนิทพี่เลยละ แล้วพี่ก็รู้เรื่องที่มันทำกับน้องหมดแล้วด้วย

น้องไมไ่ด้ว่าอะไรเราเลยน่ะ
หนูรู้มานานแล้วละ ว่าพวกพี่เป็นเพื่อนกัน 
หนูจำหน้าพี่ตอนที่พี่กับเพื่อนไปรับหนูได้

เราก็ขอโทษน้องไป ที่ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดแต่แรก

น้องบอกมันจบไปแล้ว และพี่ไม่รังเกียจหนูเลย
และให้เกียรติหนูมากด้วย พี่ไม่เคยละลาบละล้วงหนููเลย
หนูไว้ใจและเชื่อใจพี่มากเลยละ พี่รู้ไหม

เหมือนยกภูเขาออกจากอกเลย และ น้ำตามันจะไหลออกมายังไงก็ไม่รู้

เราเคยไปหาน้องที่ห้องหลายครั้งอยู่ 
น้องอยู่กับเพื่อนอีกคน
มีอยู่วัน น้องไล่เพื่อนไปที่อื่น
พอเราเปิดประตูเข้าไป
น้องอยู่ในชุดสีชมพูบางๆ ลายคิตตี้ 
บางจนแนบเนื้อเห็นทุกสัดส่วนเลยทีเดียว
อ้อ น้องเป็นคนชอบคิตตี้มาก
เกือบแล้ว วันนั่นเกือบแล้ว เกือบจะได้กินน้องแล้ว
แต่ด้วยความไม่กล้าพอ และรู้สึกผิดต่อเพื่อน และ น้อง
เราเลยละไว้ แค่นอนเล่นด้วยกัน คุยกัน และ นอนกอดกันแค่นั้นเอง
ไม่นานเราก็บอกน้อง ขอตัวกลับไปทำงานก่อน คืนนี้มีงานต้องกลับไปทำ
วันนั้นมีความสุขดีน่ะ ยังคงจำจด ความรู้สึกเหล่านั้นได้ไม่ลางเลือนเลย

ผ่านมาระยะใหญ่ๆ เราก็ถามน้องเขาไปว่าเพื่อนพี่ ยังติดต่อน้องอยู่ไหม
น้องก็บอก ก็มีโทรมาบ้างน่ะ
มีอยู่วันเราคุยกับน้องอยู่ แล้วเพื่อนตัวดีของเราโทรมา
น้องบอกพี่ไม่ต้องวาง พี่อยู่เงียบๆน่ะ 
เด้วหนูจะให้พี่ฟัง ว่าเพื่อนพี่เป็นยังไง และคุยอะไรกับหนูบ้าง

เราฟังเงียบๆ แต่มันก็ไม่มีอะไร น้องเขายุติความสัมพันธ์ไปแล้วจริงๆ
ส่วนเพื่อนเราก็จ้องแต่จะแทะโลมและอยากไปหาที่ห้องน้องอย่างเดียว

พอมาถึงจุดจุดหนึ่ง เราบอกกับเพื่อนเราตรงๆ
ว่าเราคุยกับน้องเขาอยู่น่ะ  เพื่อนไม่ได้ว่าอะไร และยังถามกลับ
มรึงได้มันยัง มรึงเอามันแล้วทิ้งเลย ให้มันเจ็บใจเล่น
ที่โดนกูและเพื่อนกู ฟันแล้วทิ้ง
ยังอะ ยังไม่ได้มีอะไรกันหลอกน่ะ
เพื่อนบอก ผู้หญิงแบบมันไม่ควรคบจริงจัง
เราถามทำไม เพื่อนบอก เออ มึงเชื่อที่กรูบอกซิ

เชื่อไหม เราไม่เชื่อหลอก ตัวเราเองเราต้องเลือกเองซิ
เราก็ยังคงคุยและคบกับน้องต่อมา

เรารู้สึกดีที่ได้บอกความจริงกับทุกๆคน
เพื่อนก็ไม่ได้ว่าอะไรเรา และ ยังคงคบกับเราเหมือนเดิม
กับน้องก็ยังไปกินข้าว ดูหนังด้วยกันเสมอๆ
และผูกพันธ์ในสายสัมพันธ์กันมากขึ้น

