it's not fair [ วีฟ้อนด์ NC ] ช/ญ ( 1/2 )
ใครหาเอ็นซีตอนนี้ ยังไม่มีนะจ๊ะ รอ 2/2 ก่อนใครไม่ใจร้อนก็ค่อยๆอ่านนะ รักๆ
" ... " ( ถ่ายรูป )

ผม.. ชื่อวีครับ.. หรือชื่อจริงว่าวีรยา พึ่งอายุ 19 ปี.. 
ผมเป็นนักท่องเที่ยวครับ ผมมีโอกาสมาเที่ยวต่างประเทศบ่อยครั้งพอสมควร พักสมองจากการเรียนและสังคมวุ่นวายๆ แต่หลังๆนี้ผมเฮิร์ธกับความรักหนักมากๆ และผมอยากจะหนีจากอะไรพวกนั้นมาโลกภายนอกสักที เลยเลือกมาต่างประเทศซะเลย


" .. " ( ถ่ายรูปต่อ )
" เฮ้ นาย มาได้แล้วนะ รถทัวร์จะไปแล้ว "
" .. ครับๆ "


ผมมาเที่ยวหลายครั้งแล้ว ด้วยงบทางบ้านจัดสรรมาอย่างดี พอผมบอกว่าผมจะไปต่างประเทศ พ่อกับแม่ก็ดีใจใหญ่ ว่าผมไปเที่ยวต่างประเทศคนเดียวเองได้แล้ว โตแล้วลูกเรา เห้อ...

ส่วนประเทศที่ผมมางั้นหรอ.. หิมะเลย.. ไม่ได้หนาขนาดนั้น แต่ตกค่อนข้างถี่กัน..

- เวลาผ่านไปนานพอสมควร -
- หัวค่ำ -


" หลังจากนี้ พวกเราจะแยกย้ายกันไปเที่ยวได้ตามอัธยาศัย แล้วกลับไปที่สถานที่พักตามเวลานะครับ ดึกกว่านั้นอากาศจะเย็นตัวลงมาก.. "
" ... "

ไกด์นำเที่ยวพูดจบ ผมก็แยกย้ายจากคนอื่นมาทันที และเดินไปถ่ายรูปบรรยากาศแถวๆถนน ให้มันออกมาสวยๆยามกลางคืนหนาวๆ พร้อมสำหรับการอัพลงเว็บไซต์ แต่ว่า..


" ... "
" ... "


ผมไปสะดุดตากับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่กำลังยืนถ่ายรูปอยู่เช่นกัน ผู้หญิงคนนั้นเหมือนท่าจะมาถ่ายรูปคนเดียว แต่มากับใครผมไม่รู้

หลังจากนั้นผมก็เดินไปหาเขา..

" Hey.. you "
( คุณครับ.. )

" ...me ? "
( .... ฉันหรอคะ? )


ผู้หญิงคนนั้นชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง และยิ้มแบบน่ารักๆให้ผม ทั้งๆที่เราไม่ได้รู้จักกันมาก่อน

" .. yes, Ah.. Can you be a model for my pictures? "
( ..ใช่ครับ, อ่า.. คุณพอจะเป็นนางแบบให้รูปภาพของผมได้มั้ย? )

" ah.. yes.. ok "
( อ้า.. ค่ะ.. ได้สิคะ )

" Please wait.. "
( สักครู่นะครับ.. )

" ... "  ( ยิ้ม )

" ...  " ( หยิบกล้องขึ้นมาและกดถ่าย )


หลังจากที่ผมถ่ายรูปของเธอ มันเป็นท่าโพสต์ที่สวยงาม เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมได้ถ่ายรูปและบันทึกไว้ในกล้องของผม นับจากการมาเที่ยวทั้งหมด.. และเธอ ก็น่ารักใช่เล่นด้วย..


" Wow.. Thank you so much, ขอบคุณครับ! "
( ว้าว.. ขอบคุณมากๆเลยนะครับ )

ผมไม่ลืมมารยาทของผม ผมยกมือไหว้ขอบคุณเขาไปด้วยความดีใจ ผมไม่ค่อยได้ถ่ายรูปชาวต่างชาติเลย เพราะผมไม่ได้อะไรกับคนเหล่านี้ขนาดนั้น แต่เธอคนนี้เหมือนจะเป็นคนเอเชียเหมือนกันนะ..แต่.. 



