ไม่อยากเป็นเด็กอมมือในสายตาเขา
เออ แต่งนิยายที่มีพระเอกเป็นไทป์แฟนเด็กมาหลายอันก็เพิ่งเข้าใจฟีลของเขาในวันนี้เองนี่แหละ
ไอ้ความรู้สึกที่อยากโตและเป็นที่พึ่งให้เขาได้เนี่ย อยากเท่ๆคูลๆบ้างอะ เวลาที่ต้องรบกวนเขาให้ทำอะไรต่อมิอะไรให้หรือว่าเวลาที่คิดไม่ทันเขา มันเป็นความรู้สึกแบบทั้งชื่นชมแล้วก็อยากตามให้ทัน ในขณะเดียวกันก็หงุดหงิดตัวเองไปด้วย 

อยากโตกว่านี้ โตแบบที่โตจริงๆไม่ใช่โตแค่อายุ

อยากคิดให้ทันเขา อยากเดินอยู่ข้างเขาไม่ใช่เดินตามหลัง 

อยากเป็นคนที่เขาพึ่งได้ คนที่เขานึกถึงเวลาไม่สบายใจหรือมีปห.

อ้าว แล้วสรุปกูชอบเขาเหรอวะ

เชี่ย ไม่มั้ง ไม่ดิ ไม่ ไอ้เหี้ย ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่ได้เลยๆๆๆๆๆ มึงหยุดเดี๋ยวนี้เลย

คนนี้ยังไงก็ไม่ได้ปะ 

โอยยยยย เก่งเหลือเกินนะกู ไอ้เรื่องรู้สึกกับใครผิดที่ผิดทางอะ ไม่รู้ คิดว่าไม่ใช่ แต่แค่อยากมีเขาในชีวิต ชอบเวลาที่อยู่กับเขา ผูกพันแบบแปลกๆ แปลกดีปะ กูรู้จักเขามาแค่ปีเดียวเองอะ แต่รู้สึกเหมือนรู้จักเขามานานมาก แต่ไม่รู้ว่าเขารู้สึกเหมือนกันมั้ย เออ แต่สำหรับเราเขาเป็นคนสำคัญว่ะ (แต่สำคัญแบบไหนยังไม่รู้ แต่ที่รู้ๆต้องมีเขาอยู่ในชีวิต 55555) 

เออ แต่แค่อยากให้ความรู้สึกมันสมดุลกันมั้ง อยากให้เขาพึ่งเราบ้างอะ อยากให้เขารู้สึกว่าพึ่งเราได้บ้าง 

เออ ไม่อยากเป็นเด็กอมมือในสายตาเขาเลย
SHARE
Writer
Sunflower38
Beginner
เจิดจ้า แจ่มใส ให้เหมือนทานตะวัน :) TW : Chirwa_Sunshine Joylada : Sunflower38, สนธยา2738

Comments