นับอนันต์ที่ไม่มีวันโดดเดี่ยว









#10




     หัวใจของเธอแตกสลายเป็นนับอนันต์ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในจักรวาลแห่งชีวิต ยามร่างกายอ่อนแอเกินกว่าจะใช้สองมือที่มีกอบโกยเศษเสี้ยวที่ร่วงหล่น เธอเอาแต่ตั้งคำถามว่าดาวฤกษ์ที่ดับสูญไปแล้วจะยังรู้สึกเจ็บปวดหรือโดดเดี่ยวเหมือนกับเธอในตอนนี้ไหม เศษซากของมันที่หลงเหลืออยู่ในห้วงอวกาศได้ทิ้งบาดแผลเอาไว้ในใจผู้ใดบ้างหรือเปล่า
    เมื่อจำนวนครั้งที่เฝ้าถามเท่ากับจำนวนครั้งที่เเตกสลาย ยิ่งทำให้เธอไม่อยากคาดหวังในคำตอบนั้นอีกต่อไป เธอไม่ได้สิ้นหวังหรือยินดียินร้ายอะไร เพียงแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงยินยอมให้หัวใจดวงนี้ถูกทำร้ายอยู่อย่างนั้น

     เธอไม่เคยเข้าใจมันเลยสักครั้ง



บ่อยครั้งที่มักถูกทำร้ายจิตใจจากใคร สิ่งใด หรืออะไรก็ตามแต่
ไม่ว่าจะด้วยความตั้งใจหรือเผลอไผลที่ถูกมอบให้
ล้วนแล้วเเต่จะทิ้งร่องรอยของความเจ็บปวดไว้ให้ตัวเธอได้เชยชม


ช่างขื่นขมเเละไม่น่ายินดี 
สิ่งเหล่านั้นจะรับรู้บ้างไหม รู้สึกผิดต่อเธอสักนิดบ้างหรือเปล่า


ก็เพราะว่าเป็นมนุษย์ที่มีความรู้สึกนึกคิด
ต่อให้เเข็งแกร่งสักแค่ไหน ก็ย่อมต้องมีรอยแตกร้าวเกิดขึ้นเป็นธรรมดาไม่ใช่หรือไง



.
.
ฉันอยากบอกเธอว่า
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
มันไม่ใช่ความผิดของเธอเพียงสักนิด
ได้โปรดอย่าพยายามเข้าใจอะไรที่จะทำให้เธอต้องบอบช้ำไปกว่านี้เลย
จงเป็นเธอที่ยอมเเตกสลายเพื่อเฝ้ารอวันที่จะงดงามเถอะนะ


ให้เธอได้ปลดปล่อยมวลความเศร้าโบยบินไปทั่วท้องนภา
เเละนำพาสายธารน้ำตาให้จมหายไปในท้องทะเล



ใช่,
ฉันหมายถึงอย่าเเตกสลายไปมากกว่านี้เลยที่รัก


เธอยังมีใครสักคนพร้อมจะอยู่เคียงข้างและปลอบโยน รอคอยที่จะมอบความหวังดีและคำอวยพรให้ทุกการหลับฝันของเธอมีเเต่เรื่องราวที่ดี ไม่พบเจอเเต่ฝันร้าย

อย่างน้อยใครสักคนนั้น คือตัวฉันเอง :)





รักจะอยู่รอบกายคนที่ปราศจากความกลัว
เมื่อความกลัวคือปราสาททรายที่เธอไม่ได้ตั้งใจก่อขึ้นมา
จงยินดีที่มันจะถูกคลื่นซัดหายไปแล้วทำให้เธอเป็นตัวเธอมากยิ่งขึ้น





และถ้าหากหัวใจของเธออนุญาต คงมีใครบางคนที่พร้อมจะเป็นอีกสองมือเพื่อช่วยกอบโกยเศษเสี้ยวที่ร่วงหล่น ให้คำมั่นว่าจะประกอบมันขึ้นมาใหม่

หัวใจที่เป็นดั่งงานศิลป์ชิ้นเอกชิ้นนั้นน่ะ มันจะเเข็งเเรงและสมบูรณ์กว่าเก่า
เธอเชื่อฉันได้ไหม





ตราบใดที่ฤดูกาลในโลกหล้ายังคงเปลี่ยนผัน จากร่วงโรยสู่การผลิดอกออกผล จากลมหนาวสู่ต้นฤดูร้อนอันแสนอบอุ่น

ตราบใดที่พระอาทิตย์ยังคงเกิดใหม่ทางทิศตะวันออกและหายลับไปจากสายตาทางทิศตะวันตก ณ ที่ตรงนั้นจะมีใครสักคนคอยยืนเคียงข้างเพื่อบอกกับเธอว่า การมีเธออยู่ด้วยกันตรงนี้ เวลานี้มอบสุขให้มากกว่าที่เคยวาดฝัน

ตราบใดที่ดวงจันทร์สีนวลและดวงดาราบนท้องนภายังคงแข่งกันทอแสงเพื่อจะโอบกอดเธอด้วยความรัก ความชื่นชมยินดีในการมีอยู่ซึ่งลมหายใจ

ตราบเท่าที่เธอยังคงเชื่อมั่นเเละศรัทธาในความรัก ความปรารถนาดีนั้น
,เธอจะไม่มีวันโดดเดี่ยวในจักรวาล

ด้วยรัก
จากฉัน
:—)





, Lullamew
เรียบเรียง













SHARE
Written in this book
ลลม.
Writer
Lullamew
นักเขียนฝึกหัด
; I will lull you to fall in love. 🎨📝

Comments