ฝากถึงนะ! [ เฌอสิค ] ญ/ญ
จากเรื่องราวครั้งที่แล้ว หลังจากที่ทั้งเด็กน้อยและคนพี่นั้นได้ไปดูหนังกันจบ คนพี่ก็ได้ไปส่งเด็กน้อยที่บ้าน ด้วยรถของตัวเอง ความรู้สึกของมิวสิคนั้น คนพี่รับมันได้เป็นอย่างดี คนน้องนั้นไม่ใช่เด็กๆอีกต่อไปแล้ว 

------ บ้านของมิวสิค ------------

เฌอปราง : อย่านอนดึกนะคะ เข้าใจมั้ย?

สิค : พี่น่ะแหละ อย่าลืมโทรมาหาสิคนะ

เฌอปราง : ไม่ลืมค่า ไม่ลืมแน่นอน

สิค : จริงรึเปล่า? ครั้งก่อนๆก็พูดแบบนี้แล้วก็ลืมตลอดเลย


เด็กน้อยทำหน้ามุ่ยอยู่บันไดหน้าบ้าน ทำเอาคนพี่นั้นยิ้มแก้มแตก เอ็นดูในความน่ารักของคนน้องแบบสุดๆใจ


เฌอปราง : ก็รอบที่ผ่านๆมาพี่ติดงานง่ะ ไว้เดี๋ยวจะโทรมานะ ไม่เกินเวลาเดิมแน่นอน

สิค : ได้ค่ะ สิคจะรอนะ โทรมาจริงๆนะ

เฌอปราง : รับทราบครับ! 


หลังจากพูดจบ คนพี่ก็เตรียมจะออกรถกลับบ้านทันที 


สิค : ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะพี่เฌอ ไว้ชวนสิคไปอีกนะ กลับบ้านดีๆนะคะ


เฌอปรางไม่ตอบอะไร ทำแค่ยิ้มอิ่มเอมมีความสุขกับตัวเองอยู่ในรถ 


และพอขับออกไปไม่นานนักก็ติดไฟแดง แล้วฝนก็เริ่มตกมา อากาศในรถที่เย็นอยู่แล้ว ก็เย็นมากกว่าเดิม


เฌอปราง : ...

เฌอปราง(คิด) : ... ทำไม..

เฌอปราง(คิด) : ทำไมจู่ๆ เราถึงรู้สึกอ้างว้่างจังนะ..

เฌอปราง(คิด) : นี่แค่ห่างกับมิวมิวไม่นานเอง ไม่กี่นาที ทำเราอ้างว้างขนาดนี้เลยหรอเนี่ย...


เฌอปรางหมอบติดพวงมาลัยรถ ก้มหน้าหลับตาช้าๆ ซึมซับความรู้สึกของตัวเองในวันนี้ พร้อมกับสูดหายใจเข้าลึกๆ


เฌอปราง : เห้อ.. วันนี้มิวมิวเล่นเอาเราคิดไปไกลได้ตั้งหลายรอบเลยนะ

เฌอปราง : ทั้งจูบมือ แล้วก็ตอนนั้น...


ในหัวคนพี่ก็คิดย้อนภาพไปตอนที่อยู่ในโรงหนัง ที่ริมฝีปากของเด็กน้อยกำลังจะจมเข้าหาริมฝีปากตัวเอง แต่ตนนั้นหลบลงไปพิงไหล่ซะก่อน ทำให้มิวสิคพลาดในตรงนั้นไป


เฌอปราง : โอ้ยยยย ไม่น่าเลยเฌอ ไม่น่าเลย!


เฌอปรางยีหัวตัวเองเบาๆให้ผมยุ่งนิดๆ พร้อมกับเงยหน้ามองไฟแดงอีกไม่เกิน 30 วินาที


เฌอปราง(คิด) : ถ้าตอนนั้น เราไม่ก้มลงไปอิงไหล่มิวมิว เราก็คงได้รู้แล้วแหละ.. 

เฌอปราง(คิด) : ว่ามิวมิวอ่ะ.. ไม่ได้เป็นเด็กแล้วสินะ..


คนพี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่บนรถ และกำลังนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ มันช่างเป็นความทรงจำที่สุดแสนที่จะสำคัญ และ จะจำได้ดีมากๆ เป็นหนึ่งในความทรงจำลำค่าของทั้งสองคน



------ บ้านของเฌอปราง ------------

เฌอปราง : กลับมาแล้วค่ะ

แม่ : เอ้าหนู กลับดึกเลยนะวันนี้

เฌอปราง : คุณแม่ ยังไม่นอนหรอคะ?

แม่ : ยังหรอก แม่ดูรายการทีวีอยู่


เฌอปรางก้มหน้ายิ้มแห้ง ที่เห็นคุณแม่นั้นนั่งดูรายการทีวีกับคุณพ่อที่นอนหลับอยู่ข้างๆกัน


เฌอปราง : งั้น เดี๋ยวเฌอขึ้นห้องก่อนนะคะ มีอะไรเรียกได้นะคะ

แม่ : โอ้ย.. ไปพักผ่อนเถอะลูก เดี๋ยวมีซ้อมมีงานอะไรอีก แม่ไม่เรียกหรอก


เฌอปรางวิ่งขึ้นไปบนห้อง พร้อมกับอมยิ้มเล็กๆ และกำลังคิดทบทวนกับตัวเองเพื่อที่จะไม่ให้ตัวนั้นลืม ว่าจะต้องทำอะไรต่อไป


เฌอปราง(คิด) : ใช่ๆ.. โทรหามิวมิวก่อนอันดับแรก

เฌอปราง(คิด) : มิวมิวจะทำอะไรอยู่น้าา อาบน้ำหรือ นอนเล่น หรือ กินอะไรดึกๆอีก...