เขายกมือไหว้ตอบผมคืนทันที



" ไม่เป็นไรค่ะ.. ฉันเต็มใจให้ถ่ายอยู่แล้ว " ( เธอยิ้มตอบผม )



คนบ้านเดียวกันนี่หว่า.. ทำผมอึ้งไปซักพักนึงเลย เพราะทัวร์ที่ผมมา จะมีคนที่มาจากประเทศเดียวกันไม่กี่คน และผมก็ไม่ได้สนใจอะไรขนาดนั้นด้วยว่าใครมาบ้าง เพราะคนมันก็เยอะ


" อ้าว.. เธอ.. "
" คะ? " ( แล้วเธอก็ขำใส่ผม )
" ผมนึกว่าเธอจะเป็นคนต่างชาติซะอีก.. "
" อ๋อ ก็มาเที่ยวด้วยกันนี่คะ ฮ่าฮ่า "
" อ้าวหรอ.. "
" ใช่ค่ะ "
" ผมไม่ได้สังเกตอะไรเลยอ่ะ ถือว่าผมขอโทษละกันนะ "

ผมยิ้มแห้งให้เธอไปรอบนึง และรีบหันไปถ่ายรูปที่อื่นทันที

" แล้ว นายมากะใครหรอ? "
" ผมมาคนเดียว.. " ( เซฟรูป )
" อ๋อ.. ทำไมได้มาคนเดียวล่ะ.. "
" ผมไม่มีใครมาด้วยเฉยๆนี่แหละ.. "
" อือ.. "
" แล้วคุณล่ะ?.. "
" ฉันก็มาคนเดียวค่ะ.. "
" ทำไมล่ะ.. "
" ฉัน.. พึ่งโดนแฟนทิ้งมาน่ะ.. "
" ?? " 


ผมหยุดถ่ายรูปแล้วหันไปมองที่เขาทันที สายตาของเขากำลังมีน้ำใสๆคลออยู่ในตา ถึงแม้ว่าเขาจะตอบมาด้วยรอยยิ้มก็ตามที


" ผมขอโทษละกันนะ ที่ถามไปแบบนั้น.. "
" อ้าๆ ไม่เป็นไร เรื่องมันผ่านมาแล้ว.. "
" ผ่านมาแล้วผมก็ต้องขอโทษ.. "
" ... "
" เพราะผมรู้ดี ว่าความรู้สึกของคุณ มันเป็นแบบไหน.. "
" ทำไมล่ะ.. "
" เพราะผม.. "
" ... "
" ช่างมันเถอะ ฮ่าฮ่าฮ่า "


ผู้หญิงคนนั้นขำเบาๆ และมือของเขาก็ปาดน้ำตาตัวเองออก พร้อมกับยิ้มให้ผมแบบน่ารักๆ ช็อตเดียวเท่านั้น ทำเอาผมใจสั่นแปลกๆไปเลย..


" ครับ? "
" คะ? "
" อ๋อ เปล่าครับ.. "
" ... " ( เธอส่งยิ้มแบบนั้นให้ผมอีกครั้ง )
" ผมว่า.. เราไปหาอะไรอุ่นๆทานมั้ย.. เริ่มหนาวมาเรื่อยๆแล้ว "
" นั่นน่ะสิคะ.. "


และผมก็เดินนำเขาไป ประเทศนี้ผมมาบ่อยครั้ง แต่มาช่วงที่หิมะไม่ได้ตกเลย อากาศดีเย็นสบายด้วยซ้ำ มาตอนนี้ก็ดีนะ แต่มันหนาวไปหน่อยนึง ถ้าแลกกับอะไรที่เป็นความทรงจำดีๆ ก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่หรอกมั้ง


" คุณ.. อยากทานอะไรล่ะ? "

เราทั้งคู่เดินมาหยุดที่ร้านขายโกโก้ร้อนและของกินเยอะแยะมากมาย เป็นร้านไม่ใหญ่มาก แต่คนก็ค่อนข้างเยอะอยู่ 

" เอาอะไรก็ได้ค่ะ.. " ( เธอส่งยิ้มแบบนี้ให้ผมอีก )

พอเธอส่งยิ้มมาบ่อยๆครั้งเข้า มันเริ่มทำให้ผมนั้นสนิทใจกับตัวของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ 

" อ้า.. เดะผมซื้อให้ละกันนะ.. "

