"The Big Ugly Giant | Ch.17"



ในขณะที่แม่มดดำและเจ้ายักษ์ตัวใหญ่นั้นผล็อยหลับกันอยู่นี่เอง อากาศก็ได้เริ่มแปรปรวน เมฆก่อตัวหนาและมีลมกรรโชกที่พัดเอาเศษใบไผ่แห้งกรอบตามพื้นทางเดินให้ปลิวว่อนไปในกระแสลม

ลิเลียสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ

เนื่องจากใบไผ่แห้งๆ ที่ถูกกระแสลมนั้นพัดมา ให้ความรู้สึกเหมือนกับมีใบมีดเล็กๆ กรีดเฉือนไปตามใบหน้าและลำตัว

คลื่นลมที่โหมกระหน่ำเพิ่มระดับขึ้นอย่างต่อเนื่องป่าไผ่นั้นสั่นไหวไปตามแรงโบกของลมพายุส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ปวดแก้วหู 

เจ้ายักษ์ก็ได้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเช่นกัน

'รุนแรงเหลือเกิน พายุอะไรกันนี่!'

กระแสลมที่หมุนวนในชั้นบรรยากาศก็เริ่มดูดกลืน ทุกอย่างให้เข้าไปในคลื่นพายุที่มีขนาดมหึมาสูงเสียดฟ้า

เท้าของนางแม่มดเริ่มขยับไปตามแรงลมที่กำลังดูดเอาทุกสิ่งรอบตัวของมัน นางได้วิ่งไปกอดรัดต้นไผ่ที่อยู่บริเวณนั้น

เจ้ายักษ์ตกตะลึง ยืนมองอยู่อย่างนั้นด้วยก้าวขาไม่ออกและรู้สึกว่าคลื่นลมนี่ออกจะเกินธรรมชาติอยู่สักหน่อย

ก่อนจะรู้สึกได้ว่าร่างบางของแม่มดดำเองก็กำลังจะหายเข้าไปในคลื่นพายุที่น่ากลัวลูกนั้น

เจ้ายักษ์คว้าเอาข้อมือเล็กนั่นก่อนดึงเข้ามาแนบกายตน ร่างใหญ่โตสูงตระหง่านกกกอดร่างแม่มดตัวน้อย ปกป้องนางจากเศษใบไม้ที่เหมือนจะมีความคมดุจใบมีดและเศษหิน ดิน ทราย 

เจ้ายักษ์ต่อต้านความรุนแรงของคลื่นลมที่ดุดันนี้ได้เพียงไม่นานทั้งสองร่างก็ถูกพัดเข้าไปในพายุคลื่นใหญ่น่าสะพรึงกลัวนี่เอง

แม่มดที่อยู่ในอ้อมกอดของเจ้ายักษ์เองก็ยังรู้สึกตกใจกลัว แต่ร่างกายใหญ่โตที่ปกป้องเธอไว้ดั่งชุดเกราะช่วยให้คลายความตื่นตระหนกไปได้มากโข ทั้งยังอบอุ่นอีกด้วย แม่มดตัวเล็กกอดรัดร่างเจ้ายักษ์ไว้แน่น เพื่อไม่ให้ถูกพัดพาไปคนละทิศทาง

เจ้ายักษ์แม้จะหวาดกลัวอย่างมากแต่ร่างกายมันก็พร้อมที่จะปกป้องมิตรสหายโดยไม่ต้องใช้ความคิด หัวใจของเขานั้นไม่เคยรักตัวกลัวตาย ในยามวิกฤติ

ภายในพายุลูกนั้น มีทุกสิ่งที่เจ้าพายุได้ดูดกลืนเข้ามา ท้องฟ้าสีแดงดุจสีเลือดสดๆ และสายฟ้าที่ส่องสว่างวาบเป็นระยะน่ากลัวเหลือเกิน

เสียงกรีดร้องโหยหวนของผู้คนดังขึ้นอย่างไร้ที่มา ความรู้สึกร้อนดั่งพายุเพลิงเผาไหม้ผิวหนัง หยาบหนาของเจ้ายักษ์ และปรากฏภาพเหตุการณ์ของวันแห่งบาปของแม่มดดำ ชีวิตที่เจ็บปวดทรมานของผู้คนก่อนสิ้นลม ภาพผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมากน่าสยดสยองสังเวชใจ และใบหน้าของสาวงามที่มีแววตาแข็งกร้าวดุร้ายราวปีศาจของ


แม่มดแห่งทะเลเพลิง!

เจ้ายักษ์ตกตะลึง

หรือนี่คือลิเลีย? ปีศาจชัดๆ! 