คนพี่กดคอลหาคนน้องในทันที และวางมือถือพร้อมกับเปิดลำโพงไว้ข้างๆตัวเอง


สิค : อ่ะโอ๋ ( ฮัลโหล )

เฌอปราง : เอ้า ทำอะไรอยู่น่ะ555

สิค : อี้เอออออ อิคแองอันอู่! ( พี่เฌออออ สิคแปรงฟันอยู่! )

เฌอปราง : 55555 ไม่ต้องรีบค่ะ พี่อยากเห็นหน้าเราตอนแปรงฟัน

สิค : ไม่เอา อย่ากดกล้องมานะ

เฌอปราง : เอ้า ทำไมอ่า..

สิค : ไม่เอา อย่ากดนะคะ


คนพี่ไม่รอช้า ยิ่งห้ามยิ่งยุ อยากทำมากไปกว่าเดิม เฌอกดกล้องไปในทันที

คนน้องก็ต้องจำใจกดรับ เมื่อคนพี่กดกล้องมาก่อนแล้ว 


เฌอปราง : 555555555555555555555

สิค : ขำอะไรเล่าาาาา

เฌอปราง : ตลกอ่ะ555 เหมือนเคราซานต้าคลอสเลย

สิค : พี่เฌอ! 


คนน้องที่โดนคนพี่แซวแบบนั้น ก็รีบล้างหน้าออกพร้อมกับเช็ดหน้าให้แห้งสนิทและทาครีมบำรุงผิวลงไปน้อยๆ

ส่วนคนพี่นั้น ก็นอนมองเด็กน้อยผ่านกล้องมือถือของตัวเอง ยิ้มเล็กยิ้มใหญ่อยู่หน้ากล้องคนเดียว เพียงเพราะคนน้องนั้นทำตัวตะมุตะมิเวลาดูแลตัวเอง


เฌอปราง : นี่ มิวมิว

สิค : คะ?

เฌอปราง : วันนี้เป็นไงมั่ง สนุกมั้ยคะ?

สิค : อื้อ! สิคอยากไปอีกมากๆเลยแหละ

เฌอปราง : ไว้วันไหนที่เราว่างๆ ไปกันอีกมะ?

สิค : รอบนี้จะไปกับเพื่อนมั้ยล่ะคะ? 


คนน้องมองผ่านกล้องมาพร้อมกับท่าทีกลั้นขำ เพราะคนพี่นั้นพึ่งโดนเพื่อนแซวไปเมื่อช่วงเย็นๆ


เฌอปราง : ก็ไปกะเพื่อนน่ะแหละ ไปหลายๆคนก็สนุกดีนะ

สิค : นี่พี่เอาโมเม้นต์เราไปอวดเพื่อนป้ะเนี่ย?

เฌอปราง : 5555 ไม่ใช่ซะหน่อย

เฌอปราง : แต่.. 

สิค : ...

เฌอปราง : จะไปกันสองคนก็ได้นะ


คนน้องรีบพุ่งมาที่หน้ากล้องทันที ทำเอาคนพี่นั้นสะดุ้งไปนิดๆ


สิค : จริงๆนะคะ?.. พูดแล้วนะ

เฌอปราง : เอ้า จริงๆสิ 

สิค : เย่!!!!!!!!

เฌอปราง : แต่.. มีข้อแม้นะ

สิค : ข้อแม้? ข้อแม้อะไรอ่ะ..

















เฌอปราง : ข้อแม้ของพี่ก็คือ กลับมาแต่งนิยายต่อเถอะนะคะ TheSistertrees 

สิค : ใช่ค่ะ พวกเรายังคาดหวังความฟินจากคุณอยู่นะคะ

เฌอปราง : ในช่วงเวลาตลอดมาที่คุณนั้นหายไป พวกเราก็ย้อนอ่านตอนเดิมๆมาตลอดเลย พวกเราคิดถึงคุณนะ

สิค : ใช่ๆ คิดถึงมากๆเลยนะคะ กลับมาเถอะนะ ไม่ว่าตอนนี้คุณจะอยู่ที่ไหนและจะเป็นใคร แต่ฝีมือของคุณนั้น ไม่ธรรมดาเลย ทำเอาใครหลายๆคนนั้น ฟินกันบ้านละลายเลยนะคะ

เฌอปราง : พวกเรายังคงรอคุณกลับมาเสมอนะ ได้โปรดนะคะ กลับมาหาพวกเรานะ



SHARE
Writer
Cigarette_s
BNK48/CGM48
มือใหม่หัดแต่ง ขออภัยค่ะ

Comments

Cigarette_s
3 months ago
อย่าคิดไรมากนะคะ แต่งเล่นเฉยๆ ตอนนี้กำลังเลิกบุหรี่
Reply
Cigarette_s
3 months ago
ขอบคุณนะค้าาา รักน้าาา
VitaminB
2 months ago
เป็นกำลังใจให้น้าาา ✌
IamCN
2 months ago
สู้นะฮะไรท์✌🏻
Cigarette_s
22 days ago
เลิกบุหรี่ได้แล้ว แต่อกหัก ฮืออออ โดนทิ้งแล้วว เสียใจจังเยย
Reply