- ผ่านไป 15 นาที -

" มาละ.. "
" หืมมม.. หอมอ่ะ.. "
" ใช่มะ ฮ่าฮ่าฮ่า "
" ว่าแต่... "
" หือ? "
" นายชื่ออะไรหรอ? "
" อ๋อ.. ผมชื่อวีครับ "
" วี.. แบบ ตัว วี น่ะหรอ? "
" ไม่ๆ ดับเบิ้ลยู ดับเบิ้ลอี "
" อ๋อ.. " 
" แล้วเธออ่ะ?.. "
" ฟ้อนด์ "
" ฟ้อน? "
" ไม่ๆ ฟ้อนด์ "
" ฟ้อนต์? ตัวหนังสืออ่ะนะ? "
" ไม่ๆๆ เอฟ โอ เอ็น ดี  ฟ้อนด์.. "
" มันแปลว่าอะไรอ่ะ? "
" แปลว่า.. รัก.. "
" รัก? เฉยๆหรอ.. "
" อื้อ.. " ( จิบโกโก้ )
" อ้ออ.. ไม่เข้าใจ.. "
" ไหงงั้น ฮ่าฮ่าฮ่า "
" ใครตั้งให้อ่ะ.. "
" คุณแม่อ่ะ.. "
" แปลกเนอะ แต่ความหมายดีนะ.. "


ฟ้อนด์หันมาหาผมและส่งยิ้มให้ผมอีกแล้ว รอบนี้เป็นยิ้มที่ผมเห็นแล้วมันต้องอดทนต้านใจไว้สู้เพื่อไม่ให้ผมเขิน แต่ผมก็ทำไม่ได้อยู่ดี..


" ผมว่ามัน.. ใกล้ถึงเวลากลับที่พักแล้วนะ ไปกัันเถอะ.. "
" อ้า.. นั่นน่ะสิคะ... "

ผมกับฟ้อนด์เดินไปคุยไป เดินแวะนู่นนี่ไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ไปถึงที่พักตามเวลาที่กำหนดให้ช้าที่สุดไว้ ผมจึงดิ่งไปตรงไปหาพนักงานเลย..

" We are both tourists who come to tour the 7th round."
( พวกเราทั้งคู่เป็นนักท่องเที่ยวมาจากทัวร์รอบที่ 7 )

" ... ? "
( ...? )

" We want to check in to stay. "
( เราอยากจะเช็คอินเข้าพักครับ )

" There is only one room left. "
( เหลือห้องว่างแค่ห้องเดียวนะคะ )

พนักงานตอบผมพร้อมกับมองหน้าฟ้อนด์ที่ยืนอยู่ด้านหลังของผมและกำลังดื่มโกโก้ร้อนเพื่อรอคิวต่อไปจากผม

" Huh..? Just only one room? "
( ห้ะ..? แค่ห้องเดียวหรอครับ? )

" yes, for both of you. "
( ใช่ค่ะ, สำหรับคุณทั้งสองคน )

" Ahh.. just only one room it's ok "
( อาา.. แค่ห้องเดียวก็โอเค )

แล้วผมก็รับคีย์การ์ดจากพนักงานมาและเดินไปหาฟ้อนด์

" คุณ "
" หือ? "
" มันเหลือแค่ห้องเดียวแล้ว.. "
" อ้าว.. "
" พนักงานบอกมาแบบนั้น.. "
" ไหงงั้นอ่ะ? ห้องไม่พอหรอ? "
" เอาเป็นว่า คุณนอนไปเถอะ เดะผมไปกางเต๊นท์นอนก็ได้ แถวๆชั้นบนของตึก.. "
" หนาวนะนั่นอ่ะ.. "
" เอาไปสิ "


ผมยื่นคีย์การ์ดให้กับฟ้อนด์ แต่ฟ้อนด์เองก็ไม่รับคีย์การ์ดจากมือผม พร้อมกับจ้องหน้าผมแบบ
งงๆ

" นายจะเอามาให้เราทำไมอ่ะวี ก็นอนห้องเดียวกันไปดิ "
" ฟ้อนด์.. จะบ้าหรอ! "
" ทำไมอ่ะ? ฮ่าฮ่าฮ่า "
" มันได้ที่ไหนล่ะฟ้อนด์ห้ะ.. "
" ได้ดิ ทำไมจะไม่ได้ ก็แค่นอนห้องเดียวกันเองนะ.. "
" ... "
" เอาน่า กว่าจะไปกางเต๊นท์ได้ก็ชั้น 8 ละ "
" ... " ( มองคีย์การ์ด )
" เนี่ย ห้องเนี่ย ชั้น 5 สูงกำลังดี วิวกำลังสวย จะขึ้นไปทำไมอีกตั้ง 3 ชั้น "
" นั่นน่ะสิ.. "
" เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้านายจะเก็บของไม่ทันเอานะ.. "
" ... " 
" ... "
" ก็ได้วะ.. นอนห้องเดียวกันก็ได้.. "
" ดีมาก เราจะได้มีเพื่อน เรากลัวผี "







