ไปม็อบระวังโดนจับ ผู้ใหญ่หลายท่านกล่าวไว้
บันทึกวันที่ 16 สิงหาคม 2563 ณ อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย #ขีดเส้นตายไล่เผด็จการ

พื้นที่ตรงนี้ คือพื้นที่ของคนมีอุดมการณ์ ต้องการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง สู่ประชาธิปไตยที่เป็นของประชาชนโดยแท้จริง 

สวัสดีค่ะต่อไปนี้จะเป็นการบันทึกเหตุการณ์ที่เราไปเกี่ยวข้องทางการเมือง เพราะเราเชื่อว่าการเมืองคือเรื่องของเรา คือสิ่งที่ประชาชนต้องให้ความสนใจ ไม่ใช่แค่คนที่อยู่ในสภา หากย้อนเวลาไปในปี 2475 ที่เราเปลี่ยนแปลงการปกครองมาเป็นประชาธิปไตย มันก็คงจะนานไปสักหน่อยหากย้อนไปในตอนนั้น

เราเป็นเพียงคนอายุยี่สิบต้นๆ พึ่งจบการเรียนมาเกือบสองปี ตลอดเวลาที่เราใช้ชีวิต มันมีเรื่องการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง เช่นรัฐประหารปี 2549 ชุมนุมกลุ่มคนเสื้อเหลือง-เสื้อแดง กปปส. ตอนนั้นเราอายุสิบกว่าขวบเองมั้ง ไม่รับรู้สึกสองข้าง ผู้ใหญ่บอกให้เรียนก็เรียน พอจะพูดเรื่องการเมือง ผู้ใหญ่บอกว่าไม่ใช่เรื่องของเด็ก บอกว่าไอ้คนนั้น ไอ้คนนี้มันเลว แต่คนกลุ่มนี้โคตรดีเลย (ดีเหรอ ปิดกรุงเทพเนี่ย) จากนั้นเรามีความคิดความเชื่อมาตลอด ว่ากลุ่มคนเสื้อแดงคือพวกชั่ว พวกไม่รักแผ่นดินเกิด พวกชังชาติ เพราะสื่อในตอนนั้นมักจะเสนอมุมมองเพียงผ่านเดียวเสียส่วนใหญ่ และเมื่อก่อนระบบอินเตอร์เน็ตและข่าวสารไม่ดีเท่านี้ ฉะนั้นการรับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับการเมืองเราจะได้ดูแค่ในทีวี 

จนกระทั่งการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ในประเทศไทยก็มาอีกครั้ง นั่นคือการรัฐประหารในปี 2557 ซึ่งเป็นครั้งที่ 13 ไม่อยากจะเชื่อ ว่าเราพึ่งมีประบอบประชาธิปไตยเมื่อปี 2475 แต่เราดันมีรัฐประหารตั้ง 13 ครั้ง โดยทหารที่ควรจะทำหน้าที่ และอยู่ในการควบคุมดูแลของกระทรวงกลาโหม

เหมือนทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี ประเทศสงบอย่างที่คิด เพราะมีกฏหมายมารองรับอาทิ ม.44 รวมไปถึงความสงบของเศรษฐกิจ...สงบมาก ราวกับว่าประเทศนี้ไม่สามารถซื้ออาหารได้ด้วยแบงก์ยี่สิบสองแบงก์ได้อีกแล้ว 

แต่จุดเริ่มต้นจริงๆคือการเข้ามหาวิทยาลัย เราเรียนด้านสังคมศาสตร์ ด้านมนุษย์วิทยา รัฐศาสตร์ เพศวิถี สื่อทางด้านสังคม เราได้รู้ข้อมูลที่เราไม่เคยรู้ เราไม่เคยจำเรื่อง 14 ตุลา และ 6 ตุลา ได้เลยด้วยซ้ำ ในบทเรียนมัธยมไม่มีประวัติศาสตร์หน้านี้บันทึกเอาไว้ ครูผู้สอนไม่ได้ใส่ใจ และมันทำให้ทุกอย่างที่เหล่าวีรชนมวลชนทั้งหลายถูกลืม

อีกทั้งเราถูกปลูกฝัง ว่าอย่าทำตัวห้าวหาญมากนัก ไม่งั้นก็จะตายอย่างนอดีต

แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ ยิ่งได้เห็นยิ่งได้รู้ เราก็อยากจะรู้ความจริงเรื่อยๆ เราได้ลองไชุมนุมหลายที่ แต่ที่ชัดจริงๆคงเป็นการเรียกร้องที่มหาวิทยาลััย จัดนิทรรศการ และชวนคนมารณรงค์ถอดถอนชื่อกกต. และอีกหลายๆอย่าง 

