บุหรี่
 -เรื่องราวครั้งนี้คือประวัติบุหรี่ของนายเดชภพ 
เริ่มต้นในวัยเด็กนั้นผมอยู่ในครอบครัวคนจีน พ่อ เป็นคนที่ชอบสวดมนต์ไหว้พระในบ้าน ซึ่งนั่นก็มาพร้อมกับควันธูปมากมาย ดอกแล้วดอกเล่าถูกจุดขึ้น พร้อมกับความรู้สึกของคนในบ้านที่เกลียดกลิ่นควันเหล่านั้น ผมก็เป็นที่เกลียดกลิ่นเหล่านั้น ทุกวันช่วงกลางคืน พ่อ มักจะจุดบุหรี่ Camel เย็น ดูดข้างๆออกไปหลังประตูที่ผมกำลังทำงานผ่านคอมพิวเตอร์เก่าๆ ผมมักจะได้กลิ่นสุดแสนจะเหม็น ผมไม่เคยจะเข้าใจความหมายของกลิ่นเหล่านี้เลย มันทำร้ายทั้งคนรอบข้างทั้งตัวผู้ที่จุดไฟแก่มันด้วยซ้ำ ทำไมคนเหล่านี้ยังดูดต่อไปกันนะ 

 เวลาล่วงเลยผ่านไปผมขึ้นชั้นมัธยมปลาย กลุ่มเพื่อนผมเริ่มสูบสิ่งที่ พ่อ ได้สูบเช่นกัน ผมด้วยความที่ไม่เข้าใจและฮอร์โมนวัยรุ่นที่อยากรู้ อยากลอง ได้สูบเป็นครั้งแรก ผมไอออกมาพร้อมควันที่เหม็นฉุยไอพวกเหี้ยมึงดูดไปได้ยังไงวะไอสัส
 ผมนั้นได้ผ่านหลายสิ่งอย่างมาไม่ว่าจะเป็นความเครียดจากครอบครัว การเรียน ความรัก อารมณ์สีดำ มันทำให้ผมลองสูบอีกครั้ง ครั้งนี้ต่างกันออกไป มันทำให้ผมรู้สึกปลอดโปร่งอย่างบอกไม่ถูก แต่ผมก็ไม่สูบบ่อยนะนานๆที และผมก็รู้ถึงความอันตรายของมัน ผมจึงหันไปพึ่งบุหรี่ไฟฟ้า ในช่วงแรกนั้นผมก็ดูดของเพื่อน แต่พอไปเรื่อยๆ ไอเราก็เริ่มอยากจะมีของตัวเอง ผมเลยได้ซื้อเครื่องของตัวเองมา ราคาเกือบพันได้ แต่ผมก็สูบบุหรี่มวนไปด้วย จนกระทั่งผู้หญิงคนหนึ่งได้บอกว่าเธอไม่ชอบคนดูดบุหรี่ ผมจะหักดิบโดยทันที แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีแอบไปดูดบ้างแต่น้อยมากๆเพราะผมรักเธอ จนถึงวันที่เราทั้งสองคนแยกทางกัน ผมอกหักและใช่ครับผมกลับมาดูดบุหรี่ด้วยความรู้สึกผิดอีกใจก็ไม่อยากดูดเพราะเผื่อว่าเธอจะกลับมา อีกใจก็อยากดูดจะได้ก้าวต่อไป จนกระทั่งตอนนี้ผมได้คำตอบแล้วครับช่างแม่งดิ ไปแล้วก็ไป อยากทำอะไรก็ทำ
 นี่คือประโยคที่เพื่อนผมได้พูดกระแทกสติกับผมผู้กำลังนอนร้องไห้ในห้องปิดไฟสนิท 
จนปัจจุบัน ผมก็ยังสูบบุหรี่อยู่แต่ว่าผม ใจลึกๆก็ไม่ได้อยากหรอกแต่เหมือนว่า นิโคติน มันทำให้สมองผมเสพติดเข้าแล้วสิ แต่ถ้ามีใครซักคนบอกผมว่า เราไม่ชอบคนสูบบุหรี่หรือว่าสูบให้มันน้อยๆลงหน่อย ผมจะทำตามอย่างไม่ลังเล 

เธอบอกให้เราเลิกบุหรี่ ล่ะเธอก็ทิ้งเราไปทำให้กลับมาสูบอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่อะไรทั้งนั้นผมสูบเพราะ กูอยากสูบแค่นั้นแหล่ะไอเหี้ย
SHARE
Writer
yoiz
college
life

Comments