คำสาปของการคิดถึง

เรื่องราวของเธออีกครั้ง นึกถึงซ้ำแล้วซ้ำเล่า วนเวียนไม่ไปไหน หมายถึงผมเอง

เธอเดินไปไกลหรือยัง ไกลมากพอที่ผมจะเหนื่อยแล้วเธอไม่ต้องเป็นห่วงอีกแล้ว
ถึงในใจผมจะขอร้องให้เธอกลับมา แต่คำพูดของผมมักพยายามผลักไสเธอออกไปทุกครั้งที่มีโอกาส
ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก เพราะรู้ว่าเปลี่ยนใจเธอไม่ได้ นานขนาดนี้แล้ว เธอคงลืมผมไปแล้วด้วยซ้ำ ผมที่ไม่ได้น่าจดจำเท่าไหร่

ผมสับสน ผมไม่รู้ว่าตัวเองต้องรู้สึกยังไง ผมรู้แค่ยิ่งเธอดีมากเท่าไหร่ ผมยิ่งรู้สึกผิด ผิดหวังในตัวเอง ทั้งๆที่เธอแสนดีมากกว่าใคร ทำไมผมถึงกล้าทำให้เธอบอบช้ำ ทั้งๆที่ตอนผมโดดเดี่ยว เธอกอดผมไว้ด้วยความอ้อนแขนที่อบอุ่น


การขอให้เธอกลับมา เป็นคำขอที่เป็นไปไม่ได้




 อยากขอให้เธอลืม อยากขอให้เธอมีความสุขโดยไม่มีผม อยากขอให้เธอรักใครสักคน แต่ผมกลับไม่อยากให้เกิดขึ้น ผมจะมองเห็นเธอมีใครสักคนแบบที่ไม่ร้องไห้ได้ยังไง ผมไม่รู้เลย ถึงผมจะบอกว่าเคารพการตัดสินใจของเธอ แต่ผมก็ยังอยากให้เธอรักแค่ผม โหยหาผมบ้าง

ความคิดถึงทำให้ผมไม่เคยปล่อยเธอไปได้จริงๆสักครั้ง

การรู้จักเธอเป็นสิ่งที่วิเศษ แต่การรักเธอกำลังทำให้ผมทรมานมากกว่าที่คิด หรือบางทีใจผมคงไม่เคยยอมรับได้เลยว่าเธอจากไปแล้ว

ที่หลายๆคนเคยบอกว่าเวลาจะเยียวยาบาดแผล
เธอว่าจะรักษาหัวใจที่แตกสลายของผมในวันนี้ไว้ได้หรือเปล่า 

14:19 w/เธอจากไปแล้ว



 วันนี้ผมได้เห็นแล้วว่าเธอมีความสุขดี เป็นความสุุขที่เธอคงต้องการมาตลอด ความสุขที่ไม่มีผม ผมดีใจด้วยนะครับ เธอสมควรถูกรักแล้ว จากนี้ผมจะไม่ปล่อยให้ความคิดถึงของตัวเองรบกวนเธอแม้แต่เศษเสี้ยว จะไม่ให้เธอรับรู้ความหม่นหมองพวกนั้น อย่างที่เธอเคยบอก ว่ารู้สึกเองก็รับผิดชอบเอง

เหลือแค่ละอองความคิดถึงที่หล่นลงมาตามสายฝน ผมจะรับผิดชอบความรู้สึกนี้และเก็บไว้ให้ลกที่สุด
"ผมสัญญา"
SHARE

Comments