นางฟ้าในห้องดำ
กาลครั้งหนึ่งยังไม่นานเท่าไหร่ มีนางฟ้าองค์น้อยองค์หนึ่งถือกำเนิดขึ้นในดินแดนอุดมสมบูรณ์ห่างไกลผู้คน นางฟ้าน้อยมีชื่ออันแสนไพเราะว่า ‘มิณฑารา’

มิณฑาราเติบโตขึ้นมาในเมืองที่ถือว่าเป็นเมืองใหญ่และทันสมัยที่สุดในดินแดนแถบนั้น เธอเติบโตขึ้นในที่ที่นางฟ้าทุกองค์มีรูปร่างหน้าตาคล้ายกันกับเธอ มิณฑาราเป็นนางฟ้าน้อยขี้สงสัยและชอบแสดงความคิดเห็น ไม่เคยเลยที่เธอคิดอยากจะเหมือนกับนางฟ้าองค์อื่นๆ เธอพยายามค้นหาตัวตนและพยายามประดับอาภรณ์ให้ตนเองแตกต่างจากนางฟ้าองค์อื่นๆอยู่เสมอ เธอเป็นนางฟ้าน้อยที่มีพรสวรรค์ และแน่นอนว่าเธอได้เลือกฝึกฝนวิชาความรู้จากสถาบันที่ดีที่สุดในย่านนั้น หลังจากสำเร็จวิชาเธอมั่นใจในความรู้และความสามารถของตนเองเป็นอย่างมาก เธอมีความฝันที่อยากจะออกเดินทางไปยังดินแดนแสนไกล เธอสงสัยใคร่รู้ว่าการได้ไปอาศัยอยู่ในดินแดนที่ห่างออกไปนั้นจะเป็นอย่างไร

ในที่สุดเมื่อโอกาสมาถึง เธอก็ได้สมัครเข้าเรียนที่สถาบันเวทมนตร์ที่มีชื่อเสียงในดินแดนแห่งใหม่ เพื่อที่จะได้ฝึกฝนและเพิ่มพูนวิชาความรู้ที่มีอยู่ และแล้วเธอก็ได้ออกเดินทางจากบ้านเกิดเมืองนอนไปยังดินแดนอันไกลแสนไกล...

เมื่อมิณฑารามาถึงดินแดนแห่งใหม่ทุกอย่างดูน่าตื่นตาตื่นใจ นางฟ้าที่นี่มีรูปร่างหน้าตาแตกต่างออกไป อีกทั้งยังประดับตกแต่งร่างกายต่างไปจากที่ที่เธอจากมา เมื่อสภาพแวดล้อมต่างออกไปมากแล้ว มิณฑาราจึงพยายามที่จะปรับตัวเพื่อให้เข้ากับสภาพแวดล้อมและนางฟ้าในดินแดนแห่งใหม่ เธอเลิกประดับตกแต่งร่างกายในแบบที่เธอชอบแต่หันมาแต่งตัวตามนางฟ้าในดินแดนแถบนี้ เวลาจะพูดหรือทำอะไรเธอก็จะพยายามระวังไม่ให้โดดเด่นหรือแตกต่างจากนางฟ้าองค์อื่นๆ เธอทำทุกอย่างเพื่อที่จะปรับตัวให้เข้ากับดินแดนแห่งใหม่นี้อย่างดีที่สุด

ถึงแม้ว่ามิณฑาราจะเป็นนางฟ้าที่มีความสามารถเป็นลำดับต้นๆในที่ที่เธอจากมา แต่เมื่อเธอได้เข้าไปฝึกฝนเวทนมตร์ในสถาบันแห่งใหม่ เธอกลับค้นพบว่าสิ่งที่เธอได้เรียนรู้มาจากดินแดนของเธอนั้นเป็นเพียงแค่เสี้ยวหนึ่งของความรู้ทั้งหมดเท่านั้น นางฟ้าองค์อื่นๆที่เติบโตมาในดินแดนแห่งนี้ก็ล้วนแล้วแต่มีความรู้เวทมนตร์พื้นฐานที่แน่นกว่าเธอทั้งนั้น เมื่อถึงเวลาที่เธออยากจะแสดงความคิดเห็นก็ดูเหมือนว่าความเห็นของเธอไม่ได้ถูกรับฟังอย่างตั้งใจ ถ้าถามว่ามิณฑารารู้ได้อย่างไรน่ะหรอ ก็เพราะว่า มิณฑารานั้นนอกจากจะมีมนตร์วิเศษอย่างนางฟ้าทั่วๆไปแล้ว เธอยังมีความสามารถในการสัมผัสถึงพลังงานรอบๆตัวได้เป็นอย่างดี เธอสามารถสัมผัสได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกของนางฟ้าองค์อื่นๆที่อยู่รอบๆตัวเธอ จะว่าไปก็เป็นความสามารถพิเศษที่สร้างความทุกข์ให้กับเธอไม่น้อย เพราะเมื่อเธอสามารถรับรู้ได้ว่าสิ่งที่เธอทำส่งผลต่ออารมณ์ความรู้สึกของนางฟ้ารอบข้างอย่างไรบ้าง ทำให้ใครไม่พอใจบ้างหรือเปล่า เธอก็จะพยายามทำให้นางฟ้าองค์อื่นๆพอใจอยู่เสมอ จนหลายครั้งเธอก็ได้ละเลยความรู้สึกของตัวเธอเองไป

