Back to basic เรียนรู้ตัวเอง
ปัญหาของเราตอนนี้คือ
เราไม่สนุกกับการแสดง ไม่เกิดการค้นหาสิ่งใหม่ อยู่ในกรอบมาตราฐานที่ตัวเองสร้างเอาไว้ รวมถึงไม่อนุญาติให้ตัวเองได้อยู่นอกการควบคุม

เพราะเราหลงลืมความเป็นตัวเองไปรึเปล่า 
การพูดคุยกับตัวอย่างอย่างใกล้ชิดอาจจะไม่ได้ช่วยให้เราเห็นภาพรวมของปัญหาทั้งหมด อาจจะดีกว่าถ้าเราถอยห่างจากความเป็นตัวเอง สร้างระยะที่เหมาะสมพอที่ตะมองเห็นชีวิตคนๆนึ่งอย่างเป็นธรรม เพื่อพิจราณาทุกปัญหาที่เกิดขึ้นแบบภาพรวม

ไม่น่าเชื่อว่า ความเป็นมนุษย์จะมหัศจรรย์ได้ขนาดนี้ 
วิถีชีวิตของเรา ส่งผลกระทบแบบ100มิติต่อการแสดง 

หรือแท้จริงแล้ว ในการแสดงนักแสดงไม่สามารถละทิ้งความเป็นตัวต้นได้หมดโดยสิ้นเชิง ซึ่งให้แต่ละคนอาจจะหลงเหลือความเป็นตัวเองบ้าง ใน % ที่แตกต่างกัน อาจจะบิดๆความคิด ทัศนคติบางอย่าง ให้ประกอบสร้างเผ็นตัวละคร

ย้อนแย้งสุด ๆ เพราะการบิดเบี้ยวอะไรบางอย่าง ก็เท่ากับว่าเราเป็นใครคนอื่น แต่ใครคนนั้นก็ยังหลงเหลือความเป็นเราเหมือนเงาที่ไม่มีวันตัดขาด
นักแสดงจึงจำเป็นจะต้องเรียนรู้ความเป็นตัวเอง
จากการทำแบบฝึกหัดต่างๆ จดจำและพยายามเรียนรู้ความเป็นตัวเองให้ได้มากที่สุด ลมหายใจ วิธีการเดิน ลึกไปถึงความคิดและทัศนคติ จากนั้นเราถึงค่อยๆ แต่งเติม สิ่งแปลกใหม่ให้กับมนุษย์คนนั้น
ขอบคุณบทเรียนราคาแพงที่ได้จากการเรียนรู้ข้อผิดพลาดของตัวเอง :)
SHARE
Written in this book
Acting
Writer
Blossomm
Young
A Part of PowerPuff girl

Comments