คนเหงา vs ออนไลน์ จะได้เจอความรักไหม
อายุเข้าสู่วัย 23 ปี เรียนจบและใช้ชีวิตเป็นคนทำงานฟรีแลนซ์คนหนึ่ง ออกไปหาแรงบรรดาลใจนอกบ้าน ด้วยการไปเดินสยาม เล่นกล้องฟิล์ม เจอกับเพื่อนเพื่อหาของอร่อยกิน ถึงจะได้แรงบันดาลใจกลับมาทำงาน แต่อย่างที่ทุกคนรู้กัน ในช่วงเดือนมีนาคมที่ผ่านมาเรื่อง COVID-19 มันส่งผลให้เราต้องอยู่บ้าน ห้างปิด บริษัทปิด และคนที่ต้องทำงานคิดงานเขียนอย่างดิฉัน ต้องมาติดอยู่ในบ้าน กิจวัตรประจำวันก็คือกิน นอน ทำงาน พูดคนเดียว

ทุกอย่างเราทำวนไปวนมาซ้ำๆจนเริ่มเบื่อ เบื่อมากๆ ออกไปไหนก็ไม่ได้ เหงา โทรหาเพื่อนทุกวัน จนแม่เพื่อนบอกว่าเราเป็นแฟนกันเหรอ ตอนนั้นทำให้เรารู้สึกว่า “ไม่ได้แล้ว เราต้องทำอะไรสักอย่าง”

เรียนจบ
งานลด
เหงา
เกรงใจเพื่อน

โอเค...เราอาจจะต้องหาแฟนสักคนให้กระชุ่มกระชวยหัวใจ ทว่าตั้งแต่เกินมาจนอายุ 23 ปี เราไม่เคยมีประสบการณ์คุยกับใครเลย เคยแอบชอบผู้ชายคนเดียวในชีวิต ถือว่าประสบการณ์ด้านนี้เท่ากับศูนย์ เราตัดสินใจปรึกษาเพื่อนคนหนึ่ง เขามีแฟนเพราะแอปพลิเคชันหาคู่ และมันทำให้เรามีหวังว่า “อายุ23ปี คงจะเป็นปีทองที่ผู้ชายล้อมหน้าล้อมหลัง มันจะได้กระชุ่มกระชวยหัวใจเหมือนคนอื่นสักที”

เราตัดสินใจโหลดแอป กรอกข้อมูล และเริ่มปัดหาคู่ทันที จนผ่านไปชั่วโมงก็แล้ว สองชั่วโมงก็แล้ว ไม่เห็นว่าเราจะไปแมตช์กับใครสักคน

ตอนนั้นก็ตัดสินใจซื้อโปรโมชั่น เอานะ...อยากมีแฟนเป็นตัวเป็นตน ก็ต้องทุ่มสักหน่อย

เราตัดสินใจซื้อแพคเกจปัดได้ไม่อั้น และมองเห็นว่าใครบ้างที่จะปัดเลือกเรา มีหลายคนที่แมตช์กันนะ แต่หน้าหล่อแบบนั้น เราว่าเขาปัดเพราะเช็กเรตติ้ง หรือไม่บางคนก็มีความประสงค์เฉพาะเจาะจงว่าต้องการหา FWB ONS เท่านั้น ซึ่งพวกเขาไม่ใช่เป้าหมายหลักของเรา

มีพี่คนหนึ่งกดซุปเปอร์ไลก์มาให้ พอเห็นแบบนั้นเราก็เลยลองปัดตอบดู เขาก็ทักมาไม่หยุด เหมือนจดจ่อกับโทรศัพท์ตลอดเวลา เราไม่รู้ว่าการสนทนาในที่นี้ต้องเป็นไปในรูปแบบไหน เพราะเราไม่เคยมีประสบการณ์คุยกับใครแบบนี้เลย

เราก็ถามตอบเกี่ยวกับเราสองคนในเบื้องต้น ก็เป็นคำถามทั่วไปนั่นแหละ ทำอาชีพอะไร อยู่ที่ไหน
จนกระทั่งก็มีบทสนทนาเดิมๆ ทำอะไรอยู่ครับ กินข้าวหรือยัง ตอนนี้อาบน้ำแล้ว ถึงบ้านแล้ว กินข้าวอิ่มสบายท้อง นี่เป็นข้อความซ้ำไปซ้ำมาเพียงสองวันเท่านั้น

