บางครั้งความตายดูสวยงามกว่าความเศร้า
ก่อนที่คุณจะอ่านเรื่องที่ผมอยากถามคำถามง่ายๆสักข้อ และถ้าไม่ลำบากเกินไปผมขอให้คุณนึกภาพตามผมด้วย ผมอยากให้คุณนึกภาพว่าคุณนั่งอยู่ตรงกลางห้องสี่เหลี่ยมสีขาวล้วน ไม่มีประตู ไม่มีหน้าต่าง ไม่มีอะไรเลยในห้อง มีแค่คุณกับห้องสีขาว คำถามของผมคือ 3 อย่างแรกที่คุณรู้สึกหากคุณนั่งอยู่ในห้องสีขาวนั้นคืออะไร ที่สำคัญห้ามโกหกต่อความรู้สึกนะครับ
.
.
.
.
.
.
.
.
สามความรู้สึกที่คุณพึ่งตอบตัวเองไปคือความรู้สึกที่คุณมีต่อความตายครับ ผมได้คำถามนี้มาจากอินเตอร์เน็ตแต่ผมจำไม่ได้แล้วว่าผมไปอ่านหรือฟังมากจากไหน และก็น่าแปลกใจครับที่สามความรู้สึกที่ผมมีต่อความตายมันดูสวยงามและไม่น่ากลัวสำหรับผมเลย ผมใช้เวลาตอนกลางคืนนั่งคิดกับตัวเองว่าความตายมันคือความเศร้าจริงๆเหรอ ผมก็มีคำตอบอยู่ในใจแล้วครับ ผมคงบอกแน่นอนไม่ได้ว่ามันคือความเศร้าหรือไม่ แต่สำหรับผม ผมบอกได้แค่ว่าบางครั้งความตายมันสวยงามกว่าความเศร้าจริงๆครับ ความเศร้าในทีนี้อาจจะเป็นอะไรก็ได้ครับ และมันมักจะมาพร้อมกับความรู้สึกที่ทำให้คุณรู้สึกแปลกไปจากปกติ หายใจลำบาก กังวล ปวดหัว หรือเจ็บหน้าอก 

"บางครั้งความตายมันสวยงามกว่าความเศร้า" มันฟังดูตลกนะครับ มันเหมือนการพยายามบอกว่าสุสานหรือโรงศพ ก็ไม่ได้ดูน่ากลัวหรือโหดร้ายอะไรขนาดนั้น แต่แน่นอนครับ ในใจลึกๆ ผมก็ยังกลัวต่อความตายอยู่ ผมกลัวว่ามันจะทำให้ผมพลาดโอกาสอะไรหลายๆที่ผมยังไม่เคยได้ลองทำ เพราะถ้าผมตายผมคงไม่สามารถทำอย่างอื่นได้ ถึงแม้ว่าวันนึงผมจะมาถึงจุดที่ผมได้ทำทุกอย่างที่ผมอยากทำแล้วและแม้ว่าความตายจะสวยงาม ผมคิดว่าผมก็ยังคงกลัวต่อความตายอยู่ดี...
Death > Sadness
Everyday, 01:00 AM
SHARE
Writer
glisteneyes
Million Dollar Man
Dancing in the dark, in the pale moonlight

Comments