(    -  .. -)    " โว้ะ ก็นึกว่าใจดีเป็นห่วงกัน "





- ข้างบนห้อง -

" ของเยอะมากมาย "
" โห.. ดีกว่าที่คิดไว้อีกนะเนี่ย.. "
" ทำไมพูดงั้นอ่ะ? "
" ทุกรอบทัวร์เปลี่ยนที่พักตลอดเลย.. "
" เอ้าหรอ.. "
" เอ้า ฟ้อนด์ไม่รู้หรอ? "
" ไม่อ่ะ พึ่งมาทัวร์ครั้งแรก "
" โห.. ทำไมถึงมาทัวร์ล่ะ? "
" ก็เพราะ.. " ( นอนหงายลงโซฟาเบด )
" ... "
" อยากจะหนีความรัก หนีความวุ่นวายที่นู่น มาใช้ชีวิตตามใจตัวเองบ้างอ่ะ.. "
" ... "

ผมไม่พูดอะไร และนั่งเช็ดกล้องไปเรื่อยๆ พร้อมกับมองฟ้อนด์ที่กำลังนอนอยู่บนที่โซฟาเบดอย่างเงียบๆ

" เราไม่ชอบความวุ่นวายที่บ้าน คนที่บ้านอยากให้เป็นนู่นนี่ ไม่เอาอ่ะ ไม่ชอบ "
" แล้ว.. มาได้ไงอ่ะ.. "
" เงิน "
" จะบอกว่าฟ้อนด์บ้านรวยว่างั้น.. "
" ใช่ รวยจนพ่อกับแม่อ่ะบ้าเงินไปแล้ว.. "
" เห้อ ฮ่าฮ่าฮ่า.. "
" จริงๆนะ เราเคยคิดว่า ถ้าวันนึง.. "
" ... "
" เราจนขึ้นมา แล้วได้ใช้ชีวิตไปวันๆ มันน่าจะดีเหมือนกันนะ "
" อย่าเลย.. มันอาจจะไม่ได้ดีขนาดนั้นก็ได้นะ.. "
" ทำไมอ่ะ? "



ฟ้อนด์ลุกขึ้นมานั่ง และมองหน้าผมจากบนโซฟาเบด ผมก็วางกล้องอย่างเบาๆและหยิบผ้ามาเช็ดแว่นตัวเอง



" ใช้ชีวิตให้มีความสุขสิครับ นั่นอ่ะดี ไม่ฟิกว่ารวยหรือจน คนเหมือนกัน.. "
" ... "
" ขอแค่ฟ้อนด์ใช้ชีวิต ให้มีความสุขสำหรับฟ้อนด์เองแค่นั้นก็พอมั้งครับ "


ผมหันหน้าไปยิ้มให้ฟ้อนด์ แบบไม่ได้ใส่แว่นตา เลยต้องหยีตาเล็กๆของผมลง และยิ้มกว้างๆ เพื่อหลบการมองด้วยสายตาสั้นๆของผม


" ... "
" หือ? "
" นายสายตาสั้นหรอ? "
" อ้า.. ใช่ครับ.. "
" เดี๋ยวนะวี.. "


ในสายตาของผม ฟ้อนด์เดินเข้ามาใกล้ผมมาก และกำลังเอื้อมมือมาที่หน้าของผม เหมือนจะจับหน้าของผม แต่ไม่.. ฟ้อนด์ดึงแว่นของผมไปและมองหน้าผม


" เดี๋ยว ฟ้อนด์ "
" ... "
" เอาแว่นเราคืนมาก่อนดิฟ้อนด์ เห้ย... "
" นายเห็นเราชัดมั้ย.. "
" .... ไม่อ่ะ.. "
" ... " ( ยกนิ้วกลาง )
" อะไรของเธอเนี่ยย "
" เอ้า เห็นด้วยหรอ ฮ่าฮ่าฮ่า "
" เราไม่ได้ตาบอดนะฟ้อนด์.. "
" นั่นน่ะสิ.. "
" เห้อออ "
" นายอายุเท่าไหร่อ่ะ? "
" เรา.. 19 อ่ะ "

ผมที่พยายามมองหามือฟ้อนด์ เพื่อเอาแว่นมาใส่คืน ทำให้ผมต้องขยับตัวเข้าไปหาฟ้อนด์เรื่อยๆ..