ความรู้สึกเจ็บปวดทรมานเจียนตายได้ปรากฏแก่ร่างเล็กของแม่มด นางกำลังได้สัมผัสถึงรสชาติความเจ็บปวดรวดร้าวในการกระทำของตนเอง

'​​​​​​ทรมานเหลือเกิน..'

น้ำตาเม็ดใหญ่เอ่อออกมาจากดวงตาสีเขียวมรกตคู่นั้นเนื่องจากความเจ็บปวดที่ไม่อาจบรรยายได้และไร้ซึ่งที่มา แต่เจ็บปวดจนน้ำตาไหลออกมาเอง

ภาพเหตุการณ์ยังคงปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องในขณะที่ความร้อนแรงดั่งเพลิงที่เผาไหม้ จนเจ้ายักษ์เองก็รู้สึกทรมานเจียนตายแล้ว แต่ยังคงกระชับร่างบางของแม่มดปีศาจไว้ในอ้อมแขนทรงพลังของตน

พลันได้ยินเสียงประหลาดดังขึ้น

เสียงนั้นอ่อนโยนนุ่มนวลและคุ้นเคย!

.

.

อัลเฟียส ...... อัลเฟียส ตามพ่อมาเถอะ

'เสียงนี่! บิดาข้า!!'

เจ้ายักษ์แหวกว่ายในคลื่นพายุที่มีความร้อนแรงดั่งไฟบรรลัยกัลป์นี้ไปตามเสียงเรียกพร้อมกับร่างน้อยๆ ที่มีสีหน้าซีดเผือด และเจ็บปวด

จนในที่สุดก็หลุดออกมาจากเพลิงพายุนี้ได้ด้วยสภาพร่างกายที่มีแผลพุพองทั่วทั้งร่างและพบว่าบิดาที่เรียกเขานั้นไม่ได้รออยู่ตรงนี้

แม่มดสาวหมดสติไปด้วยความเจ็บปวดที่เกินต้าน เจ้ายักษ์วางร่างน้อยๆนั้นลงบนผืนหญ้าที่อุดมสมบูรณ์ สีเขียวขจีปกคลุมไปทั้งแถบ ไม้ใหญ่ให้ร่มเงา และดูเป็นสถานที่ ที่ดูปกติ ไร้ซึ่งภัยอันตราย

เจ้ายักษ์เดินออกไปสำรวจบริเวณโดยรอบนั้นเพื่อหาสิ่งมีชีวิต และอาหารมาใส่ท้องที่ร้องโครกครากอย่างน่ารังเกียจนี้



แม่มดหลับไปยาวนาน หัวใจปวดร้าวระบมไปหมด ร่างกายอ่อนแรงเหนื่อยล้า เปลือกตาค่อยๆ ขยับเปิดขึ้นมาในที่สุดด้วยกลิ่นของเนื้อปลาที่กำลังถูกย่าง และอากาศที่ปลอดโปร่ง สดชื่น

'ยังไม่ตายอีกรึนี่?!'

นางเอามือทั้งสองแตะไปที่ใบหน้าก่อนลุกขึ้นมาพบกับแผ่นหลังใหญ่หนา ที่คุ้นเคยอยู่ไกลๆ แต่เสื้อคลุมที่เขาเคยสวมอยู่กลับขาดวิ่นไม่มีชิ้นดี และแผลพุพองมากมายตามร่างของเจ้ายักษ์ที่กำลังนั่งปิ้งปลาตัวใหญ่อย่างสบายอารมณ์

สงสารเขาผู้นั้นจับใจ

ดวงตารื้นด้วยน้ำตาเม็ดเล็กและความรู้สึกผิดที่ปรากฏขึ้นมาในหัวใจดำๆ ของแม่มดอย่างห้ามไม่ได้  แม้พายุเพลิงน่ากลัวนั่นจะสร้างความเจ็บปวดทรมานแสนสาหัส และภาพความน่ากลัวของปีศาจอย่างเธอ

เจ้ายักษ์กลับใช้ร่างกายปกป้องเธอไว้ในอ้อมกอดของตนจากเปลวเพลิงนั้นจนตัวมันมีสภาพที่น่าสังเวชเช่นนั้น

"เจ้าตื่นได้เสียทีนะ! มากินปลานี่เถอะ รสชาติอร่อยที่สุดเท่าที่ข้าเคยกินมาเลยล่ะ ปลาของแดนเทพนี่" 

แม่มดปาดน้ำตาเม็ดเล็กๆ ออกไป 

"เจ้ายังเจ็บปวดอยู่อีกหรือ? ลุกขึ้นได้หรือไม่?"

