ถึง ฉันและความสัมพันธ์ที่แตกร้าว
ทุกความสัมพันธ์ มันก็มักจะมีจุดจบ จุดอิ่มตัว จุดพรากจากหรือจุดใดๆก็แล้วแต่ที่ทำให้ความสัมพันธ์มันเริ่มแตกร้าว ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ความสัมพันธ์ไม่เคยไปรอดซักความสัมพันธ์ มีแฟนก็จะผิดใจกับแฟน มีเพื่อนสนิทก็จะผิดใจกันทุกรอบ มันเป็นอะไรที่น่าสมเพช และฉันก็ไม่เคยหลุดออกมาจากวันวนแย่ๆแบบนี้ได้ ฉันเหนื่อยและท้อกับความสัมพันธ์มากมายที่ผ่านเข้ามารุมทำร้ายฉันก่อนจะออกไป มันไม่เคยมีความสัมพันธ์ไหนเลยที่จบด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตาและอวยพรให้เขาไปเจอคนที่ดีกว่า ทุกครั้งมันจะจบด้วยน้ำตาและความเจ็บปวด ฉันรู้ว่ามันอาจจะไม่ใช่แค่ฉันที่เจ็บปวด แต่ฝ่ายที่มักโดนกระทำและฝ่ายที่พ่ายแพ้ก็มักจะเป็นฉันอยู่เสมอ ฉันคงเหมาะกับการอยู่คนเดียวล่ะมั้ง555 ทำไมความสัมพันธ์ต้องทำให้เราเจ็บปวด ทำไมความสัมพันธ์ทุกอย่างต้องมีจุดจบ ทำไมต้องเป็นฉันทุกครั้งที่ถูกกระทำ ฉันเหนื่อยและกับทุกอย่าง เหนื่อยจริงๆ ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ฉันขอแค่...คุณที่ช่วยมากอดฉันแน่นๆ คอยปลอบเวลาฉันร้องไห้ แม่บอกว่าอย่าไปคาดหวังมากกับเพื่อน แต่ให้ทำยังไงล่ะ...ฉันรู้ว่าทุกคนอาจจะไม่ได้เป็นเหมือนฉัน แต่คุณจะทนได้จริงๆหรอถ้าเห็นเพื่อนสนิทตัวเองร้องไห้ คุณทนมันได้จริงๆหรอ และที่คุณทนได้เพราะคุณแค่ไม่อยากยุ่ง หรือคุณไม่ได้สนิทกับคนๆนั้นจริงๆ ทุกความสัมพันธ์มันแสนจะปลอมสำหรับฉัน ชีวิตฉันไม่ต่างอะไรจากการแสดง แสดงให้ทุกคนเห็นว่าฉันสบายดี ทั้งๆที่ในใจเละไม่มีชิ้นดี ต้องแอบร้องไห้และปาดน้ำตาออกเมื่อมีคนเข้ามาเห็นและต้องบอกออกไปทุกครั้งว่าแค่หาวเพราะง่วงนอนน้ำตาก็เลยไหล น่าสมเพชเป็นบ้า ฉันและความสัมพันธ์ที่แตกร้าว คงมีแค่ฉันที่กุมเศษกระจกที่คุณหยิบยื่นให้และนำมันมาแทงตัวเอง สภาพจิตใจฉันไม่พร้อมกับวันพรุ่งนี้ โลกมันช่างแสนจะโหดร้าย ทำไมไม่ปล่อยให้ฉันตายๆไปซะ เหมือนเธอจะมีความสุขกับการปล่อยให้ฉันทรมานและตายลงไปอย่างช้าๆ คุณคงไม่คิดสินะ ว่าเศษกระจกที่คุณยื่นมาให้มันแหลมแค่ไหนและมันจะบาดหรือทำอันตรายให้แก่ฉันรึเปล่า คนอย่างคุณคงไม่เคยคิดเรื่องอะไรแบบนี้สินะ คนอย่างคุณก็คงสนแต่เรื่องของตัวเอง คงไม่เคยสนใจคนอื่นสินะ การที่คุณโทรมาร้องไห้ตอนที่ฉันรู้สึกแย่อยู่ มันทำให้ฉันดาวน์ลงไปอีก ตอนที่คุณชวนฉันให้คิดถึงวิธีฆ่าตัวตาย มันเป็นอะไรที่ฉันต้องโกหกว่าฉันน่ะอยากตายแบบศพสวยๆ ฉันพูดแบบนั้นเพื่อให้คุณหัวเราะออกแต่ที่จริง ถ้าฉันจะตายจริงๆ ไม่ว่าใครก็มาห้ามฉันไม่ได้หรอก ฉันไม่ต้องการคนมาเห็นด้วยหรือสงสาร สมเพชฉันสินะ ฉันมันน่ารังเกียจสินะ คนขี้โรคแบบฉันมันน่ารังเกียจสินะ โลกไม่ต้องการคนแบบฉันหรอก เชื่อฉันสิ เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นหรอก คุณก็ห่วงแค่เรื่องของคุณ ไม่ต้องมาใส่ใจฉันหรอก อีกไม่นานฉันก็คงจะจากไปแล้ว ไม่ต้องจำ ไม่ต้องใส่ใจ เพราะฉันมันก็เป็นแค่สิ่งของ เป็นแค่ลูกบอลที่จะทำอะไรกับมันก็ได้ จะโยน จะเตะ จะกระทืบมันแค่ไหนก็ได้ มันไม่เคยมีโอกาสที่จะเรียกร้องหรือขอร้องด้วยซ้ำ ลมหายใจฉัน ก็คงเหมือนกับลมลูกบอล วันไหนที่ลมข้างในหมด ฉันมันก็คงเป็นแค่ขยะ ไร้ค่า ไม่ต่างจากเศษขยะที่คนสมเพช ถ้าขยะจะตาย มันก็ไม่มีใครมาสนใจหรือจำสินะ

รักเสมอและลาก่อน
จันทร์หอม
SHARE
Written in this book
ถึง สิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
จดหมายถึงเพื่อน เพื่อนสนิท พ่อแม่ และสิ่งต่างๆท่ี่ผ่านเข้ามาในช่วงชีวิตของฉัน
Writer
chanhom
moon
เรามองพระจันทร์ดวงเดียวกันเสมอ

Comments