ผีเสื้อแสนสวยผู้น่าสงสาร
มองภาพผีเสื้อ แล้วปล่อยใจจินตนาการ
“ผีเสื้อแสนสวยงาม​ ฟ้าครามปีกโบยบิน 
 โผพลิ้วทุกผืนถิ่น   ใจอาจิณเพียงต้องลม"

หลากหลายวลี  หลายประโยค บรรยายภาพเดียวกันได้แตกต่างกัน ราวกับว่าผู้สื่อสารอยากจะสะท้อนบางอย่างในตัวเองผ่านตัวอักษรเหล่านั้น
 
ในความคิดของข้าพเจ้า “ภาพ” สะท้อนตัวตนปัจจุบัน สะท้อนความทรงจำ สะท้อนความฝัน หรือแม้กระทั่งสะท้อนความเจ็บปวดก็เป็นได้ หากลองปล่อยใจจินตนาการแล้วมองภาพ คุณอาจค้นพบเรื่องราวบางอย่างจากภาพผีเสื้อที่เห็นเหมือนข้าพเจ้า

ภาพถ่ายจากเทศกาลชมดอกไม้ดูผีเสื้อในช่วงปลายร้อนต้นฝน ที่เล่าลือกันว่า ราชินีแห่งแมลง "ผีเสื้อ" จะออกมาอวดโฉมให้เชยชม   

ผีเสื้อแบ่งออกเป็นผีเสื้อกลางวัน และผีเสื้อกลางคืน มีมากกว่า 300 ชนิดเลย  พอดูแต่ละชื่อคิดหน้าตาเจ้าแมลงมีปีกไม่ออกจริงๆ   ได้แค่นึกตามชื่อ คิดเองไปว่าน่าจะตั้งชื่อตามสี  ตามลายของอวัยวะแผ่นบางๆ ที่โบกพลิ้วปลิวลมข้างกายของมัน เช่น ผีเสื้อหนอนจำปีจุดแยก ผีเสื้อสะพายฟ้า ผีเสื้อวาวสี  ผีเสื้อกะลาสี  ผีเสื้อสีตาลจุดตาห้า ผีเสื้อช่างร่อน  ผีเสื้อหางดาบ และผีเสื้อเณรภูเขา เป็นต้น

ข้าพเจ้ามองภาพในกล้องใช้สองนิ้วลากอ้าขยาย หุบลดขนาด แล้วพูดกับตัวเองว่า " ผีเสื้อสวยจัง แต่งแต้มสีสันธรรมชาติ "     แต่พอจ้องมองอยู่นานภาพนี้กลับทำให้ฉันคิดว่าผีเสื้อ “น่าสงสาร” แทนคำว่า “สวยจัง”
แต่่พอจ้องมองอยู่นาน  ภาพนี้กลับทำให้ได้คิดความคิดวิ่งไปที่คำว่า “ผี” กับ” เสื้อ” มันแปลว่า ผีที่ใส่เสื้อ มันเป็นความหมายที่ไม่ได้ถูกเขียนลงในพจนานุกรมเล่มไหน เปิดหากี่ครั้งก็ได้คำแปลว่าเป็นเมลงชนิดหนึ่งเท่านั้น แต่ในหัวของข้าพเจ้าตีความหมายเป็นเช่นนั้น

ผีเสื้อเกิดมาจากตัวหนอนซึ่งมีกายน่าเกลียด  มีปีกเสมือนเสื้อแสนสวยจนทุกสายตาต้องสะดุด  หนอนที่เป็นร่างกายของผีเสื้อ ตัวเรียวยาวมีเพียงสีดำ สีน้ำตาล ตาปูดโปน เป็นความอัปลักษณ์ที่ธรรมชาติสร้างให้ แต่ธรรมชาติก็สร้างเสื้อคลุมกายงดงามที่แต่งเติมด้วยสีละลานตา นำพาลวดลาย วาดลงบนปีกให้มัน  จนกลายเป็นแมลงที่ได้ชื่อว่า “ราชินีแห่งแมลง” 