เจ้ายักษ์ถามอย่างกังวล สีหน้าของลิเลียยามอยู่ในเพลิงพายุนั้นดูเจ็บปวดทรมานแทบขาดใจเขากลัวอยู่ว่านางจะไม่รอดแล้ว

เจ้ายักษ์ลุกขึ้นเดินมาหานางพร้อมปลาตัวใหญ่ที่สุกได้ที่ ก่อนนั่งลงข้างแม่มดสีดำที่ยังคงมีสีหน้าประหลาดยากจะอธิบาย

" กินปลานี่ซะเจ้าจะได้ดีขึ้น ข้าป้อนน้ำให้เจ้าไปก่อนนี้ เจ้าหลับไปกว่าสองวัน ข้านึกว่าจะตายไปเสีียแล้ว"

เจ้ายักษ์ บิเนื้อปลาขึ้นมาเป่า ฟู่ๆ ก่อนจะยื่นมาไว้ตรงหน้าเธอ

"ถึงข้าจะปรุงอาหารไม่เก่งกาจเท่าแม่ครัวหุ่นกระบอกของเจ้า แต่ปลาพวกนี้อร่อยสุดๆ เลยล่ะ!"

นางอ้าปากให้เจ้ายักษ์ป้อนเนื้อปลาหอมๆ นี่เข้าปากอย่างว่าง่าย 

แม่มดก้มหน้าเคี้ยวเนื้อปลาแสนหวานละมุนลิ้นพลันหยดน้ำตาเม็ดโตก็ร่วงเผาะลงบนพื้นหญ้า

เนื้อปลาสดอร่อยกับน้ำตารสเค็มปะแล่มๆ เข้ากันดีอย่างประหลาด ทั้งอร่อยทั้งขมขื่น

"ข้าขอโทษด้วย...." เธอเอ่ยขึ้นทั้งมาน้ำตา

'ทำไมถึงได้เอาแต่ช่วยข้ากันล่ะ ทั้งๆ ที่ข้าทำแต่เรื่องเลวร้าย'

นางเอื้อมมือไปจับไหล่กว้างที่เต็มไปด้วยบาดแผลของยักษ์นั้น แววตานางช่างโศกเศร้าอย่างเห็นได้ยาก

"เจ็บมากหรือไม่? ..... ข้าไม่มีเวทมนตร์ที่จะรักษาเจ้าได้ในยามนี้" 

หญิงสาวกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความเจ็บปวดและโศกเศร้า

.

.

" อ้าปาก! " เจ้ายักษ์ยื่นเนื้อปลาชิ้นโตมาจ่อที่ปากของแม่มดสาวอีกครั้ง

"กินเข้าไปซะ...ไม่ต้องห่วงข้า หนังข้าหนาอย่างกับหนังแรด แค่นี้ไม่เจ็บเท่าใดนัก" 

-"-ไอ้เจ้ายักษ์ตัวนี้!

ข้าอุตส่าห์สงสารมัน...

.

.

"ปากข้ามันไม่ได้กว้างขนาดนั้นนะ! สมองเจ้ามันไม่มีหรือไร!? หยิบให้มันชิ้นน้อยๆ หน่อยสิเจ้าโง่!"

เจ้ายักษ์จึงยัดปลาชิ้นโตนี้ใส่ปากนางไปทั้งชิ้น เปรอะเปื้อนไปถึงจมูกและแก้มป่องของนางที่ขณะนี้ถลึงตาใส่ตนอยู่

"ข้าบอกให้เจ้ากิน ไม่ได้ให้เจ้าบ่นนะ!"

เสียงโหวกเหวกของแม่มดกับเจ้ายักษ์ที่เถียงกันก็ดังขึ้นมาเป็นระยะสร้างบรรยากาศครึกครื้นให้กับผืนป่าแห่งนั้น



​​​​​​.

.



เขาผู้มีหัวใจดุจราชสีห์  ผิวกายหนาดุจแรด และจิตวิญญาณดั่งเทพ
.
.

To be Continued~



🐳💕

Pic : WLOP on Patreon

🌪ลิเลียยู้วฉึกเจ็บปวก...TT~ 

🍒อ่านเรื่องราวของเจ้ายักษ์ทุกตอน
ได้ที่ ReadAWrite นะคะ 
ฟรีทุกตอนเพราะก็หัดแต่งอ่ะนะ 55~
มีใจก็ตามมา ต้าวยักษ์รออยู่ มีภาพปลากรอบด้วย =-=~💕👹



SHARE
Written in this book
The Big Ugly Giant
"ยอมรับในตัวตนของเจ้า ....เจ้าจึงจะได้ค้นพบความจริง"
Writer
MinorSetback
A Mage!
🍒ฟังเพลงแปลงได้ในYoutube: MinorSetBack | อ่านนิยายได้ที่ ReadAWriteนะคะ เยิ้ฟๆ 🍒

Comments

yourbestfriend
3 months ago
โมเมนต์น่ารักอีกแล้วคู่นี้ งุงิงุงิ
Reply