"ชื่อของเจ้ายักษ์ I"

| บทที่12 | 
สิ่งที่ทำร้ายเจ้าวันนี้ทำให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้นในวันรุ่งขึ้นอากาศในช่วงสายนี้ปลอดโปร่งโล่งสบาย เจ้ายักษ์เริ่มคุ้นชินกับสภาพอากาศหนาวเย็นของดินแดนนี้ ดินแดนที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวสะอาดตา

สองวันเต็มๆ ที่เจ้ายักษ์พักฟื้น ร่างกายกลับมาแข็งแรงเป็นปกติดีแล้ว เขาได้ออกมาเดินยืดเส้นยืดสาย และยังได้ร่วมรับประทานอาหารเช้าอีกด้วย

สบตาเข้ากับแม่มดสาวในชุดสีดำรัดรูปผ่าหน้าเช่นเคย

'คงเป็นสีโปรดของนาง'

นับตั้งแต่วันนั้นที่เขาคุยกับนางเรื่องข้อเสนอสุดพิลึก เธอก็หายหน้าไปทั้งสองวันจนกระทั่งเช้าวันนี้ที่หญิงสาวเจ้าอารมณ์เข้ามาร่ายมนต์ให้ร่างอัปลักษณ์ของเขาได้กลายเป็นเจ้าชายรูปงาม

แต่ก็มีเรื่องแปลกอยู่อย่างหนึ่ง

คืนก่อนนั้น เขาฝันถึงท้องฟ้าสีแดงกร่ำ หญิงสาวที่นอนราบบนผืนหญ้าชะโลมด้วยเลือด หญิงสาวที่ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดจนเขาแทบจะรู้สึกได้ถึงความแหลกลาญ หยาดน้ำตาที่อาบแก้มหญิงสาวนั้นที่มีดวงตาสีเขียวเหมือนของลิเลียแต่ยังดูเป็นเพียงเด็กสาวแรกรุ่น

และภาพชายผู้หนึ่งที่นอนจมกองเลือด ซ้อนขึ้นมาในฝันนั้น ร่างนั้นดูแล้วไม่อาจบอกได้ว่ายังมีชีวิตหรือไม่ แต่มันก็ได้ทำให้เขารู้สึกสงสารสุดหัวใจ จนเจ้ายักษ์สะดุ้งตื่นขึ้นมา

บนเตียงของเขามี เงาดำๆของคนผู้หนึ่ง ดวงตาเปล่งประกายที่สะท้อนแสงจันทร์เป็นสีเขียวอมดำ นั้น ทำให้เขามั่นใจว่าเป็นลิเลีย

เธอกุมมือหนาๆใหญ่ๆของเขาเอาไว้ จนเจ้ายักษ์หลับไหลไปอีกหนหนึ่ง

เช้านี้เจ้ายักษ์ได้กล่าวขอบคุณเธอที่มาอยู่เฝ้าเขาเมื่อคืนกลับถูกนางด่ากลับมาชุดใหญ่ว่าเขานั้นเพ้อเจ้อ นางอยู่ที่โถงของนางต่างหาก..

และจากไปด้วยท่าทางโมโหอย่างไร้สาเหตุ

' ช่วงนี้นางอารมณ์ไม่แน่ไม่นอนเอาเสียเลย พูดอะไรนิดหน่อยก็โมโหจนหน้าแดง (.___."?)'



ร่างสูงๆของเจ้ายักษ์ในเสื้อผ้าสบายๆสีขาวและกางเกงสีดำกำลังเดินอยู่บริเวณสวนด้านหลังของปราสาทนี้กับเฟรลิเซีย

เธอกำลังพาเขาเดินทางเข้าป่าลึกเพื่อไปยัง

'ป่าแห่งภูติ'

หรือ

บ้านพักตากอากาศ~ของโลลูก้านั่นเอง

ด้วยความสงสัยถึงเครื่องดื่ม 'เหล้าหวาน น้ำตายูนิคอร์น' ที่โลลูก้าสกัดออกมานั้นมีความเป็นมาอย่างไร เจ้ายักษ์แอบคิดจินตนาการถึง ตัวเล็กๆดั่งภูติน้อยของโลลูก้าจะยืนเหวี่ยงแซ่ฟาดเจ้าม้ามีเขาเพื่อเอาน้ำตา ? ก็นึกว่าเธอออกจะใจร้ายผิดกับท่าทางน่ารักๆไปหน่อย

เดินเข้ามาจนถึงรั้วไม้สูงใหญ่ ประตูรั้วถูกเปิดออกโดยยักษ์ภูเขาตัวสูงๆกว่าเขาอยู่สามเท่า