เราว่าเรามีจุดแตกหักกับผลกระทบที่เราได้รับ การกระทำของผู้ใหญ่มันส่งผลต่อชีวิตเรา...มันแย่มากๆหากเราต้องอยู่ในประเทศที่มีแต่กรอบ มีแอกอยู่บนหลัง เราใช้ชีวิตทุนนิยมในประบอบเผด็จการไม่ได้ มันเข้ากันไม่ได้ ขณะที่ค่าครองชีพเราสูงมาก และยังต้องใช้จ่าย ค่ากิน ค่าอยู่ ค่าเดินทางวันหนึ่งมันไม่พอยาไส้ เงินเดือนเริ่มต้นปริญญาตรีบางคนเพียงแค่ 12000 บาทเท่านั้น

น่าอนาถนะว่าไหม...โอเค เราว่าเราเกริ่นยาวมากพอสมควร เราจะมาพูดถึงการชุมนุมที่ผ่านมาให้ทุกคนได้ฟังกัน

ระวังเถอะจะถูกเหยียบตาย เดี๋ยวก็ถูกตำรวจยิง เดี๋ยวมันก็อุ้ม
เราเห็นอะไรจากคำพูดจากผู้ใหญ่ การชุมนุมคือสิทธิขั้นพื้นฐาน หากเราถูกคุกคามและทำร้ายอย่างที่กล่าวมา แสดงว่ามันไม่ปกติ ส่วนใหญ่ผู้ใหญ่จะคิดว่าม็อบต้องเกิดการจลาจล ต้องเกิดความรุนแรง เพราะติดภาพของการชุมนุนเสื้อแดงเสื้อเหลืองและมีคนตาย แต่การไปม็อบ #ขีดเส้นตายไล่เผด็จการ ถือว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต ไม่มีความรุนแรง มีแค่ความหวัง และโหยหาประชาธิปไตย เราออกไปเรียกร้องสิ่งที่เราควรจะได้ และทุกคนไปเพราะอุดมการณ์โดยแท้จริง

ทุกคนที่นั้นเป็นวัยรุ่น วัยเรียน วัยทำงาน และคุณลุงคุณป้า ที่ยึดมั่นถือมั่ในอุดมการณ์ประชาธิปไตย เราไม่ได้คาดหวังในคนมาเยอะดั่งเช่นวันที่ 14 ตุลาคม 2516 แต่ว่าเรากลับได้เห็นประวัติศาสตร์หน้านั้นในยุคใหม่ ทุกคนแสดงออกอย่างเต็มที่ ความอัดอั้นในใจหลายปี การถูกกดขี่ว่าเป็นเด็กก่อม็อบประท้วงไปวันๆ มันไม่ใช่แล้ว...ที่ถนนราชดำเนิน เนืองแน่นไปด้วยคนนับหลายหมื่น เป็นครึ่งแสนเห็นจะได้ ทุกคนมีป้ายเขียนควาในใจ แสดงสัญลักษณ์เชิงสัญลักษณ์ที่ชัดเจน คือการชูสามนิ้ว

นี่แหละ ต้นกล้าที่เขาพร้อมจะต่อสู้เพื่ออนาคต ต่อโจรในคราบนักการเมืองที่มาจากการได้รัฐบาลแห่งชาติ โกงคะแนน ใชทุกวิถีทาง เราละอายแทนจริงๆ

ตั้งแต่มีการเคลื่อนไหว เราไปที่สกายวอร์คมาหนึ่งครั้ง และวันที่ 16 ตุลา และเราหวังว่าข้อเรียกร้องของพวกเราจะเป็นจริงในอีกไม่ช้านี้ 

อำนาจอธิปไตยเป็นของพวกเราค่ะ เราคือฐานสามเหลี่ยมที่ต้องอยู่ด้านบนสุด หากคุณคิดจะเข้ามาบริหารประเทศ คิดว่าอยากเป็น นายก สส. สว. โปรดจงจำไว้ว่าคุณคือตัวแทนประชาชน คุณต้องรับใช้ประชาชน มิใช่หวังกอบโกยผลประโยชน์จนตัวเองร่ำรวย ขณะที่ประชาชนจนลงทุกวัน

เราอยากให้มันจบที่รุ่นเรา มันต้องไม่มีการรัฐประหาร ข้อเรียกร้องของพวกเราต้องเป็นจริง และผู้ที่ครองตำแหน่งในสภาโดยมิได้มาจากเสียงประชาชน โปรดจำไว้ ว่าคุณคือโจร โจรที่จ้องจะปล้นเสรีภาพของคนทั้งประเทศ


SHARE
Writer
parichwrite
human | writer
novel / article / from someone to somebody

Comments