" เห้ย พี่เรานี่นา.. "
" เอ้าหรอ พี่หรอ? "
" ช่ายยย " 
" อะไรก็ช่างล่ะ ขอแว่นคืนก่อนได้มั้ยฟ้อนด์.. นะๆ "
" ไหนๆ ลองใส่หน่อย "
" ไอ้ฟ้อนด์เห้ย... "
" ฮ่าฮ่าฮ่า ทำไมมันมัวๆไกลๆไปหมดเลย "
" ... "
" ... " ( ถอดแว่นออก )

จู่ๆฟ้อนด์ก็เงียบไป

" ฮัลโหล.. เป็นอะไรฟ้อนด์ เอาแว่นคืนมาก่อน.. "
" ... "
" ... "
" ไม่ต้องใส่หรอกพี่วี แค่นี้พี่ก็หล่อแล้ว.. "


ฟ้อนด์พูดแค่นั้นเอง ทำให้ผมนั้นถึงกับนิ่ง แววตาเบิกโพลงขึ้น ถึงแม้จะมองหน้าฟ้อนด์ไม่ชัด แต่ผมก็รู้สึกได้ว่าฟ้อนด์กำลังยิ้มอยู่ และผมเองก็กำลังใจสั่นอยู่ อย่างรุนแรงด้วย มันเต้นตุบตับร่วงไปตาตุ่มดีดกลับมาสมองและลอยละล่องไปไกลแล้ว


" ... "" อะไรหรอ? "
" หล่ออะไรล่ะ.. พ.. พี่สายตาสั้นเว้ย "
" ฮ่าฮ่าฮ่า "
" ... "


ผมค่อยๆหยิบแว่นมาใส่ ภายในห้องผนังสีขาว ที่โดนไฟสลัวๆส่องใส่เป็นสีครีม ผนังห้องเป็นกระจกพร้อมกับผ้าม่านสีน้ำตาล เตียงนอนอยู่ข้างๆสีขาวสะอาด ผ้าห่มมีเพียงผืนเดียวกับหมอนสองใบ ไม่มีหมอนข้างกั้นไว้แต่อย่าง ราวกับว่าห้องมันโดนจัดไว้แล้วว่าอยู่ได้ 2 คน


" พี่ว่าห้องมันแปลกๆอ่ะ "
" ยังไงอ่ะ? "
" ไม่รู้อ่ะ มันเหมือนโดนเซ็ตมาให้อยู่สองคนเลย "
" ... "
" ใช่มะ.. "
" นั่นดิพี่ "
" แปลกๆอ่ะ ฮ่าฮ่าฮ่า "
" นั่นสินะคะ ฮ่าฮ่าฮ่า "

พอผมมองไปหาฟ้อนด์ที่กำลังขำเบาๆอยู่ ในหัวผมมันจินตนาการไปหลายอย่างเลย คิดถึงความสวยความน่ารักบวกกับอะไรมั่วซั่วไปหมดแล้ว แต่สิ่งที่ผมแสดงออกได้ก็มีเพียงแค่มองฟ้อนด์และยิ้มเบาๆ แค่นั้นเอง..

ทำไมผมถึงทำได้แค่นั้นน่ะหรอ?
เพราะเราพึ่งรู้จักกันยังไงล่ะ?

" เอ้อ นี่.. พี่วี " ( ขยับนอนหันหัวมาหาผม ) 
" ครับ? " ( ผมก็เช็ดเลนส์ต่อไป )
" ว่าไปแล้ว.. ทำไมพี่ถึงมาเที่ยวที่นี่นะ? "
" พี่มาอยู่แล้วนะ.. "
" ไม่ใช่ๆ.. ."
" ?? "
" ที่พี่จะบอกหนูอ่ะ.. "
" หือ?.. ตอนไหนอ่ะ? "
" ก็ตอนที่พี่พูดว่า.. "
" ... "
" ช่างมันเถอะครับ.. แล้วพี่ก็ไม่บอกเลย "
" อยากรู้ไปทำไมล่ะนั่น ฮ่าฮ่าฮ่า "
" ก็หนูอยากรู้อ่ะ ._. "
" ... "
" ... "
" พี่พึ่งเลิกกับแฟนไป เพราะแฟนพี่เขาไม่ชอบ ที่พี่เป็นแบบนี้ "
" เป็นนี้นี่.. เป็นแบบไหน? "
" ชอบถ่ายรูป ทำแต่งาน เวลาว่างไม่ค่อยมี "
" ... " 
" ทั้งๆที่พี่พยายามเพื่อเขามามากมายแล้วแท้ๆ "
" อ๋อ.. งั้นเองหรอ.. "
" ไม่หรอก อาจจะเป็นที่พี่เองแหละ พี่ผิดเองแหละ "
" ...? "
" เพราะพี่ไม่มีเวลาให้เขาเลย.. "
" อ๋อ.. "
" นั่นแหละ.. "
" ... " ( ฟ้อนด์ยิ้ม )
" ... " ( ผมมองฟ้อนด์ )
" ยิ้มอะไรครับเนี่ย? "
" เปล่าค่ะ แค่รู้สึกว่าพี่แย่กว่าหนูเยอะเลยอ่ะ.. "
" ... "
" ทำไมคิดแบบนั้นล่ะครับ? "
" ไม่รู้สิคะ แต่ มันเป็นแบบนั้นจริงๆอ่ะ.. "