เราคิดไปไกลกับน้อง ถึงตอนแต่งงานเลยละ
กะจะคบกับน้องเขาจริงจังเลย
ผู้หญิงที่งามทั้งกายและใจ และ สุภาพอ่อนหวานมาก
อ้า....ลืมบอกไป น้องเป็นถึงดาวคณะ เลยละ
แล้วก็ตัดภาพตอนที่ บ่าวสาวขึ้นเวที
แล้วเพื่อนเรานั่งกินเหล้าอยู่ แล้วมันเมาขึ้นมา 
พอมันเมา มันจะโวยวาย ว่าน้องเขาเคยโดนมันฟันมาแล้ว
ซึ่งนิสัยขี้คุย ตอนเมาของมัน เป็นที่รู้ๆกัน
ถ้ามันเป็นแบบนั้นน้องเขาจะทำยังไง น้องจะรู้สึกยังไง
พ่อแม่เรา จะรู้สึกยังไง ความกลัว เกิดขึ้นมาในความคิดทันที

ความคิดหลายอย่างพรุ่งพรูเข้ามา
หน้าตาแบบน้องเขา หาผู้ชายดีๆซักคน หรือจะหาคนที่มีเงินได้สบายมาก
เราตอนนั่นไม่มีอนาคตอะไรเลย ทำงานเงินเดือนหมื่นต้นๆ หน้าตาก็ไม่ได้ดีอะไรเลย 

ไม่มีสิ่งใดมั่นคงถาวรตลอดไปและเราเองคงรักษามันเอาไว้ไม่ได้ตลอดไป

ไม่รู้ทำไมตอนนั้นถึงคิดแบบนั่น 
ทำไม ไม่ทิ้งทุกอย่างแล้วคบกับน้องเขาต่อไป
เราเสียใจมากจนถึงทุกวันนี้ ที่ตัดสินใจ เดินออกมา
โดยที่ไม่บอกเหตุผลอะไรกับน้องซักคำเลย
เราเปลี่ยนเบอร์โทร เปลี่ยนที่อยู่ Block msn น้องเขา
ถ้าเราให้ไปบอกลา หรือ ไปบอกอะไรต่อหน้า
เราคงไม่มีความกล้ามากพอ ที่จะพูดอะไรออกไป
เพราะรักมากน่ะ 
เราไม่อยากให้ใครมาพูดว่าน้อง 
หรือให้น้องถูกนินทาในสายตาคนอื่น
เราอยากให้น้องได้เจอคนที่ดีกว่า พร้อมกว่า
ตลอดเวลาที่คบกันเราไม่เคยมีอะไรเกินเลยกับน้องเลยแม่แต่ครั้งเดียว
และน้องก็ไม่เคยเอาเปรียนเราแม้แต่ครั้งเดียวเลย

ตอนแรกมันยากมากที่จะหายไป จากชีวิตใครซักคน
ยิ่งกับคนที่เรารู้สึกดีและมอบความรักให้
ยิ่งยากมากยิ่งขึ้นเมื่อเขาคนนั้นก็รู้สึกดีและมอบความรักให้เราเช่นกัน

กว่าจะผ่านไปในแต่ละวัน มันช่างยากเย็นเหลือเกิน
ความคิดถึงไม่เคยหายไปไหนเลย ยิ่งเพิ่มพูนขึ้นอีก เมื่อยามไกลห่าง
กับในแต่ละวันของน้องก็เช่นกันกับเรามั่ง

น้องเขาพยายามหาทางติดต่อเราทุกช่องทาง
ถามเพื่อนเราว่าเจอเราบางไหม ติดต่อเราได้บ้างหรือเปล่า
ขอเบอร์พี่เขาได้ไหม แต่เพื่อนเราก็แกล้งบอกไม่รู้ไป

บางครั้ง การลาจากก็เป็นส่วนหนึ่งของความรัก 
และอาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสิ่งหนึ่งก็ได้
ที่เราจะมอบให้กับคนที่เรารัก 
คือการปล่อยให้เขาได้เติบโตบนเส้นทางที่ไม่มีเรา

