ฝนพรำ ยามบ่าย
...ชำระอากาศ ที่เปื้อนฝุ่นควัน
...แต่อาจเพิ่มฝ้าหมอก ในใจ ...ใครสักคน...
;-) 

%%%

ฟ้า ฟ้ายังต้องมีฝน
เกิดเป็นคน
ย่อมมีเสียน้ำตา

ฝน ฝนร่วงหล่นมาช้าช้า
จากดวงตา
จากส่วนลึกในใจ

ฟ้า ฟ้าที่มีฝน
เปรียบดังคน
ช้ำใจ

เหลือเพียงแต่รอยน้ำตา
อีกไม่ช้าคงจะเลือนลบไป
แล้วฝนก็จะซา
กลับเป็นฟ้าที่สดใส
ไม่เหมือนที่ผ่านมา...

(ฟ้ายังมีฝน : แหวนฐิติมา)

- - - - - - - - - - - - - - -
บันทึก : 2006,2020+
SHARE
Written in this book
StoryLog
เรื่องเก่าเล่าใหม่!!

Comments