แต่สิ่งที่เราสะดุดกับประโยคกับการคุยกับเขาในวันแรก คือเดี๋ยวพี่จะพาไปร้านหนังสือ ไปเดินร้านหนังสือกัน เราไม่รู้จุดประสงค์ของข้อความนี้ อยากไปดูหนังสือจริงๆ หรืออะไรกันแน่ เราแค่ตอบ ‘ค่ะ’ ไป จนอีกวันเรารู้สึกว่าชีวิตรักในออนไลน์คงไม่เหมาะสำหรับเรา มันเหงานะอยากมีคนคุย แต่มันก็รำคาญถ้าคนมาทักตลอดเวลา

บทสนทนาสุดท้ายระหว่างเรากับพี่เขาคือ

“กินอะไรหรือยังครับ”
“กินแล้วค่ะ”
“กินอะไรเอ่ย?”
“ปิ้งย่างค่ะ”
“ว้าวน่ากินจัง กินที่ไหนเนี่ย(อิโมจิ)”
“กินที่บ้าน ที่บ้านทำ”
“ว้าวววว อยากกินๆๆๆ ต้องทำบ้างแล้วแต่ไม่มีของ”
“สั่งแกร๊บสิ” ตอนนั้นคิดว่าแค่ทำไมต้องตอบใหญ่เล่นใหญ่ด้วย ก็แค่กินปิ้งย่างที่บ้านมันว้าวตรงไหน ถ้าอยากกินก็โทรสั่งก็หมดเรื่อง (นี่คือนิสัยเสียของเรา)

จากนั้นเราก็ทิ้งบทสนทนาไว้เพียงเท่านั้น จนมาถึงกลางดึกวันนั้นเราเจอคนญี่ปุ่นแมตช์กันพอดี โปรไฟล์ไม่ได้แสดงอะไรนอกจากอายุ หน้าตาก็พิมพ์นิยมญี่ปุ่นซูชิมาก แบบโอมากะเสะคอร์สล่ะ 5,000 คือเบ้าหน้าสุดปังจริงๆ แต่เพื่อนเราก็เตือนว่าระวังนะ บางคนอาจจะใช้ภาพปลอม 

ทันใดนั้นเขาก็ทักมาค่ะ

“Hello”
“What do you want?”

ตอนนั้นคือมีแต่คำถามในหัวว่า ถามอะไรวะ ถามว่าเราต้องการอะไร... นั่นสิแล้วฉันต้องการอะไร 
แล้วก็ถึงบางอ้อเมื่อไปถามเพื่อ เราก็พึ่งมาเข้าใจว่า เขาถามแบบนี้เพราะต้องการถามว่าคุณหาความสัมพันธ์แบบไหนในแอปพลิเคชั่นนี้ นี่ก็ตอบไปตามตรงว่า

“Just friend” 

แค่เพื่อนจริงๆ ถ้าคุยถูกคอถูกจริง มันอาจจะสานต่อได้ แต่หนุ่มญี่ปุ่นคนนั้นตอบกลับด้วยประโยคที่ทำให้เราสะเทือนหัวใจ

“I want FWB” 

โอเคซึ่งใจ ตอบชัดตอบตรงเหลือเกิน เราก็หายใจเรียกสติตัวเองอยู่ประมาณสิบวินาที และพิมพ์ตอบกลับไปว่า

“I’m chubby girl i think you don’t like me”

เราคิดว่านั่นน่าจะเป็นบทสนทนาสุดท้ายระหว่างเรา จนกระทั่งหนุ่มแดนปลาดิบ ซูชิอาทิตย์อุทัยตอบกลับมาอย่างรวดเร็วว่า

“I love chubby girl”

เวรกรรม เรือใหญ่หายของแท้

ใจตอนนั้นคิดว่าเวรแล้ว เพราะความเหงาแท้ๆที่ทำให้เจอกับพ่อหนุ่มโชยุคนนี้ เราเลยพูดคุยไปเรื่อยเปื่อย ถามว่าชื่ออะไร เป็นญี่ปุ่นเหรอ เก่งภาษาอังกฤษเนอะ แต่ตาคนนี้ก็พยายามจะพาเข้าเรื่อง sex ตลอด ย้ำว่าตลอดเวลา

