หนังสือของแจ็ค
แจ็คเป็นชายหนุ่ม อายุ 30
ที่เกิดมาเพียบพร้อมทุกอย่าง บ้าน,รถและเงินทอง
แต่เขามักไม่มีความสุขกับสิ่งที่เขานั้นมี
เป็นบุคคลที่รักสันโดษ
และหลงใหลในวาทะศิลป์

แจ็ค ได้คิดหางานอดิเรกทำ
ในยามที่เขานั้นทุกข์ร้อนใจ
เขาค้นพบการเขียนหนังสือ
เพื่อให้ตัวเองได้ระบายในสิ่งที่เขาเก็บไว้ในใจ

เขาได้คิดริเริ่มหา idea
ในการเขียนหนังสือ สักเรื่อง
แต่ภายในหัวของเขา
เต็มไปด้วย idea ที่ล้มเหลว
เขาใช้เวลาอยู่หลายสัปดาห์

และในคืนหนึ่งขณะที่เขากำลังนั่งคิดหา idea
ไปพร้อมกับเสียงฝนตกที่โหมกระหน่ำ
ก็อก ก็อก ก็อก เสียงเคาะประตู
ตามด้วยเสียงเรียกชื่อ แจ็ค
ดังมาจากประตูบ้าน
แจ็ค รีบมาเปิดประตู
แจ็คคุ้นเคยกับเสียงนี้เป็นอย่างดี
เมื่อเปิดประตู แจ็ค ได้พบกับ ลินดา
เธอเปียกโชกไปด้วยฝนทั้งตัว
แจ็ค ได้พาเธอเขามาในบ้าน
พร้อมกับนำเสื้อผ้ามาให้เธอเปลื่ยน
แจ็ค รู้สึกประหลาดใจว่าทำไมเธอถึงมาที่นี่
ถึงจะมีความคิดที่ขัดแย้งกับตัวเอง
แต่ แจ็ค ก็มีความสุขที่ได้พบเธออีก
ทั้งคู่ นั่งคุยกันตามประสาคนที่รู้จัก
และไม่ได้พบเจอกันมานาน

แจ็คถามลินดาว่า

“ทำไมถึงมาอยู่ที่นี้ได้ละ
ทั้งที่ฝนตกหนักขนาดนี้ มีธุระอะไรสำคัญหรอ”

ลินดาตอบด้วยใบหน้าที่สดใส

“เรารู้ว่าแจ็คกำลังคิดถึงเราอยู่เราก็เลยมาไง”

แจ็คยังงงๆ กับเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้า

จริงๆแล้วแจ็คได้แต่ชอบลินดาอยู่ฝ่ายเดียว แจ็คก็เลยถามลินดาไปว่า

“แล้วรู้ได้ไงว่ากำลังคิดถึง”

ลินดายิ้มแววตาลินดาเหมือนผู้มีเลศนัย ลินดาบอกกับแจ็คไปว่า

“เรารู้ว่าสิ่งที่แจ็คกำลังทำมันจะมีความหมายกับเรามากเราขอบใจนะ”

ลินดาลุกขึ้นยืนแล้วกำลังจะออกจากบ้านท่ามกลางสายฝน

แจ็คบอก”เดียวสิเรายังไม่เข้าใจเลยมันหมายความว่าไง”

ลินดาบอกกับแจ็คว่า

“ไม่ต้องกังวลหรอก เราทิ้งเธอไปไหนไม่ได้หรอกถึงเราจะไม่ใช่คนรักกัน”

แจ็คเริ่มสับสน เลยบอกลินดาไปว่า

“ถึงเธอจะไม่ได้เลือกเรา เราก็ไปไหนจากเธอไม่ได้เหมือนกัน เรานั้นรักลินดามาตลอดและเธอเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เรานั้นจะรัก”

ลินดายิ้มให้แจ็คอีกครั้งและเดินหายไปพร้อมกับสายฝน

แจ็ครู้สึกมีความสุขมากในช่วงเวลาที่เขาได้อยู่และพบเจอกับลินดาอีกครั้งแต่แจ็คก็มีความรู้สึกแปลกๆเกี่ยวกับการกระทำของลินดา

เปรี้ยง ! เสียงฟ้าผ่า

ทำให้ไฟในบ้านนั้นดับ
ความมืดเข้าปกคลุมทำให้มีแต่ความมืดมิด
เวลาเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา

เปรี้ยง !

คราวนี้ แจ็ค ได้หลุดจากภวังค์ของความฝัน
เขารู้สึกตัวอีกที เขาก็ตื่นจากโต๊ะเขียนหนังสือ
ที่เขาเผลอฟุบหลับไป
แจ็ค ดูนาฬิกา เวลาผ่านไปครึ่ง ชม.
ตั้งแต่ช่วงที่เขาเผลอหลับ
แจ็ค ได้ฉุดคิดถึงสิ่งที่เขารู้สึกและพบเจอในฝัน
มันทำให้เขาได้ idea ใหม่ในการเขียน
แจ็ครู้ว่าการเขียนเรื่องนี้ถึง ลินดา
มันต้องมีผลกระทบต่อใจเขาแน่ๆ
แต่ถึงยังงั้นเขาก็ตัดสินใจที่จะเขียนมันถึงลินดา

( Love is pain, but it's beautiful )

แม้จะใช้เวลานานหลายเดือน
สุดท้ายแจ็คก็ได้เขียนหนังสือจนจบ

แจ็ค ได้ไล่อ่านต้นฉบับที่เขาได้เขียน
ในเช้าวันหนึ่งพร้อมกับกาแฟคู่ใจ
เวลาผ่านหลายชั่วโมงจนมาถึงต้นฉบับหน้าสุด

                    ต้นฉบับหน้าที่

                          (930)

ดวงตาที่แสนวิเศษและงดงามคู่นั้น.............
....มันเหมาะสมที่จะคู่ควรกับใครสักคนอยู่เสมอ....
.....แม้จะไม่ใช่เขาคนที่เธอคาดหวังไว้............
...........ไม่เป็นไรหรอกนะ.........................
..........ความหวังที่ฉันมีในตอนนี้...................
...คือการหวังว่าเธอจะเจอกับใครสักคนที่รักเธอ...
........เหมือนอย่างที่ฉันคนนี้.......................
.........รู้สึกอย่างนั้นตลอดมา.......................
............หวังเพียงเท่านี้.............................
......หากฉันจะหวังอะไรที่มากมายกว่านี้...........
.........จากความสัมพันธ์ของฉัน...................
.ที่มีเธอเป็นเจ้าของความรู้สึกทั้งหมดนั้น.........
.......   .ความหวังนั้นคงเป็นจริงได้..................
...หากฉันนอนหลับฝันแค่เพียงบนเตียง..........
...........................................................
....Love is pain, but it's beautiful............
...................Ending..................................


เมื่ออ่านจบ
แจ็ค รู้สึกพอใจกับสิ่งที่เขาได้เขียน
เขาเอาต้นฉบับหน้าสุดท้ายเก็บเข้าที่
พร้อมคว้ากุญแจรถยนต์เพื่อไปส่งต้นฉบับ

ขอบคุณลินดาที่เป็นแรงผลักดันให้ฉันมาเสมอ
ถึงแม้บางครั้งความรักจะเจ็บปวด
แต่มันก็ยังคงสวยงามอยู่ดี

แจ็ค พูดในขณะที่รถกำลังแล่น
ไปพร้อมกับรอยยิ้ม

#SlodingXthemasterplan
#เรื่องสั้นthemasterplan
#themasterplan
SHARE

Comments