ไม่ใช่ระยะทางหรอก , บทสนทนาต่างหาก ที่ทำให้เราดูห่าง
แม้ว่าเราห่างกัน เราจะยังประคับประครองความรักไปได้ ฉันเชื่อเช่นนั้น
ฉันเชื่อในพลังของตัวอักษร ประโยคสนทนา ภาษาที่ใช้พิมพ์
ว่าทุกอย่างจะมากพอ ที่ส่งจะต่อความรู้สึกบางอย่างออกไป 
อาจจะไม่ทั้งหมด แต่ฉันเชื่อว่ารู้สึกได้

ฉันชอบเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกันนะ
แต่ถ้าไม่มีโอกาสได้เจอกัน สำหรับฉันไม่ใช่ปัญหา
เพราะแค่ได้คุยกันผ่านตัวอักษร แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

นานวันเข้า ที่เราไม่ได้เจอกัน
จากหนึ่งอาทิตย์ หนึ่งเดือน สามเดือนผ่านไป
จากระยะที่ห่างทางกายภาพ สู่ระยะที่ห่างทางบทสนทนา

เราเคยคุยกันตอบกัน อย่างสม่ำเสมอ
จนเธอเริ่มตอบฉันช้าลง ทุกวันๆ
บางทีเธอหายไปเป็นวัน บางทีสามวันก็กลับมาตอบที

บทสนทนาของเราเริ่มสั้น และมีให้น้อยกันลงทุกที
จากที่เคยเล่าว่าวันนี้ทำอะไรบ้าง แลกเปลี่ยนความคิดความชอบระหว่างกัน
เคยส่งรูป ส่งเพลงให้ฟัง ถามไถ่ความรู้สึกในแต่ละวัน
กลับกลายเป็นว่า เหมือนเธอตอบเพราะแค่มีแจ้งเตือนจากฉัน
ไม่ใช่ตอบเพราะอยากคุยกัน

ทำไมฉันเริ่มรู้สึกว่าเราห่างกันไปเรื่อยๆ 
ทั้งๆที่เธอก็อยู่ตรงนั้น และฉันก็ยังอยู่ตรงนี้ แต่เรากลับเริ่มห่างกันออกไปทุกที

ฉันเลื่อนแชทของเรา อ่านดูข้อความเก่าๆ
คงไม่ใช่เพราะระยะทางหรอก , บทสนทนาต่างหาก ที่ทำให้เราดูห่าง










SHARE

Comments