หนังสือสักเล่มไหมครับ...

ระหว่างที่เปิดดูรายการหนังสือที่บรรดาพ่อค้าแม่ค้านำมาขายในโซเชี่ยลมาระยะหนึ่ง
คนขายบางคน ก็ขายหนังสือในประเภทที่ตัวเองถนัด
บางคนก็ขายหนังสือที่ตัวเองอ่านแล้ว และไม่อยากเก็บไว้
บางคนก็ชอบอ่านหนังสือพร้อมกับสะสมมากมาย ส่วนไหนที่เกินหรือพอทำเงินได้ ก็นำมาขาย

บางคนลงรูปหนังสือ ราคา เรียงทีละเล่ม ลงหลายๆ เล่มในโพสท์เดียว แล้วก็เชื้อเชิญให้ลูกค้าเลือกกันไป บางโพสท์ยาวมากขนาดเล่นเอาตาลาย
บางคนก็กองไว้ หรือไม่ก็แผ่ แล้วถ่ายรูป ให้คนซื้อนั่งเล็งกันเอง...ปวดตาอยู่พอสมควร

บางคนซื้อขายกันประจำ จนคนขายบอกว่า รวมๆ แล้วค่อยส่งก็ได้นะ จะได้ประหยัดเงิน โอนแค่ค่าหนังสือไปมัดจำก่อนก็พอ

คนขายบางคนเก่งมากนะ ขายหนังสือเฉพาะทาง เป็นเล่มเก่าๆ ที่หายาก ไม่รู้ว่าไปเอามาจากไหน

คนขายบางคน เปิดตัวด้วยคำบรรยายเนื้อหาสั้นๆ ย่อที่มาของเรื่องอันเป็นจุดที่น่าสนใจ
ใช้สำนวนชวนให้น่าอ่าน จนทำให้คุณต้องคลิกเพื่ออ่านข้อความในคอมเม้นท์แรก ที่ผู้ขายจะบอกเนื้อหาอีกนิด พร้อมกับราคา
จนทำให้เราคิดไปว่า

                         "นี่เขาอ่านทุกเล่มก่อนที่จะเอามาขายเลยหรือ"

ทำการบ้านมาดีขนาดนั้นเลยหรือ

สาวน้อยบางคนที่เป็นนักสะสมและนักอ่าน ก็ช่างเอาหนังสือมาอวดและป้ายยาได้อย่างสม่ำเสมอ
เธอเหมือนโลกอีกใบหนึ่ง

เราเองเคยอ่านหนังสือจากแผงที่เอามาโละ แล้วชอบอยู่เล่มหนึ่ง
อีกวันเราเลยไปเหมามา 10 เล่ม แล้วก็มาแจกคนที่อยากอ่านบ้าง
เพียงแค่อยากให้คนอื่นได้ซึมซับความรู้สึกจากการอ่านหนังสือเล่มนั้นเหมือนกัน
เราไม่รู้หรอกว่า คนที่มาลงชื่อขอรับ เขาคิดอย่างไร
แค่เห็นเป็นของฟรีเลยอยากได้
หรืออยากลองอ่านจริงๆ
เราไม่ได้สนใจอะไร

แต่ที่แน่ๆ มีคนๆ นึงที่ขอรับหนังสือ ส่งข้อความมาถามเราว่า....

ทำไมถึงแจกหนังสือล่ะ?




SHARE
Writer
LonelyShadow
ชีวิตกู ชีวิต
ชีวิตกู ชีวิต ใครๆ มันคงคล้ายกันบ้างแหละ เครียด สาระ บ้าบอ อินดี้ อินเหี้ย อินห่า

Comments