ไม่ผิดจากที่โลลูก้าเล่าให้ฟังเกี่ยวกับยักษ์ใช้งานของเธอ

ตัวเขียวๆ เหมือนสีของตะไคร่น้ำในลำธาร โพรงจมูก กว้างๆมีน้ำมูกใสๆ ยืดลงมายาวๆ อยู่สักหน่อยเขารู้สึกว่าร่างยักษ์ของเขาดูเป็นผู้เป็นคนมากทีเดียว

แล้วเจ้ายักษ์ภูเขา ตัวโข่งก็เดินโยกเยกพาพวกเขาไปยังเรือนรับรองของโลลูก้าที่อยู่ไม่ไกลนัก เขาได้สังเกตุถึงสิ่งมีชีวิตแปลกตาอยู่มากมาย แปลกแม้กระทั่งสำหรับผู้คนในโลกนี้

วันนี้เจ้ายักษ์ได้เพลิดเพลินไปกับการเยี่ยมชม ความมหัศจรรย์ของบรรดาสัตว์เลี้ยงของโลลูก้า

เด็กสาวตัวน้อยๆที่สามารถควบคุมสัตว์น้อยใหญ่ หรือ กระทั่งสัตว์ดุร้าย

เหนื่อยหอบอยู่ไม่น้อยจากการเดินทางไปยังถ้ำลูกมังกรที่นางภูมิใจเสนอ ลูกมังกรขนาดตัวเล็กกว่าเจ้ายักษ์เด็กของนางหนึ่งเท่า

โลลูก้ามีความถนัดในด้านการควบคุมฝึกฝนสัตว์และปรุงยาที่โดดเด่นจนน่าทึ่ง

เมื่อเจ้ายักษ์เอ่ยถามถึง ขั้นตอนการสกัดเอาน้ำตายูนิคอร์นว่าเธอเอามันมาได้อย่างไร เธอก็ไม่รีรอและพร้อมจะอวดความคิดสร้างสรรค์ของเธอ

เมื่อมาถึงโรงกลั่นน้ำตา เจ้ายักษ์ก็ถึงกับหัวเราะออกมา เขาที่เคยนึกภาพโลลูก้าฟาดยูนิคอร์นจนร้องไห้ออกมากลับเป็นการที่นางเอาขนนกขนาดยักษ์มาถูไถสร้างความรู้สึกจั๊กกะจี้ ให้แก่สัตว์ในตำนานจน ม้ามีเขาสีขาวสง่างามดิ้นไปมาอย่างร่าเริง

เที่ยวเล่นอยู่จนบ่ายแก่ๆเจ้ายักษ์จึงลาพวกนางเพื่อกลับไปพักผ่อน

ที่ห้องนอนของเจ้ายักษ์

เปิดประตูเข้ามากลับรู้สึกถึงความเย็นผิดปกติ...

และหญิงสาวผมสีเงิน

ยืนอยู่ที่หน้าต่างข้างเตียงของเขา

เจ้ายักษ์ยืนนิ่งไม่ขยับ

'เอมิเลีย..'

หญิงสาวผู้เคยพยายามพรากพรหมจรรย์เจ้ายักษ์หนุ่ม เขาที่คิดว่านางได้ล้มเลิกความตั้งใจไปแล้ว ถึงกับผงะกับการปรากฏตัวของหญิงผู้ที่เจ้ายักษ์กลัวที่สุดในอาณาจักรนี้! นางน่ากลัวมากกว่าแม่มดสีดำ(ลิเลีย)เสียอีก

'โอ้ว.. บิดาข้า!'

'เพิ่งจะหายป่วยแท้ๆ!! จะไม่ให้ข้าได้พักผ่อนเลยหรือยังไงนะ!! '
.

.

.

What hurts you today , makes you stronger tomorroW🍒爪丨几ㄖ尺 丂乇ㄒ乃卂匚Ҝ🍒


Pic: pinteres| len-yan.tumblr.com











SHARE
Writer
MinorSetback
A Mage!
🍒ฟังเพลงแปลงได้ในYoutube: MinorSetBack | อ่านนิยายได้ที่ ReadAWriteนะคะ เยิ้ฟๆ 🍒

Comments

yourbestfriend
3 months ago
ยักษ์ชื่ออะไรไม่รู้ แต่เซฟนางหน่อย นางจะโดนข่มขืนนนนนนน
Reply
MinorSetback
3 months ago
#saveยักษ์ 😱😭
stnwc
3 months ago
โอ้ยยสงสาร55555
Reply