เรื่อง​ เพราะฝนพราว...ดาวจึงประกาย


ท้องฟ้า...ค่อยๆ​ มืดมิด

เมฆฝน...เคลื่อนมาปกคลุม
ทั้งสองสิ่งนี้เป็นดั่งสัญญาณ​ที่บ่งบอกว่า​ "ฝนกำลังจะตกลงมา...ในไม่ช้านี้!!!"
.
ฝนรินสายสวยลงมา​งามราวลูกปัดแก้วพาให้ผู้คนวิ่งวุ่นทั้งแม่ชี​ และอาสาสมัคร​ ต่างช่วยกันเก็บอาหาร​ เครื่องดื่ม​ และกางเต๊นท์​สีขาวขนาดไม่ใหญ่...ไม่เล็ก​ หลายหลัง​
.
ฝนในวันนี้สร้้างความวิตกกังวลให้กับการจัดงาน​ "ธรรมะทอล์ค" ระหว่างท่านแม่ชี​ ศันสนีย์​ เสถียร​สุต​ และพี่แพท​ วง​Klear จากเหตุผล​หลายๆประการประกอบกัน​ ทั้งเหตุการณ์​รถติดมากกว่าปกติถึง​ 3​ เท่า​ และฝนตกลงมาในพื้นที่จัดงานกลางแจ้ง​ ทำให้ตารางเวลางานต่างๆถูกเลื่อนออกไปหลายชั่วโมง​ ฉัน​ และเพื่อนอาสาสมัคร​ ISV​ (International​ Spiritual​ Volunteer)​ วิ่งสลับสับเปลี่ยนหน้าที่​ และสนับสนุนช่วยเหลือการทำงานในจุดงานต่างๆกันอย่างวุ่นวาย​ แล้วก็พบว่า​ ไม่ใช่เพียงแค่พวกเราเท่านั้น บรรดาทีมงานทุกส่วน​ ทั้ง​ ทีมไฟ​ ทีมเสียง​ ทีมบันทึกภาพ​ ฯลฯ​ ต่างก็ต้องรีบเก็บอุปกรณ์​เพื่อหาที่กำบังในร่ม​เช่นกัน
.
ทุกส่วนงานดูอีรุงตุงนัง​ เหมือนสายโยงใยที่พันกันไป​ พันกันมา​ แต่ในขณะเดียวกันบรรยากกาศกลับรู้สึกได้ถึงความอบอวลไปด้วยความอบอุ่น​

เพื่อน...กางร่ม​ ให้เพื่อน
ลูก....กางร่ม​ ให้แม่
คนไม่รู้จักกัน...ช่วยกางร่มให้กัน
ผู้คนแบ่งปัน...พื้นที่ในร่มอันน้อยนิด​ ทว่าเพียงพอสำหรับทุกคน
.
ฉันทานอาหารระหว่างรอฝนหยุดตก​ ข้าวต้มเครื่องร้อนๆ​ กลิ่นหอมชวนน้ำลายไหล​ ช่วยคลายความหนาวที่พัดผ่านเสื้อผ้าที่เปียกปอน​ให้อบอุ่นขึ้น หยาดน้ำเป็นเม็ดใสๆ​ไหลหยดลงมาจากไรผม​ แต่กระนั้นก็ไม่สามารถทำให้พวกเราที่ตั้งหน้าตั้งตาซดข้าวต้มในชามตัวเองให้หยุดมือไปได้​ ทุกคนต่างพูดคุยกันถึงงานธรรมทอล์ค​ที่จะเกิดขึ้นในคืนนี้
.
ท้องฟ้าเปิด...หลังฝนหยุด​ แสงดาวเริ่มส่องประกายผ่านฟากฟ้า​ เราไม่ได้เห็นดาวแบบนี้ที่กรุงเทพฯ​ ทำให้ฉัน​ กับเพื่อนตื่นเต้นไปกับความระยิบระยับที่เหมือนกับดอกไม้​กำลังเบ่งบานอยู่ในสวน​ ในที่สุดช่วงเวลาที่ทุกคน​รอคอย​ก็มาถึง​ พี่แพทเปิดตัวด้วยเพลงในแนวอกหัก​ พวกเราชาว ISV​ ยังไม่เข้าใจเนื้อหาเพลงแนวนี้มากพอ​ แต่ทุกคนก็ขยับปากร้องตาม...ทำเป็น​อิน​ไปกับบทเพลง​ การสนทนาธรรมระหว่างพี่แพท​ และคุณยายจ๋า​ (ท่าน​แม่ชี​ศันสนีย์​ เสถียร​สุต)​ก็กินใจฉันมาก​ ทำเอาฉัน...ซึ่งไม่เคยมีประสบการณ์​อกหักจากความรัก​ รู้สึกเหมือนอกหักตามไปด้วย​ ในหลายๆประเด็นที่ผู้คนหลงลืมไป​ ขณะที่มีความสัมพันธ์​ระหว่างกัน​ ทั้งในฐานะเพื่อน​ หรือคนรัก​

เราอยากได้เจ้าชาย...แล้วเราเคยเป็นเจ้าหญิงให้เขาบ้างหรือยัง?
เราอยากได้คนซื่อสัตย์....แล้วเราซื่อสัตย์​พอหรือยัง?
เราอยากได้แบบเสมอต้นเสมอปลาย...แล้วคุณล่ะ​ ตอนต้นเป็นอย่างไร​ ตอนปลายเป็นอย่างไร?

ช่วงสุดท้่ายของการสนทนา​ พี่แพทร้องเพลงที่ทำให้ทั้งฉัน​ และเพื่อน...ลุกขึ้นมา​กระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุขตามจังหวะเพลง แม้ว่างานในครั้งนี้จะเกิดความผิดพลาดขึ้นหลายอย่าง​ ทว่ากลับไม่ได้เป็นจุดบอดอย่างที่ทุกคนคิด​ เพราะความผิดพลาดกลับกลายมาเป็นการส่งเสริมการแสดงให้น่าจดจำ​ เวทีน้ำตกแบบธรรมชาติ​ เสียงเพลงผ่านสายลม​ที่พัดพาหัวใจหลายดวง​ให้เปล่งประกายความงดงามจากภายในออกมารับใช้ผู้คน​ภายนอก ท่ามกลางความมืดมิดจากเมฆหมอก​ และสายฝน
.
ทุกคน​ คือ​ ดวงดาวที่สว่างไสว​บนท้องฟ้ามีประกายระยิบระยับ​ประดับตัว​ หากดาวมีอยู่เพียงดวงเดียวก็คงไม่สามารถรังสรรค์​ความงดงามดั่งเช่นเวทีบนผืนฟ้าในค้ำคืนนี้ก็เป็นได้
.
เขียนโดย​ นางสาว​ สาธิมา​ อุดมเวศ​ย์
วันที่​ 31 กรกฎาคม.2563
เวลา​ 18 : 46 น.
SHARE
Written in this book
TEEN​ ทำ​ ธรรม
Writer
Porjung
porpunpuai
Love​ can​ destroy a​ wall​ of​ comfort zone (ความรักช่วยทะลายกำแพงของทุกสัมพันธภาพ)​

Comments

Papilion
8 days ago
...ถ้าคนเขียนถอดแว่น จะมองเห็นดาวหรือเปล่า? 😋
Reply