Five feet apart
       Five feet apart คือชื่อหนังที่เราเคยดูแล้วทำให้เราร้องไห้นานมากใช้เวลาร้องไห้ประมาณครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้ เราก็ไม่รู้ทำไมถึงร้องไห้ขนาดนั้น แต่มันมีคำพูดในช่วงสุดท้ายก่อนที่หนังจะตัดจบมันตราตรึงสำหรับเรามาก

      "สัมผัสของมนุษย์เป็นสื่อสารรูปแบบแรกของเรา ความปลอดภัย ความวางใจ ความอุ่นใจ สื่อผ่านการแตะด้วยนิ้วมือเบาๆหรือริมฝีปากสัมผัสที่แก้มเบาๆ มันเชื่อมหาเรากันยามสุขใจ ค้ำจุ้นเราไว้ในยามที่กลัว ทำให้ตื่นเต้นกับความหลงใหล และ ความรัก เราต้องการสัมผัสคนรักมากพอกับต้องการอากาศหายใจ แต่ว่าฉันกลับไม่เคยเข้าความสำคัญของมัน ของเขาจนฉันหมดโอกาส หากคุณกำลังดูอยู่และคุณทำได้ สัมผัสเขาสัมผัสเธอ ชีวิตสั้นกินกว่าจะเสียเวลาเพียงเสี้ยวนาที" 

       ตอนที่เราได้ยินตรงคำว่า "เราต้องการสัมผัสคนรักมากพอกับต้องการอากาศหายใจ แต่ว่าฉันกลับไม่เคยเข้าความสำคัญของมัน ของเขาจนฉันหมดโอกาส" มันทำให้รู้สึกกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ในหลายๆครั้งเราเลือกปฏิบัติกับคนรักในแบบที่เขาอาจจะไม่ได้ต้องการ เหมือนหนังเรื่องนี้ย้ำให้เห็นคุณค่าของการใช้เวลาให้คุ้มกับคนที่เรารักไม่ว่าจะเป็น พ่อ แม่ คนที่เรารักและคนที่รักเรา เราไม่ควรมองข้ามความสำคัญของพวกเขาเพราะเราไม่รู้ว่าช่วงสุดท้ายของพวกเขาและเรามันจะเป็นตอนไหน






SHARE

Comments