ผมไม่ตอบอะไรกับฟ้อนด์ เพราะผมเองก็เริ่มที่จะอยากอาบน้ำเต็มทีแล้ว เลยรีบเตรียมหาชุดเพื่อที่จะไปอาบน้ำในห้องน้ำทันที ดีที่เครื่องทำน้ำอุ่นสามารใช้ได้ดีปกติเลย

" ... "
" ... "
" ครับ? "
" อ๋อ เปล่าค่ะ อาบก่อนได้เลย "
" อ๋อ ฟ้อนด์จะอาบก่อนป้ะล่ะ? "
" ... "
" ได้นะ พี่จะได้อัพรูปที่ถ่ายมาวันนี้ลงเว็บไซต์ด้วยพอดีเลย "
" ... " ( ยิ้ม )


หลังจากนั้น ผมก็ทำการเปิดแล็ปท็อปของตัวเอง แล้วเริ่มอัพลงหน้าเว็บไซต์ ฟ้อนด์ก็ได้เปลี่ยนอยู่ข้างหลังผม ผมเองก็พยายามที่จะไม่หันหลังไปมองเขาเด็ดขาด ถ้าผมมองก็ถือว่าผมเป็นโรคจิตไปแล้วแน่ๆเลย ไม่มองๆๆ

" หนูอาบก่อนนะ เดะอาบเสร็จเดี๋ยวบอก "
" อ้า.. ครับ "
" ห้าม!.. "
" ... "
" ..แอบดูนะ "
" พี่จะไปแอบดูได้ไงล่ะ.. "
" ... "
" ห้องน้ำมิดชิดปลอดภัยจะตาย และผมก็ไม่ใช่คนแบบนั้นซะหน่อย - //// - "
" โอเคค่ะ "


ฟ้อนด์ยิ้มและเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที ไม่นานนักเสียงฝักบัวก็เปิดขึ้น เสียงในห้องน้ำทุกอย่างลอยออกมาข้างนอกห้องน้ำหมดราวกับว่ามันไม่ได้เก็บเสียงอะไรเลย ทั้งเสียงทั้งกลิ่น แชมพู.. ครีมนวด อะไรหลายๆอย่างลอยมาตบหน้าผมไปมาอยู่ได้ 



- ผ่านไปสักครู่ -


" พี่วี.. ฟ้อนด์ลืมแปรงสีฟันอ่ะ.. "
" อ้า.. "

ถึงคราวซวยกูละสินะครับ..

" หยิบให้หน่อยดิ " 
" ได้สิๆ แป๊บๆ.. "

ผมหยิบกระเป๋าฟ้อนด์มา และควักหาแปรงสีฟันในทันที เพราะผมต้องรีบมาอัพรูปก่อนที่มันจะดึกไปมากว่านี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า

พอผมหยิบได้ ผมไม่ได้เรียกฟ้อนด์แต่อย่างใด แต่กลับเดินหน้าห้องน้ำ และเคาะประตูห้องน้ำในทันที

.. " ฟ้อ.. " 



ก๊อก..



แต่เพียงแค่ผมสะบัดมือเคาะประตูเพียงเท่านั้น ประตูบานนั้นมันกลับเปิดและไหลเข้าไปอย่างอัตโนมัติ ทำให้สายตาของผมมันกวาดไปมองเรือนร่างข้างหน้าจดหมดเปลือกภายในเวลาไม่กี่วินาที และสายตาของคนข้างหน้าก็หันกลับมามองผมภายในเวลาแค่เสี้ยววินาทีเท่านั้น..

" !!!!!! "
" เอ้ย!! "
" กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด !! "

ผมรีบวิ่งเข้าไปเอามือปิดปากฟ้อนด์ไว้ทันที และอีกมือผมก็ปิดตาตัวเองไว้ ถึงแม้ภาพจำมันจะติดไปให้หัวเรียบร้อยแล้ว แต่ผมก็ยังปิดตาไว้เพื่อให้ฟ้อนด์มั่นใจว่าผมไม่ได้อยากมองจริงๆ..