สำหรับเรา sex ไม่ใช่เรื่องผิด มันคือรสนิยม ความชอบส่วนบุคคล และมันเป็นควาามต้องการตามธรรมชาติของมนุษย์ แต่เราแค่รู้สึกว่านี่มันไม่ใช่ทางที่เราค้นหา ไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ เราไม่อยากได้ FWB เราอยากมีเพื่อนคุยให้หายเหงา

คิดผิดหรือคิดถูกที่ใช้แอปนี้หาเพื่อนวะ


ท้ายที่สุดนางคะยั้นคะยอขอไลน์และให้เปิดกล้อง บทสนทนาในรูปแบบข้อความระหว่างเรายาวมาก อีกคนดึงเข้าเรื่อง sex อีกคนก็บอกว่าคุยกันก่อนดีไหม ในที่สุดด้วยความที่เราอยากรู้มากๆ ว่าหน้าของฝ่ายตรงข้ามจะตกปกไหม คงไม่ได้แกงเอารูปใครมาหลอกหรอกเนอะ เราลองเปิดกล้อง แต่ไม่ให้เห็นหน้าตัวเอง เพื่อดูว่าเขาจะใช่คนเดียวกันในรูปหรือเปล่า

สรุปว่าใช่...ความโชยุ ซูชิ ปลาดิบใดนี้ มันคือความที่สุด

แต่เราก็คิดได้แค่นั้นแล้วก็ตัดสายเขาไปและบอกว่า (ขออนุญาตพิมพ์เป็นประโยคไทยนะคะ) “ฉันขอโทษจริงๆ ฉันคงให้สถานะหรือมีความสัมพันธ์ระหว่างวิดีโอส่วนตัวนี้ได้ ฉันต้องการหาเพื่อนจริงๆ และหวังว่าคุณจะหาคนที่ตรงกับรูปแบบที่คุณต้องการนะ”

Blocked 

ลาก่อนพ่อหนุ่มแดนปลาดิบ เธอตรงสเปก แต่ความต้องการของเราทั้งสองไม่ตรงกัน 

นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งของการท่องโลกออนไลน์เท่านั้น มันยังมีคนอีกหลายแบบที่เราเจอ และไม่อยากเชื่อว่ามันจะมีวิธีการจีบ หรือเข้าหากันด้วยบทสนทนาแปลกๆ

สุดท้ายนี้อยากฝากไว้ว่า ความเหงาก็คือความเหงา ลองหาอะไรสักอย่างทำ เพราะจริงๆแล้วที่เราปัดแอปเล่นเพราะแค่เหงา ไม่ได้อยากมีแฟนจริง และเราขออภัยทุกคนที่เราเมินแชทหรือทิ้งหนีนะ เราไม่สามารถต่อบทสนทนาได้จริงๆ เพราะเราพึ่งมารู้ตัวว่าเราเหงาที่ไม่ได้ออกไปเจอเพื่อนเท่านั้น

ขอเตือนผู้ที่เหงาว่า อย่าหาทำเด็ดขาด เหงาก็นอนดูซีรี่ย์ ฟังเพลง หรือไปข้างนอก แต่ก็สวมมาส์กและแอลกอฮอล์ด้วยนะคะ

SHARE
Writer
parichwrite
human | writer
novel / article / from someone to somebody

Comments

sskymyskyy
3 months ago
เราก็เป็นคนนึงที่เคยลองใช้แอพพวกนี้ แต่ก็นั่นแหละ ผลที่ได้ก็ไม่ต่างจากคุณ เลยคิดว่าปล่อยให้ความเหงามันเดินทางไปตามทางของมันดีกว่า
Reply
_aboutmef
3 months ago
เป็นเหมือนกันเลย
Reply
LonelyShadow
3 months ago
มีคนยอมสมัครด้วยย ไม่น่าเชื่อ
Reply
xREPISx
3 months ago
สำหรับเราแค่เสพความโรแมนติกของซีรีย์เรา
ก็หายเหงาแล้วล่ะความเหงามันเป็นแค่เพียง
เวลาสั้นๆ แต่จะมาตลอดสนุกดีเนอะชีวิตนี่....
Reply
alexanc
3 months ago
รู้สึกรักบทความนี้มาก
Reply