ภาพจำยามย่ำเท้า   ชมขุนเขาชื่นนที
ยามร้อยเรื่อง ทำนองเสียงป่า 
เป็นร้อยเรียง ทำนองเสียงอักษรของฉัน
แสงระเรืองนกบรรเลง    
ดั่งเสียงเพลงจิ๊บ กระจิ๊บ
ศิขรินไกลสุดริบ            
อ้อมโอบไว้ด้วยสายน้ำ
 
แสงระเรืองใบไม้ไหว      
เท้าย่ำไปยามฝนพรำ 
ภาพวิจิตรตราตรึงจำ 
คะนึงหาให้หวนนึก
 
แสงระเรืองส่องหัวใจ
สุดหทัยใจรู้สึก
ธรรมชาติ “จ๋า” จิตรำลึก 
เพ้อเพ้อใจ ยังจดจำ  . . .นิรันดร

(กาพย์ยานี 11 : นารีนา) 
Credit Photo : NariNa
SHARE
Writer
NariNa
Writer vs Dream
_ Find to Found A day _

Comments

Papilion
7 days ago
เพ้อชุบแป้งทอด 🤣😋
Reply
NariNa
7 days ago
ถ้าชุบแป้งทอด  งั้นต้องอีกหลายบท
Papilion
7 days ago
5555 มีแต่งกงแต่งกาพย์ด้วย แหม... ทุกกกกอย่าง 👍😄
Papilion
6 days ago
Nari Naพาชม        สุขใจสม ภิรมย์รื่น
ธรรมชาติดาษดื่น     บนแผ่นพื้น ผืนป่าใหญ่

เสียงนก วิหคร้อง    ท่วงทำนอง  ธารน้ำไหล
ฝนพรำ ย่ำเท้าไป     แสงส่องใจ ให้จดจำ

ธรรมชาติตรึงตรา    NariNa ก็สุขล้ำ
บรรยาย ในภาพจำ  เพ้อๆ หา กว่าผู้ใด. 🤣😄😋💖
🌳🌼🐇
Reply
NariNa
6 days ago
เอิ่ม 🤔  สื่อให้เห็นเข้าใจลึกขนาดแต่งกลอนตอบเลย  สุดยอด
Papilion
6 days ago
มีคนบอก คำถามธรรมดา โลกไม่จำ
จะให้ตอบธรรมดาได้ไง 🤣🤣😋