แต่ทว่าหากไร้ปีกแล้วมันก็คงเป็นเพียงแมลงผู้น่าสงสารที่ไม่มีใครเหลียวมอง   

ผู้คนต่างเชยชมปีกงดงามคู่นั้น  ที่มีไว้เพื่อวัตถุประสงค์การปกป้อง การปิดบังกาย ที่เป็นปมของมันเป็นแน่ ทุกครั้งที่เราเอื้อมมือออกไป  ผีเสื้อจะบิน ยิ่งวิ่งไล่เท่าไหร่ มันยิ่งหนีไกล เหตุผลหนึ่งคงเลี่ยงจากการถูกทำร้ายตามสัญชาติญาณธรรมชาติ  อีกเหตุผลหนึ่งที่ข้าพเจ้าคิดคงเพราะไม่อยากให้ใครเห็นใกล้ๆ ก็เป็นได้
ปีกงดงามคู่นั้น ปิดบังกายที่เป็น'ปม'​เหตุผลที่ว่านี้ทำให้ข้าพเจ้าคิดถึง   “นางผีเสื้อสมุทร” ภาพปรากฏขึ้นมาในห้วงความคิดทันที กวีเอกสุนทรภู่ตั้งชื่อนี้ให้ตัวละครผู้น่าสงสารในวรรณคดีเรื่องพระอภัยมณี  

ตามท้องเรื่องนางผีเสื้อสมุทรเป็นยักษ์ษาที่ไร้ความงาม รูปร่างสูงใหญ่ อ้วน ดำ นมห้อยยานโตงเตงอาศัยอยู่ในถ้ำ กลางมหาสมุทร  นางแปลงกายเป็นหญิงงามเลอโฉม เพื่อให้พระอภัยมณีหันมองและมอบความรักให้ 

แต่สุดท้ายเมื่อพระอภัยมณีเห็นร่างยักษ์อุบาทว์ เขาก็จากนางไปเพราะความอัปลักษณ์ของกายที่แท้จริง   นั่นน่าจะเป็นจินตนาการที่สุทนทรภู่ตั้งชื่อนี้ให้นางก็เป็นได้ 
"นางผีเสื้อสมุทรผู้น่าสงสาร"
ภาพผีเสื้อแสนสวยสะท้อนให้ข้าพเจ้าคิดถึงภาพในโลกความเป็นจริง เข้าใจลึกถึงภาพมายาลวงโลกจากสังคมต่างเวทีที่จำต้องแสดง จำต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน  แน่นอนว่ามันบทบาทที่มนุษย์สังคมต้องทำเพื่อภาพพจน์ที่งดงามในสายตาใครหลายคน  และเพื่อบางสิ่งที่พยายามเอื้อมสุดมือไขว่คว้าอยู่    
 
แต่หากคุณเผอิญพบใครสักคนที่อยู่กับตัวตนไม่มีปีกแล้วคุณพร้อมเปิดหัวใจ เปิดประตูห้องความไว้ใจ ใครคนนั้นจะเป็นเหมือนที่พักพิงใจอันวิเศษ เฉกเช่นเวลาที่ผีเสื้อบินจากไป เหตุไฉนก็ค่อยค่อยกลับมา บินวนลงที่ไหล่ เกาะพักกายด้วยความสบายใจ   ข้าพเจ้าตอบกับตัวว่า ใครคนนั้นคือ “คนที่ใช่ที่ตามหามาแสนนาน”

หากภาพสะท้อนความคิดเหมือนกัน
ใครคนนั้นของคุณคือ​ ​? 
คำกลอน : NariNa /July 2020
บทความสงวนลิกขสิทธิ์ตามพรบ.ลิกขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 
ที่มา:http://www.dnp.go.th/FOREMIC/NForemic/Caterpillars

SHARE
Writer
NariNa
Writer vs Dream
_ Find to Found A day _

Comments

Papilion
9 days ago
😮 ว้าววว มีความรู้เรื่องผีเสื้อด้วย!! 👍💗😊
Reply
Papilion
9 days ago
แป่ววว 555 😋อ่านจบแล้ว
น่าจะมี 2 ส่วนนะครับ
ส่วนที่เป็นข้อมูลความรู้ ดีๆๆ ชอบบบๆๆ กับ
ส่วนที่เป็นอารมณ์ความคิดจินตนาการ
สอดประสานไปกับเรื่องราว ได้อย่างน่าสนใจ
ช่างคิดช่างวิเคราะห์เสียจริงๆ เลย ถั่วลันเตา 👍😊
โดยรวมแล้ว 4⭐ ครับ 😋🌼🥰
NariNa
9 days ago
กด​ love เลย
Papilion
9 days ago
55555555555555 ตลอดดดดดดดด 
ได้ๆๆๆ กาแฟ 2แก้ว 😋