อย่าส่งเสียงดังล่ะ
มันเป็นเรื่องยากในทุกวันที่ฉันต้องลืมตา
ในบางวัน ฉันไม่อยากแม้แต่จะลุกขึ้นมา


พวกเธอเองก็คงเคยพบเจอเหตุการณ์​ที่ไม่ดีต่อจิตใจ

ฉันเข้าใจ

เพราะฉันก็มี


เมื่อถึงยามต้องนอน
จะต้องมีเหตุการณ์​ที่ทำให้ฉันแตกสลาย 
มาฉายอยู่ในหัว
มันเหมือนกับหนังหนึ่งม้วน ที่ไม่มีจุดจบ
หากคุณคิดว่ามันจบแล้ว
มันยังฉายซ้ำในทุกคืน



ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
โลกใบนี้มันโหดร้ายเกินกว่าที่ฉันจะรับไหว

ฉันอยากหายไป ตลอดกาล​

เพียงแต่ยังมีบางสิ่งบางอย่างที่ยังฉุดรั้งฉันไว้
อะไรกันนะ ที่รั้งฉัน ไม่ให้หายไปจากโลกอันโหดร้ายใบนี้




ยามใดที่ฉันจากไป โปรดอย่าร้องไห้
ฉันแค่นอนหลับ


อย่าส่งเสียงดังล่ะ 

ฉันกำลังพักเป็นครั้งสุดท้าย​

ก่อนจะได้เป็นอิสระอย่างแท้จริง



favoritewinter, 








SHARE
Written in this book
Once upon a times.
Writer
favoritewinter
เด็กขี้แง
ขอให้เธอสดใสเหมือนดอกไม้ที่ริมระเบียง

Comments