" ฟ้อนด์.. ฟ้อนด์... "
" ... !!! ."
" เงียบๆ อย่ากรี๊ดนะ.. เงียบๆก่อน"


ผมหลับตาแน่นและพยายามคลำผนังข้างๆฟ้อนด์ ภาพสุดท้ายที่จำได้คือจานแก้ววางสบู่ที่วางอยู่ข้างๆผนัง ผมพยายามที่จะวางแปรงสีฟันลงที่จานแก้วนั้น และเดินคลำผนังข้างหลังเพื่อจะออกไป

" พี่.. ไม่เห็นอะไรใช่มั้ย.. "
" ไม่ๆๆๆๆ ไม่เห็นๆ ตาบอดละ ไปละ.. "
" ... "

ผมรีบเดินออกไปนอกห้องน้ำทันทีเลย หลังจากนั้นทุกอย่างก็เงียบลง เวลาผ่านไปไม่นานฟ้อนด์ก็อาบน้ำเสร็จ..

" ... " ( เดินออกมาจากห้องน้ำ )
" ... " ( ไม่กล้าสบตาละชิบหาย )
" พี่วี.. "
" ครับ?.. "
" เปล่าค่ะ.. "

ผมนั่งนิ่งๆ ไม่หันไปสบตาเขาใดๆทั้งสิ้น ทำได้แค่นั่งมองภาพที่ผมอัพลงผ่านเว็บไซต์ไปเรื่อยๆ มันทำให้ผมนั้นเลิกคิดถึงเรื่องนั้นได้ แต่มันก็พุ่งในหัวไปมาเรื่อยๆอยู่ดี

" ... "
" ฟ้อนด์ เอาแปรงไว้ในห้องน้ำด้วยนะครับ "
" ... " 
" พี่ไม่เอาเข้าไปให้แล้วนะ.. "


ผมบอกฟ้อนด์โดยที่ผมไม่ได้หันหน้าไปหาฟ้อนด์เลยแม้แต่น้อย แล้วฟ้อนด์ก็ไม่ได้ตอบอะไรผม
บรรยากาศในห้องจู่ๆก็เปลี่ยนไป มันเงียบผิดปกติ มีเพียงแค่เสียงเพลงที่ผมเปิดผ่าน Spotify มาเรื่อยๆเท่านั้น แล้วบรรลัยกว่านั้นคือเพลงแม่งรันแทร็กมาถึงแนวโรแมนติกเฉยเลย..

" ทำไมอ่ะ.. "
" ไม่เอาอ่ะ.. "
" ... "
" เดะรอบหน้าโดนฟ้อนด์กระทืบแน่นอน.. "
" ... " ( เขายิ้มให้ผมรอบที่ล้านได้แล้ว )
" เอาเป็นว่า พี่รู้อะไรบางอย่างละ.. "


ฟ้อนด์ก็ยังไม่ตอบผมอยู่ดี เอาแต่เงียบๆแล้วก็แต่งอะไรของเขาไม่รู้อยู่ข้างหลัง ผมเองก็ไม่กล้าหันไปมอง เพราะกลัวว่าเขาอาจจะกำลังแต่งตัวอยู่หรือเปล่า


" จะไม่อยากรู้หน่อยหรอ.. ว่าพี่รู้อะ.. "
" หนูไม่อยากรู้หรอกค่ะ.. "


ผมที่กำลังนั่งจ้องจอแล็ปท็อปและถามฟ้อนด์ไปอยู่นั้น ก็รู้สึกเหมือนกับโดนอะไรนุ่มๆบางอย่างเบียดมาที่ท้ายทอยของตัวเอง มันทำให้ผมนั้นขนลุกวาบไปทั้งร่างกาย
มันนุ่มๆ และ มีสองข้าง..
ใช่.. ในหัวผมมันคิดไปแล้ว นี่คือหน้าอกของฟ้อนด์.. แล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆตามที่ผมคิด ฟ้อนด์กำลังเบียดหน้าอกมาหาผมอย่างแนบชิดกายกันสุดๆ..

" ... "
" เมื่อกี้หนูรู้นะ ว่าพี่เห็นร่างกายหนูหมดเลย.. "
" .. อ้า.. เรื่องนั้นมันก็... ใช่.. แต่.. ทำไม.. "


ฟ้อนด์คว้ามือมาที่เป้ากางเกงของผมที่อยู่ข้างหน้าพร้อมกับกำเป้าของผมไว้เบาๆ

" ฮือ.. เดี๋ยว.. "
" หืม?.. "
" ฟ้อนด์อย่าทำกับพี่แบบนี้สิ.. "


ใช่ สายตาของผมในตอนนั้น กำลังเงยหน้าและมองฟ้อนด์ด้วยสายตาปิ๊งๆ หวังอยากจะให้ฟ้อนด์หยุดทำอะไรแบบนี้ซะที เพราะมันจะยิ่งทำให้ผมนั้นเตลิดไปไกล ผมกลัวว่าผมจะควบคุมตัวเองไม่ได้..