เมื่อเวลาผ่านไป มิณฑาราสามารถปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ได้เป็นอย่างดี ดูเหมือนว่าเธอก็จะมีความสุขดี เธอเข้ากันได้ดีกับนางฟ้าในดินแดนแห่งใหม่ ก็แหงล่ะ..ในเมื่อเธอรับรู้ได้ถึงอารมณ์ความรู้สึกของนางฟ้าองค์อื่นๆ เธอก็สามารถทำให้นางฟ้าเพื่อนใหม่ของเธอชอบเธอได้ไม่ยากเลย ส่วนการฝึกฝนเวทมนตร์แบบใหม่ๆนั้น เธอรู้สึกว่าเธอต้องใช้ความพยายามมากกว่านางฟ้าองค์อื่นๆที่เติบโตมาในดินแดนแถบนี้ ก็ในเมื่อสิ่งที่มีติดตัวมาไม่เท่ากันก็ต้องพยายามมากกว่าเป็นธรรมดาแต่ไม่ว่าจะพยายามมากแค่ไหน มิณฑารากลับรู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่าเธอไม่เคยดีพอเลย...
เธอรู้สึกกลัวการถูกตัดสินจากสิ่งที่เธอเป็น เธอเลือกที่จะไม่แสดงตัวตนที่แท้จริงของเธอมากนัก เธอแสดงความคิดเห็นน้อยลงเรื่อยๆจนในที่สุดเธอก็แค่ทำตามในสิ่งที่ถูกบอกให้ทำเท่านั้น

เมื่อถึงเวลาที่เธอต้องแสดงความสามารถจากสิ่งที่ได้เล่าเรียนมา ความกลัวส่วนลึกที่อยู่ภายในจิตใจของเธอก็เริ่มแสดงให้เห็นมากขึ้น เพราะเธอรู้ว่าเธอนั้นแตกต่างจากนางฟ้าองค์อื่นๆ เธอจึงกลัวการไม่ได้รับการยอมรับจากหมู่นางฟ้าในดินแดนแห่งใหม่นี้ ทำให้สิ่งที่เธอได้แสดงออกมานั้นไม่ใช่ความสามารถที่แท้จริงของเธอ เธอพยายามกดความสามารถของเธอไว้ไม่ให้โดดเด่นจนเกินไป เพราะเธอกลัวว่ามันจะทำให้เธอแปลกแยกจากนางฟ้าองค์อื่นๆ...

ตลอดเวลาที่เธออาศัยอยู่ในดินแดนแห่งใหม่นี้เธอคิดเสมอว่าเธอมีความสุขดี จนวันหนึ่งเธอได้พบกับเพื่อนเก่าโดยบังเอิญ เพื่อนนางฟ้าองค์นี้มีความสามารถพิเศษในการสร้างภาพเสมือนจากพลังงานรอบๆตัวได้อย่างน่าอัศจรรย์ หลังจากพูดคุยกันได้พักใหญ่ เพื่อนของเธอก็ได้วาดภาพด้านล่างนี้ให้เป็นของที่ระลึกในการพบกัน และบอกกับเธอว่า ‘มิณฑารา เธอเปลี่ยนไปมากนะ ชั้นรู้สึกเหมือนว่าเธอขังตัวเองไว้ในห้องมืดๆ ปีกของเธอก็ไม่สยายเต็มที่เหมือนเมื่อก่อนตอนที่เธอจากบ้านเรามา’

คำพูดเพียงสั้นๆแค่นั้น แต่มันกลับมีผลอย่างยิ่งใหญ่เหลือเกินต่อความคิดของเธอ มันเหมือนกับว่ามีคนมาปลุกให้เธอกลับสู่โลกที่มิณฑาราคนเดิมเคยอยู่ เธอคิดย้อนกลับไปถึงเรื่องราวที่ผ่านมาแล้วน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม เธอรู้สึกเสียใจที่เธอทำร้ายตัวเองได้มากขนาดนี้ เธอปล่อยให้ความคิดของคนอื่นเป็นใหญ่กว่าความพึงพอใจของตัวเธอเอง เธอได้แต่ตอบสนองความต้องการของคนรอบข้างจนลืมความต้องการของตัวเธอเอง เธอกดตัวเองไม่ให้เปล่งแสงอย่างเต็มความสามารถ เธอจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่านานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ได้สยายปีกอันสวยงามของเธออย่างเต็มที่

หลังจากค้นพบความจริงอันน่าเจ็บปวดมิณฑาราก็ได้บอกกับตัวเองว่า จากนี้ไปชั้นจะเป็นตัวชั้นเอง ชั้นจะไม่ยอมละทิ้งความเป็นตัวตนเพื่อทำให้นางฟ้าองค์อื่นๆพอใจอีก ชั้นควรจะได้รับการยอมรับในสิ่งที่ชั้นเป็น ไม่ใช่ในสิ่งที่สังคมอยากให้ชั้นเป็น ชั้นจะไม่ปล่อยให้ความคิด ความรู้สึก และความคิดเห็นของนางฟ้าองค์อื่นๆมามีอิทธิพลเหนือกว่าความคิด ความรู้สึก และความคิดเห็นของตัวชั้นเองอีกต่อไป
เมื่อคิดได้เช่นนี้ก็เหมือนกับเธอได้เปิดสวิตช์ให้กับห้องอันมืดมิดที่เธอพาตัวเองเข้าไปอยู่มานานหลายปี 🧚‍♀️
SHARE
Writer
True_Maii_eye
Traveling Dreamer
Story telling through my perspectives...based on my belief that everything happens for a reason ♥

Comments

pelung
21 days ago
เขียนดีมากเลยค่ะ 🖍✨
Reply
True_Maii_eye
21 days ago
ขอบคุณค่า 😊
LonelyShadow
14 days ago
มิณฑารา...ชื่อเพราะจัง
อ่านเพลินดี เขียนอีกนะครับ
Reply
True_Maii_eye
13 days ago
ขอบคุณค่า :)