เรื่องเล็กน้อยที่น่าพอใจ
ด้วยความที่ช่วงนี้อยู่แต่บ้าน งานก็ไม่ได้ทำอีก เวลานี้จึงว่างมากๆ ที่บ้านก็มีแต่คอมกับหนังสือ ที่พอจะให้ผ่านไปวันๆ ได้ แต่ก็รู้สึกว่าชีวิตไร้สาระมากเกินไป ไม่ได้ทำอะไรที่มีสาระและประโยชน์ต่อตัวเองและใครอื่นเลย

ก็มีโอกาสได้อ่านเรื่องธุรกิจ ที่เขาบอกกันว่า "ต่อไปนี้ ธุรกิจจะอยู่รอดได้ ถ้าไม่มีฐานลูกค้าอยู่แล้ว ก็ต้องปรับตัวหรือปรับเปลี่ยนเพื่อความอยู่รอด" เขาบอกอีกว่าถ้าอยากจะทำอะไร ให้ลงมือทำเลย แล้วค่อยดูจากผลตอบรับและความผิดพลาดที่เราเจอ

นี่ก็ว่างไง เลยลองดู... 
ลงมือปฎิบัติไม่ได้ลงมือทำธุรกิจอะไรยิ่งใหญ่หรอก ผมแค่ลองทำบล็อกของตัวเอง ด้วยการค้นหาความชอบและสิ่งที่ถนัด เพื่อทำให้สิ่งเหล่านั้นมันเป็นรูปเป็นร่างและอาจเป็นประโยชน์กับคนอื่นบ้าง ผมเขียนบทความวิเคราห์เพลงที่ผมชอบเป็นการส่วนตัว เขียนเรื่องสั้น แปลหนังสือ แปลเพลงลงบล็อก หลากหลายมากๆ แต่ผมว่ามันก็สนุกดี มันเป็นการได้ทำอะไรใหม่ๆ
ไม่ต้องรีบประสบความสําเร็จ​ถ้าได้ดูในโซเชียลเนี่ย จะเจอคนที่เขาโพสต์รูป เล่าเรื่องราว อะไรต่างๆ ที่ดูจะดีไปหมดใช่ไหมครับ แต่ถ้ามาลองดูดีๆ ความจริงของคนเรา มีหลายด้านอย่างมาก เขาเพียงแค่แสดงด้านที่ดีออกมาให้เราเห็น (หรืออาจจะไม่ดีก็ได้)​ เราต้องหักห้ามใจไม่ให้เปรียบเทียบกับด้านนั้นด้านเดียวเนอะ

ผมเองก็เห็นเพื่อนๆ ชอบโพสต์รูปทำงาน เงินที่ได้ อะไรพวกนั้น บางทีก็อิจฉาอยู่นะ ที่เขามี เขาประสบ​ความ​สำเร็จ แต่อีกใจก็ต้องบอกตัวเองว่า มึงอย่ารีบ เราเป็นแบบไหน เราก็เป็นแบบนั้น ค่อยๆ ไป ไม่ใช่ทุกคนที่จะประสบความสำเร็จด้วยเวลาอันรวดเร็ว

พอคิดแบบนั้นได้ ผมก็ค่อยๆ ทำอะไรของผมไปเรื่อยๆ ถึงแม้จะไม่มีคนติดตาม หรือกดถูกใจอะไร ผมแค่รู้สึกว่า อย่างน้อยๆ เราก็ทำอะไรไปบ้างแล้ว สิ่งเล็กๆ น้อยๆ เนี่ยแหละ ที่จะทำให้เรายิ่งใหญ่(ในแบบของเรา)​ อย่าเพิ่งท้อกันนะครับ ถึงแม้จะพลาด จะเจอเรื่องแย่ เจออุปสรรค​ แต่ถ้าลองคิดดีๆ ถ้าเราไม่เจอเรื่องไม่ดีบ้าง ชีวิตเราคงไม่ได้เข้าใจอะไรเลย
สิ่งเล็กๆ เนี่ยแหละ ที่จะทำให้เรายิ่งใหญ่
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ของตัวเองครับ
SHARE
Writer
TopsyKretts
lonely boy
I love to write down the stories, because i have no friends to talk to. And In real life no one know i wrote all of these stories. I usually think all the time (talk less, listen more). Anyway I love to share on this blog, this is how i can express. These stories, wrote by the man who stand in present. Mostly express as a first or second-person point of view (perhaps third-person sometimes).

Comments