" แฟร์แล้วนะคะ แค่นี้.. "
" ... "
" ฮ่าฮ่าฮ่า " ( ฟ้อนด์เดินขำและเดินไปมัดผมตัวเอง )
" ... "
" ... "
" นี่หรอแฟร์อ่ะ?.. "
" หือ? คะ? "
" มันไม่ได้แฟร์หรอกนะแบบนี้.. "
" เอ๊ะ? "


ผมลุกขึ้นพร้อมความเงียบขรึมพอควร หยิบกรรไกรข้างๆกล่องอุปกรณ์เดินทาง เดินไปข้างหน้าฟ้อนด์และมองฟ้อนด์ด้วยสายตาที่สุดแสนจะน่าขนลุก ราวกับจะฆ่าปาดคอฟ้อนด์ได้เลย ณ ตอนนั้น แต่สิ่งที่ผมทำ..

" แฟร์หรอ? "
" ... "
" อยากแฟร์ใช่มั้ยครับ?.. "
" ทำอะไรอ่ะ.. " ( ฟ้อนด์เริ่มเสียงสั่น.. )


ฉึบ...


" ... "
" ... "


ใช่ครับ..



ผมตัดยางที่ฟ้อนด์มัดออก

" เพื่ออะไรคะพี่วี? ฮ่าฮ่าฮ่า "
" แฟร์แล้วนะครับ.. "
" ตรงไหนคะเนี่ยยย "
" ... "

" อ๋อ.. "
" ...! "
" จริงๆพี่วีก็คงอยากที่จะจับหน้าอกหนูคืนใช่มั้ยล่า.. แต่ไม่กล้าทำ.. "
" .... " ( ผมหันหน้าหนีและเดินไปที่เตียงเพื่อจะไปนอนกลบเกลื่อน )


แว๊บเดียวเท่านั้น.. ฟ้อนด์วิ่งมาหาผมและชนผมลงที่เตียงนอนทันที เราทั้งคู่นอนเด้งลงเตียงไปพร้อมกัน พร้อมกับท่านอนที่ผมนั้นนอนหงาย และฟ้อนด์กำลังนอนกอดขาผมอยู่ข้างหน้า..

" ฟ้อนด์.. ทำอะไรอ่ะ! "
" ... " 

ฟ้อนด์ไม่ตอบและยิ้มร้าย พร้อมกับเอาคางมาเกยเป้าของและส่ายคางไปมาบนเป้ากางเกงของผม มันทำให้ผมนั้นอารมณ์แทบทะลุปรอท..


" หลังจากนี้ ความไม่แฟร์จะเริ่มขึ้นอีกครั้งแล้วนะคะพี่วี.. "
"  ... "



ไว้ก่อนนะจ๊ะ ทำงานก่อน 5555
SHARE
Written in this book
NC/Romantic
BNK48
Writer
Cigarette_s
BNK48/CGM48
มือใหม่หัดแต่ง ขออภัยค่ะ

Comments

VitaminB
3 months ago
กลับมาแต่งต่อด้วยน้าาา 🥺
Reply
Cigarette_s
3 months ago
ว่าจะแบบ แกล้งซะหน่อย แบบ หายไปนานๆค่อยมาแต่งต่อ
VitaminB
3 months ago
แงงงง
Cigarette_s
3 months ago
ง่าาา
oneravo
3 months ago
ต่อได้มั้ย;-;
Reply
Cigarette_s
3 months ago
ยังไงดีน้าาา มีแพลน parody TheUnderclass ซะด้วยสิ
uu123
2 months ago
ไรท์แต่งต่อได้แล้วรอนานแล้วนะ:(​
Reply
ch_sw
1 month ago
นานมากแล้ว รอ 2/2 อยู่นะค้าา
Reply
Cigarette_s
22 days ago
อยากแกล้งอ่ะ แกล้งได้มั้ยคะ 555
Reply
N__W_
21 days ago
ไรท์~~~ ไม่ด้ายยยย นานไปแล้วนะะ
ch_sw
14 days ago
แกล้งไม่ได้ค่าา รออยู่คนเดียวเล้ยย 😂😂
N__W_
2 days ago
ไรท์~คิดถึงไรท์จังเลยน้าาาา รู้มั้ยยย รอให้มาต่ออยู่นะ