ขอแสดงความยินดีด้วยนะ

"ตะวันจะกลับบ้านวันไหน ว่าจะฝากของกลับไปด้วยหน่อย"

เสียงของแม่เอ่ยถามผู้เป็นน้องสาว (น้าสาว) ขึ้นในระหว่างที่น้ากำลังก้มหน้ายืนรีดผ้าอยู่

"วันที่ 28 เดือนหน้าตะวันมันจะกลับบ้าน" น้าสาวตอบกลับแม่ไป

"อ้าวทำไมถึงได้กลับเดือนหน้าล่ะ" แม่เอ่ยถามด้วยความสงสัย

"ก็น้องสาวมันจะแต่งงานนะสิ" น้าตอบกลับแม่อีกครั้ง 

แต่สำหรับคนที่ได้รับรู้เรื่องราวข้างต้นอย่างฉันคงทำได้แค่นิ่งฟัง แล้วค่อยหาจังหวะถามน้ากลับไปว่า...

"แล้วพี่เขาแต่งกันเท่าไหร่หรือจ้ะน้า" ฉันถามน้ากลับไปด้วยความอยากรู้ 

"ก็เท่ากับที่เขาเคยคุยและตกลงกันไว้ในวันหมั้นละมั้ง" น้าตอบกลับฉัน 

ฉันยืนนิ่งฟังประโยคบอกเล่านั้นจบลง และทำไมฉันถึงอยากรู้น่ะหรือ ก็เพราะว่าว่าที่เจ้าสาวที่กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานในเดือนหน้านั้นก็คือ...

'คนในความทรงจำ 'รักครั้งแรก' ' ของฉันนะสิ 

"รักครั้งแรก" และ "รักข้างเดียว" ของฉันมาโดยตลอดตั้งแต่ยังเด็กและตลอดระยะเวลาสี่ปีที่เราได้เคยคุยกันกับพี่เขาในอดีตเมื่อครั้งในวันวานที่ได้ผ่านมานานแล้ว

คุณคิดว่า...ฉันควรจะโทรไปแสดงความยินดี หรือส่งข้อความผ่านห้องแชทสีฟ้านั้นให้กับเจ้าตัวดีนะ หรือว่าควรอยู่นิ่ง ๆ แบบนี้ที่เคยเป็นมา รับรู้ และแอบแสดงความยินดีกับพี่เขา โดยว่ายวานฝากฝังสายลมไปบอกพี่เขาดีล่ะ

แต่พอให้เอาเข้าจริง ๆ ฉันก็เก่งได้แค่พิมพ์เท่านั้นแหละ ฉันคงจะทำอย่างที่พูดที่คิดไม่ได้นอกเหนือจากนั้นหรอก เพราะอะไรนะหรือ...

ก็เพราะว่าเราไม่ได้ติดต่อกันมานานแล้วนะสิ และครั้งล่าสุดที่ฉันยังจำได้ก็คงจะเห็นเป็นเมื่อช่วงเดือนเมษายนเมื่อสองปีจะเข้าสามปีที่แล้วที่พี่เขาทักแชทมาชวนฉันไปนั่งเล่นด้วยกันที่หน้าบ้านพี่เขา ซึ่งมันมักจะเป็นแบบนั้นเสมอ เมื่อฉันได้มีโอกาสได้กลับไปเยี่ยมยายที่ต่างจังหวัด และ..
พี่เขายังน่ารักเสมอมาในสายตาและความรู้สึก   ของฉัน

แค่รู้ว่าพี่เขาสบายดี มีความสุขกับชีวิตคู่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในชีวิตของคู่รักหลาย ๆ คู่ที่กำลังจะจูงมือกันเข้าสู่ประตูวิวาร์ รอยยิ้มที่จะมีประดับอยู่บนใบหน้า สายตาอบอุ่นและหวานซึ้งที่คนทั้งสองจะมอบให้แก่กัน เสียงตะโกนโห่ร้องของผู้หลักผู้ใหญ่ที่เข้ามาร่วมงานแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวคู่ใหม่ในหมู่บ้านครั้งนี้ ก็คงเห็นจะเป็นอะไรที่ทุกคนต่างก็คงจะแสดงความปิติและยินดีไปพร้อม ๆ กัน และมันอาจจะหมายรวมถึงตัวฉันเองด้วยล่ะมั้งที่ในตอนนี้ ที่ได้รับรู้เรื่องราวน่ายินดีนี้จากน้าสาวของตัวเอง...

