เพราะคุณร้าย ฉันจึงรัก

เรามักตกหลุมรักใครสักคนเพื่อจะได้มีโอกาสย้อนกลับไปสู่วัยเยาว์ของตนเองเอ็ดมุนด์ เบิร์กเลอร์ นักจิตวิทยาชาวอเมริกัน


ฉันมักตกหลุมรัก คนที่ไม่ชอบสิ่งที่ฉันทำ ฉันชอบเล่นไวโอลิน เขาบอกเกลียดเสียงไวโอลิน ฉันชอบแมว เขาบอกเกลียดแมว ฉันรู้แต่ฉันก็ตกหลุมรักเขา
ทำไมฉันจึงรักเขา 
เรื่องของเรื่อง คือ ตอนเด็กฉันชอบศิลปะ แม่ไม่ชอบให้ฉันเรียนศิลปะ เพราะแม่บอกว่า ศิลปินไส้แห้ง แม่คือคนที่คาดหวังและชักใยชีวิตฉันอยู่เบื้องหลัง และชอบขัดใจฉัน
จุดนี้เองที่สำคัญ ทัศนคติที่ฉันมีต่อแม่ กับทัศนคติที่ฉันมีต่อเขา เป็นไปในทิศทางเดียวกัน และด้วยกระบวนการที่มองไม่เห็นนี้ ฉันจึงตกหลุมรักเขา .....


รากลึกของบางความสัมพันธ์ เรารู้สึกดีที่ได้ทะเลาะ กับใครสักคน เพราะมันเชื่อมโยงเรากลับไปสู่อดีตที่ทุกข์ทนและสุขสมไปพร้อมกันของเรา
เสพสุขในความเศร้า
เรารู้สึกดีที่บางวันได้สัมผัสความเลวของคนใกล้ตัว (ซึ่งเราพิพากษาเขาเอง) เพื่อจะได้รู้สึกดีกับตัวเองขึ้นมาบ้าง​
คู่ชก ตลอดกาลของฉัน
อย่างน้อย ฉันก็รู้ว่ามี “คู่ชก” ดีกว่าชีวิตเงียบเหงา ตราบใดที่หมัดของเราไม่ทำร้ายกันมากเกินไป จนทนไม่ไหว ...

ไม่น่าเชื่อว่าเราจะสามารถคบหากับบางคน ที่ทะเลาะกันในเรื่องเดิม ๆ ตลอดเวลา ครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนที่จะกลับไปคืนดีกัน 


การทะเลาะกันเรื่องเดิมซ้ำมันมีเสน่ห์ตรงไหน 
แต่คุณคงสัมผัสได้ มีความหวานที่เกิดขึ้นเจือจางอยู่ในนั้น เราได้ย้อนกลับไปสู่วัยเยาว์ของตัวเองอีกครั้ง
ความรัก เราเลือกไม่ได้ว่าจะรักใคร
เมื่อเรารักใครสักคน มันก็คือรัก 

ไม่มีใครกำหนดได้ว่า จะรักใครบางคน 
หรือ เลิกรักใครบางคน 
หรือ เลิกรักคนนี้วันนี้
แล้วไปรักคนอื่นวันนั้น 
ไม่มีใครกำหนดได้เลย 

หัวใจเรา ก็เหมือน cupid ซน ๆ ที่วิ่งวนตามใจชอบ ใครจะสั่งให้เด็กสักคน หยุดวิ่ง หันซ้าย หันขวา ตามสั่งได้ ไม่มีทาง เพราะมันคือ “แรงปรารถนา” มันเอาแต่ใจตัวเอง และวิ่งหา สิ่งที่มันอยากเล่นด้วยเสมอ

หากคุณเห็นใครบางคน รักคนที่ทำร้าย
เขาไม่ได้โง่หรอก นั่นคือ ภาพสุขในวัยเยาว์ของเขา

คือ cupid ตัวน้อย แผลงศร และเขาก็วิ่งวน สนุกกับแรงปรารถนาของหัวใจ 
เราต่างก็เคยสัมผัส รสชาติหวานของความสัมพันธ์ขมๆ ความสัมพันธ์ที่ทะเลาะ เจ็บปวด

ออกจะดู ซาดิสม์-มาโซคิสม์ สักหน่อย
แต่บางคน ก็อยากมี “ความหมาย” ในชีวิตของอีกคน  ในคู่รักที่เป็นคู่กัด การ “ปล่อยหมัด” ใส่กัน นั่นอาจทำให้ ความหมาย ของความรัก ยังดำรงอยู่ต่อไป ....
อย่าถามหาเหตุผลจากความรักแกไปรัก คนแบบนั้นได้ยังไง...
เชื่อไหม ต่อให้หาเหตุผลได้ว่าไม่ควรรักคนที่ร้ายเรา  แต่ลึก ๆ ในใจก็เต็มไปด้วยอารมณ์ ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ว่า ทำไมจึงรัก ทั้งที่เจ็บปวด 

การรักใครสักคน เหมือนเราได้กลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง และเลียแผลใจของตัวเอง 
เรากลับสดใส และในขณะเดียวกันก็มืดมน ดิ่งลึก
 
ความรัก เป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่เราต้องการเยียวยาจิตใจของตัวเอง...

ความเจ็บปวดที่สุขสม
ในวัยเด็ก จิตใต้สำนึกของเด็ก จะสร้างความพึงพอใจกับเรื่องที่ไม่พอใจโดยไม่รู้ตัว เพื่อที่จะรู้สึกดีกับตัวเอง


เพราะเด็กหนีและจัดการกับเรื่องที่ไม่พอใจ ไม่ได้เลย จึงสร้างวิธีคิดที่ซับซ้อน เพื่อให้ตนเองรู้สึกดี พึงพอใจกับเรื่องแย่ ๆ ที่พ่อแม่ทำกับเรา
จากที่รู้สึกแย่ ต้องจัดการความรู้สึกตัวเองให้กลายเป็น รู้สึกดี  


จิตใจคนเราประหลาด เราไม่สามารถเกลียดและรักคนเดียวกันไป พร้อมกันได้ ไม่งั้นเราจะบ้าตาย
ถ้าเรารักพ่อ พ่อทำไม่ดี ยังไงเราก็รัก แปลว่า เด็กคนหนึ่ง จะหลงรักการกระทำไม่ดีของพ่อไปด้วย 

ตอนเด็กฉันไม่พอใจที่พ่อที่บ้างาน สูบบุหรี่ กินเหล้า แต่พ่อก็โรแมนติก สุภาพ ภายนอกแข็งกร้าว ภายในเปราะบาง เล่นดนตรีเก่ง รุ่มรวยและมีเสน่ห์ 
ฉันตกหลุมรักเขา คนที่เหมือนพ่อเป๊ะ ...

ฉันตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเจอ โดยไม่รู้ว่าเขาเหมือนพ่อฉันด้วยซ้ำ  ไร้เหตุผลสิ้นดีเลยนะ คิวปิด..


ทำไมยังรักคนที่ทำร้าย...
เราติดใจคนที่ช่วยสร้างความพึงพอใจกับตัวเราเอง ผ่านเรื่องร้ายที่มอบให้กัน


เขาทำให้ฉันรู้สึกแย่ โดยที่เขาเองอาจจะไม่รู้ตัว 
ฉันไม่ชอบเรื่องที่เราทะเลาะกัน 
แต่ฉันก็ชอบที่มีเขาทะเลาะด้วย

ไม่รู้ว่า..เราจะหมดแรงและโบกมือลากันเมื่อไหร่
แต่ฉันชอบคุณนะ คุณพาฉันย้อนไปและเติมเต็มวัยเด็กให้กับฉัน...
เพราะคุณร้าย ฉันจึงรัก 





SHARE

Comments

Papilion
13 days ago
😮 เข้าใจยาก ไปทบทวนแป๊บบ 😋
Reply
Rutcha
13 days ago
กลไกทางจิต ตามหลักจิตวิทยาเลยค่ะ อิอิ