แอบนัดเจอความโดดเดี่ยว
กาลครั้งหนึ่ง ...ครั้งหนึ่งฉันมีครอบครัวแวดล้อม​อยู่พร้อมหน้า​ ในบ้านหลังเล็ก​ๆ​ เต็มไปด้วยไออุ่น​ เมื่อฉันต้องมีชีวิตกับการการเดินทาง​ ระยะทางเป็นจุดเริ่มต้นทำให้ฉันแอบนัดพบความโดดเดี่ยว​ และโหยหาความอบอุ่นจากใครสักคนคราแล้วคราเล่า

__ครั้งแรกกับการเดินทางแสนไกล​ ระยะทางมากกว่า​ 4500​ ไมล์​ จำได้มิรู้ลืมกับความรู้สึกคิดถึงบ้าน​ 
I was home alone.มันเป็นเหมือนกายกับใจลอยไปคนละทาง​  แม้ตัวพยายามรั้งตั้งตรง​ หาที่ยึดจับแน่น​ แต่หัวใจฉันจากหายไร้ร่องรอย​   เหมือนคืนนั้น

คืนในความมืด​กลางลมเหน็บหนาว ฉันกับเสื้อโค้ชตัวหนาวิ่งตากฝน​ไป​ที่ตู้โทรศัพท์​สาธารณะ​ สิ่งเดียวที่ปรารถนานาทีนั้น​คือเสียงแหลมสูง​ ของผู้หญิงร่างบาง​ที่ฉันเรียกเธอว่าแม่​ 
 
น้ำตาร่วง​ รินไหล​ เมื่อแม่ส่งเสียงสั่นตามสายมา​​
ฉันกลั้นเสียงสะอื้น​ รำพึงกับตัวเอง "มันไกลมาก​ มีแค่เสียงเท่านั้น​ที่ถูกส่งผ่านมา​"

"ฉันจะอยู่ที่นี่​ 2ปี​" ทันทีที่ฉันนึก​ ความโดดเดี่ยวปรากฏ​กายอยู่ตรงหน้า​ ฉันจำต้องส่งยิ้มและโบกมือไหวๆทักทาย​ "สวัสดีความโด​ดเดี่ยว" 

__การเดินทางครั้งแล้วครั้งเล่า
แม้ปากบอกว่า​ "ไม่เป็นไร"   แต่หัวใจกลับอยากหันหลังให้กับการเดินทาง​ เสียงนั้นตะโกนถึงฟ้าให้หยุดขีดเส้นการเดินทาง​ บนชะตาชีวิตของฉันสักที

ผิดตรงที่วันนั้น​ ฉันเลือกโอกาสความก้าวหน้าในบทบาทการทำงาน​ ​ มากกว่าความอบอุ่นจากคนข้างกาย​ ที่เอ่ยปากขอฉัน​ว่า​ "อย่าไป"

เวลาหลายปี​กับการล่องลอยอยู่ในประเทศ​ ที่เป็นเกาะกลางทะเลจีนระยะทาง​ 1500​ ไมล์​ เดินทาง​กว่า​ 4ชั่วโมง​บิน​  
สถานที่เคยฝากความฝันบนเส้นทางนักธุรกิจในต่างประเทศ​ แต่ทุกความหวังไม่ใช่ความสำเร็จเสมอไป​  อุปสรรค​ที่ต้องเผชิญแบบเดียวดาย​ กัดฟัน​ เม้มปาก​  และฝืนยิ้มสู้​ ให้แต่ละวันผ่านไป​ บนชีวิตที่เลือกไม่ได้

"แม้อยากกลับ​ แต่ก็กลับไม่ได้​"

ฉันและความโดดเดี่ยว​เรียกหากัน ร้องไห้กับการหักหลัง​ ความสูญเสียมิตรภาพ​ในดินแดนที่ไม่มีใครเลยสักคน​ ที่อยู่ข้างเดียวกับฉัน​ 

​แต่ฉันก็ต้องเดินต่อไป

การเดินทางอีกกี่ครั้ง​ที่เปิดประตูให้ฉันก้มหน้าก้าวเท้าข้ามไป​ตามหน้าที่​ ตามสายงานสูงขึ้นสูงขึ้น บนเส้นทางไกล​ถึงไกลมาก​
ฉันเชื่ออย่างไม่ต้องสงสัยว่าในสายตาใครหลายคน​คิดไปว่า​ ฉันมีงานที่ดี​ ฉันมีเวทีให้แข่ง​ ใจฉันแกร่ง​กายฉันเยี่ยม​

แต่รู้มั้ย? 
ชีวิตแบบนี้​.. ทำให้ฉันเด็ดเดี่ยว​ แต่​โดดเดี่ยวบ่อยครั้งเมื่อฉันไม่เข้มแข็ง​ ฉันจะหามุมนั่งเงียบๆ​ กับความโดดเดี่ยวคนเดิม​  

จนในที่สุด​ ฉันตัดสินใจ

__หยุดเดินทาง​ แต่ทว่ายังไม่หยุดโดดเดี่ยว
ฉันคิดไปเอง​ ฉันคิดตามความคิด​ฝังใจ หากหยุดเดินทาง​ คงหยุดโดดเดี่ยว​ แต่ความเป็นจริงดูเหมือนไม่เป็นเช่นนั้นเลย​

เมื่อฉันหยุด​ เพื่อใครคนหนึ่ง​ ใครคนนั้นที่ฉันเลือกก็ไม่ได้หยุด​เพื่อฉัน​
ฉันยังคงต้องอยู่คนเดียว​ และบอกตัวเองทุกวันว่า​ "ไม่เป็นไร" จนหัวใจชา แอบนัดเจอความโดดเดี่ยวเมื่อฉันท้อเฉกเช่นเดิม​

ฉันควรหาใครสักคนที่เคยโดดเดี่ยว​ เพราะ
คนโดดเดี่ยวมาพบเจอกับคนโดดเดี่ยว​จะเป็นความอบอุ่นที่โหยหาในความคิด​ ฉันอาจจะคิดผิดอีกครั้งก็เป็นได้

แต่วินาทีนี้​  ฉั น ว อ น ข อ ฟ้ า
ฉันเพียง​ขอ​ ขอแค่​ช่วยอยู่ข้างๆ ฉันบ้างได้ไหม แม้ช่วงเวลาสั้นๆ​ "ฉันเหงา​"
Credit​ photo :NariNa

SHARE
Writer
NariNa
Writer vs Dream
_ Find to Found A day _

Comments

SaaSky
11 days ago
โอ๋ๆๆ ฟ้าได้ยินแล้ว
ร้องไห้ตาม
Reply
NariNa
11 days ago
เหงา😭😭😭
Papilion
11 days ago
อืมม... เหงาจริงจัง
เหงายอดเยี่ยม!! 👏👍
🌼💖😊
Reply
NariNa
11 days ago
มาๆคืนนี้ร้องไห้กัน​
แต่พรุ่งนี้ มายื้ม กัน
Papilion
11 days ago
555 เอาๆๆ เช็ดน้ำตาให้แห้ง จะร้องไห้แข่งกับฝนเหรอครับ 😄😋
Compass
11 days ago
So lonely.
Reply
NariNa
11 days ago
Do u feel lonely too?
Give u a spirit. Fighting