ผ่านมาก็จะ 13 ปีแล้วมั้งน่ะ 
แต่ภาพของน้องยังอยู่ในความทรงจำของพี่เสมอเลย
ผู้หญฺิงเพียงคนเดียว ที่ไม่เคยลืมเลือนไปจากชีวิตของชายคนนี้เลย
ยังคงงดงามเสมอ ทั้งน้ำเสียงและร้อยยิ้ม รวมถึงมือนิ่มๆ คู่นั่นที่เดินจูงมือกัน
อ้อมกอดที่เคยอบอุ่น ก็ยังคงอบอุ่นอยู่เสมอ เมื่อย้อนกลับไปนึกถึง
หากวันนั้นพี่ไม่ตัดสินใจผิด วันนี้พวกเราคงมีความสุขที่ดีเลยละ
น้องคงเป็นแฟนที่ดี เป็นแม่ที่ดีมาก คนหนึ่ง
ถ้าพี่ไม่เกรงกลัวอะไร ไม่กังวลอะไร คิดถึงน้องให้มากกว่านี้
มันคงจะดีกว่านี้  
นี่สิ่งเดียวที่พี่รู้สึกผิดตลอดมา  และ ไม่เคยให้ภัยตัวเองเลย
ทุกวันนี้พี่ก็ยังมีแอบเข้าไปส่องน้องใน FB บ้างนานๆที
email ของน้อง ยังคงใช้ pass เดิมที่พี่ตั้งไว้ให้อยู่ ยังไม่เปลี่ยนแปลง

เพราะหลายๆเรื่องที่เกิดขึ้น ยิ่งผ่านไปยิ่งกลายเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำ 
แม้ว่าภาพความทรงจำในอดีตนั้น จะเลือนหายไปบ้างตามกาลเวลา 
มันก็ยังเป็นส่วนหนึ่งในตัวเราเสมอ และไม่เคยจากเราไปไหน
แม้นมันจืดจางลงไปในความเป็นจริง แต่มันไม่เคยจางหายไปในความทรงจำ 
และไม่เคยหายไปยังคงสถิตอยู่ที่คนคนนี้ ไม่เคยหายไปไหนเลย
ยังอยู่ในความทรงจำเสมอ 

ขอบคุณน้องมากน่ะ ที่สร้างและทำให้เกิดความทรงจำดีๆ ขึ้นมา
ขอบคุณน้องมากน่ะ ที่เดินเข้ามาสร้างกาลครั้งหนึ่ง ในความทรงจำ ที่น่าจดจำ
เรื่องบางเรื่องถ้าเราไม่ลองมองย้อนกลับไป 
ก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่ามันสำคัญกับชีวิตเรามากมายแค่ไหน

ขอบคุณบทเพลง และ คำพูดของเพื่อนเรา 
ที่ทำให้ ความทรงจำในกล่อง ได้ถูกเปิดออกมาอีกครั้ง

ซักวันเราคงได้พบกันใหม่ และ กล่าวทักทายกันอย่างเป็นมิตรพร้อมทั้งยิ้มให้กันน่ะ
ยินดีกับตัวน้อยของน้องด้วยน่ะ มีความสุขกับครอบครัวมากๆนะครับ
คง......ได้แต่อวยพรในใจ


เพนกวิน และ กล่องแห่งความทรงจำ ที่ถูกเปิดขึ้นมาอีกครั้ง
22082020 0007
SHARE
Writer
I_Penguin
A Silent Voice
.................................................

Comments

imonkey7
2 months ago
ถ้าเป็นเรื่องสั้นก็ตัดจบแปลก ๆ เลิกรากันแบบงงๆ
ถ้าเป็นเรื่องจริง การที่ทิ้งใครสักคนทั้งๆที่ตั้งใจอยากแต่งงานด้วยนั้น อาจแปลได้ว่าคน ๆ ไม่ได้รักมากกว่าความรู้สึกค้านในใจ (ทั้งเรื่องเพื่อนและเรื่องความไม่เอาไหนขอตัวเอง) ^^
Reply
blackclash
2 months ago
ชอบครับเป็นเรื่องดีดี เพลินมาก ขอบคุณที่แบ่งปัน และเสียเวลามาพิมพ์ อ่านแล้วมีความสุขมาก สุโค่ย
Reply