ขอบคุณวันเวลาที่ผ่านมาที่ทำให้เราได้พบกัน ได้วิ่งเล่น ได้มีความรู้สึกดี ๆ ให้แก่กันฉันพี่น้อง (แต่ฉันกลับคิดมากไปกว่านั้น)

มันคงจะมาถึงโค้งสุดท้ายของชีวิตของคน ๆ หนึ่งที่ฉันแอบเฝ้ามองมาโดยตลอดแล้วสินะ และมันคงจะมาถึงวันที่ฉันควรจะแสดงความรู้สึกยินดีกับพี่เขาด้วยความรู้สึกทั้งหมดที่เต็มใจและเต็มปากเสียทีแล้วสิ


และในตอนนี้มันยังทำให้ฉันฉุกคิดเรื่องราวบางอย่างขึ้นมาได้อีกว่า...
เรื่องราวระหว่างเรานั้นมันมีค่าต่อความรู้สึกและความทรงจำระหว่างฉันกับพี่เขามากเพียงใด"คือคนที่เธอไม่รัก จะคอยรักษาหัวใจ คือคนไม่มีความหมายจะคอยช่วยซับน้ำตา คือคนที่เธอไม่รัก แต่จะรักเธอไปจนตาย ก็คือฉันเองนี่ไง เธอก็รู้..."



บทเพลงที่ฉันแอบบันทึกพี่เขาลงไปในกล่องความทรงจำครั้งนั้นกำลังจะหยุดและจบลงแล้วหนอ..


ฉันขอให้พี่มีความสุขมาก ๆ นะ และฉันอยากจะบอกกับพี่เหมือนกับที่พี่เคยบอกกกับฉันเหมือนกันว่า...


ฉันยังจดจำเรื่องราวระหว่างเราได้เป็นอย่างดี ไม่แพ้ไปกว่าพี่เลยนะ...#คุณผู้หญิงชุดดำ
ขอให้พี่มีความสุขกับคู่ชีวิตที่พี่เลือกนะ และฉันคนนี้คงจะถึงเวลาที่จะต้องหยุดมองไปยังบ้านฝั่งตรงข้ามนั้นเสียทีแล้วสิ...

"บ้าน" ที่ฉันจะเห็นพี่เคยเดินขึ้นลงอยู่เป็นประจำ ในทุกครั้งที่ฉันได้กลับไปเยี่ยมยาย

"บ้าน" ที่พี่กับฉันเคยวิ่งเล่นด้วยกัน เคยนั่งเล่นด้วยกัน 

"บ้าน" ที่ไม่เคยหยุดสายตาและความรู้สึกของฉันที่จะหันไปมองมันได้เลยสักครั้งที่ได้กลับไปเยือน


"พี่สาว" ที่ครั้งนึงฉันเคยวาดหวังไว้ว่าโตขึ้นจะแต่งงานด้วย (ตอนนั้นเด็กมาก ๆ) 

"พี่สาว" ที่ฉันกล้าบอกกับทุกคนว่าเป็น "คนสำคัญของฉัน"


"พี่สาว" ที่เป็นทุกอย่าง เป็นหนึ่งซึ่งกำลังใจ เป็นแรงผลักดัน เป็นคนที่ทำให้ฉันตั้งใจเรียน ไม่หลุดออกไปจากเป้าหมาย เป็นคนที่ให้กำลังใจฉันในทุกครั้งที่เข้าห้องสอบ ในทุก ๆ การแข่งขันกิจจกรรมต่าง ๆ พี่เป็นคนที่ทำให้ฉันอยากจะเก่งและเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทุก ๆ ด้าน 

และเป็น "พี่คนเดียว" เสมอมาที่ฉันไม่เคยลืมหรือลบพี่ออกไปจากกล่องความทรงจำ ออกไปจากใจและความรู้สึกลึก ๆ ของฉันคนนี้ออกไปได้เลยสักครั้ง...


        ฉันยินดีกับอีกก้าวหนึ่งของชีวิตพี่นะ       - พี่แหม่ม -
 

SHARE
Written in this book
หีบสมบัติ 'ความรู้สึก'
ความรู้สึกของฉันเกิดขึ้น ณ ที่ใด มันย่อมสวยงามเสมอในความรู้สึกของฉัน และฉันก็ชอบที่เก็บมันไว้เป็นความทรงจำ เผื่อวันหนึ่งนั้นได้ผ่านไปเจอมัน ฉันก็พร้อมที่จะเปิดแล้วก็ปิดมันนั้นลงไว้ในที่เดิม
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments