not okay so tell me , ไม่เป็นไร ฉันยินดี


ฉันเป็นพวกอ่อนไหวต่อความรู้สึก
ฉันสามารถซึมซับความรู้สึกทุกอย่างได้เร็ว

กาลครั้งหนึ่ง เมื่อไม่นานมานี้
เด็กหญิงวัย15ปี กำลังจดจ่ออยู่กับการเรียน สายตาของเธอเหมือนเหยี่ยวที่พร้อมจะกัดกินเนื้อเศษชิ้นเล็กชิ้นน้อยใหญ่ของสัตว์ทีีอ่อนแอกว่าทุกตัว เราเรียกมันอีกอย่างว่า เหยื่อ

‘นี่ฉันแทนความรู้เป็นเหยื่อหรอ’ ช่างบ้าสิ้นดี เด็กสาวนึกขบขันในใจ

นอกหน้าต่างฟิล์มดำที่ฝุ่นเกาะเล็กน้อยถึงปานกลาง
ฉันมองเห็นทิวทัศน์สวยงาม รื่นรมย์ เเลดูสบายตา
เเล้วฉันก็แอบเอาไปฝันจินตนาการ อีกแล้ว
ใช่ เมื่อฉันมองเห็นสิ่งของหรืออะไรบางอย่าง
ฉันอยากรู้สึกถึงมัน
ฟังเหมือนเป็นเรื่องบ้า เเละค่อนข้างไร้สาระ

16/06

;เด็ดดอกไม้ทำไม
มันหอมหรอ

เสียงเพื่อนสนิทเรียกฉัน
;ป่าว โทษทีฉันลืมตัวน่ะ
ลืมไปว่าห้ามเด็ด

;ก็ดี อย่าให้ผอ.รู้เชียว แกตายเเน่!
นํ้าเสียงยํ้าเหมือนอยากให้เป็นจริงซะงั้นแหละ


ดอกไม้ก็มีชีวิต 

ใช่ ชีวิต



19/06

: เป็นอะไร ผิดหวังหรอ
; อือ แกรู้ได้ไง
: เห็นหน้าเศร้าตั้งแต่เมื่อวานเเล้ว แต่ฉันไม่กล้าทักน่ะ
; แต่
: แต่อะไร
; เมื่อวานฉันก็พยายามทำตัวปกตินี่ ทุกคนก็ไม่รู้เเล้ว แกรู้ได้ยังไง
: ฉันไม่ใช่ทุกคนที่แกว่า ฉันถึงรู้ไง
; อือ
: ไหวหรือเปล่า
; ไหว
: ไม่ต้องฝืน อยากร้องไห้ไหม
; ก็็ อยาก 
: งั้นร้องออกมา ฉันอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนแกเอง

: เย็นนี้เจอกันนะ 
; หื้อ
: ฉันจะพาแกไปที่ที่นึง 
; อือโอเค ขอบคุณนะ
: ฉันพยักหน้ารับและยิ้มตอบ



; สวยจัง
: ใช่  มันสวย
;แกชอบแสงอาทิตย์หรอ
: คงงั้น
; แกชอบท้องฟ้าด้วยใช่เปล่า
: ก็ชอบ
; แล้วทุ่งหญ้าล่ะ
: ส่วนประกอบที่ลงตัว

; หื้อ
: งั้นแกลองมองสิ่งที่เห็นข้างหน้า มันสวยใช่ไหม
; ใช่ สวยมาก งดงามที่สุด
: เพราะมันประกอบกันทั้งหมดทำให้กลายเป็นส่วนผสมที่ลงตัวไงล่ะ
; ยังไง




ยามเมื่อมองท้องฟ้า 
รู้สึกสบายตาเเลเหมือนทะเลผ่องใส
ถัดมาดวงอาทิตย์ตะวันคล้อยจะตกสีแสดค่อยเลือนหายไป
ต้นไม้ใบหญ้าในทุ่งเขียวชอุ่มพัดปลิวไสวโยกย้ายตาม
จังหวะเสียงดนตรี
ประกอบกันเป็นส่วนผสมกลมกล่อม เสมือนภาพวาดของจิิิิิตรกรชื่อดัง
แต่แท้จริงเเล้วคือธรรมชาติอันงดงาม
หาเทียบไม่ได้จากฝีมือใครใคร




; เพลงอะไร
: bandaids


bandaids – Keshi



; ร้องไห้หรอ

เสียงสะอื้นระบายความเศร้าได้ยินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ฉันไม่พูดอะไร แค่นั่งลงข้างๆร่างบางพลางเป็นที่หนุนตักให้อีกคน


I'm afraid that bandaids
Are no good for heartache
Not okay, so tell me
When your world is falling down
Friends of flowers
Fragile silence
Stand beside you
Stop your crying




ฉันกับเธอคนนี้ ทีี่ีี่ีี่ีี่ีี่ีี่ีี่ีี่เป็นเพื่อนร่่่่วมชั้นกันยังคงนั่งมองพระอาทิตย์ตกด้วยกันเป็นเวลาร่วมหลายชั่วโมง

; กลับกันเถอะ
: แล้วโอเคขึ้นหรือยัง
; ก็พอฮีลได้อยู่
: อย่าเศร้ามาก มันไม่ดีนะ
; รู้หน่า ไงก็ขอบคุณนะ
: ไม่เป็นไร ฉันยินดี



19/07

; เป็นอะไร เศร้าหรอ
: อือ นิดนึง 
ฉันตอบเพื่อนสนิทไป ไม่อยากให้มันเป็นห่วงมาก


; ไปสถานที่ลับกัน
: ที่ไหน
; ที่ที่มีเเค่เราสองคน กับภาพจิตรกรชื่อดังไงล่ะ
: โอเค
; คอยดูเถอะ รอบนี้ฉันจะฮีลแกบ้างเเล้วกัน
: ขอบคุณนะ
; ไม่เป็นไร ฉันยินดี



























































ไม่ต้องรู้สึกว่าตัวเองแตกต่างจากคนอื่น
เพียงเพราะความคิด ทัศนคติ ไม่เหมือนกัน
ไม่ต้องตอบสนองความต้องการของผู้อื่น
ถ้าเธอลำบากใจ อะไรที่ปฏิเสธได้ก็ปฏิเสธไป
“เพราะเธอไม่ใช่คนเดียวบนโลกที่ต้องทำตามใจคนทั้งโลกนะคะ”









ฉันไม่ใช่คนที่ดีที่สุดสำหรับใคร
อาจไม่ใช่บุคคลที่ทุกคนชื่นชอบ
เเต่ฉันไม่ใช่คนที่ไม่เคยร้องไห้เเละไม่ใช่คนที่ไม่เคยมีความสุขเพราะฉันเชื่อว่าแก่นของความสุขที่เเท้จริงมาจากการยอมรับตัวเองที่เป็นตัวเอง
ไม่ใช่การย้อมตัวเองด้วยสีผ้าเพื่อให้ใครยอมรับเเละชื่นชม





อะไรที่เป็นของเราก็ยังเป็นของเราอยู่วันยังค่ำ
แจกันดอกไม้ใบนั้น เเละกระเป๋าสีดำขลับทรงสวยใบนั้น
ฉันยังคงตราตรึงใ
หลายปีมาเเล้วที่เจ้าของของมันจากไป
ทิ้งไว้ให้คนแปลกหน้าอย่างฉันดูเเล
ใช่ ฟังไม่ผิดหรอก
เพราะว่าเคยเป็นคนคุ้นหน้าคุ้นตาเธอดี เเต่ตอนนี้เป็นได้แค่คนแปลกหน้าคนนึงเเล้วล่ะ













พลิกกระดาษสีนวลไปมาอยู่หลายครั้ง
พลางสายตามองออกไปข้างนอก
ข้างนอกหน้าต่างนั้น
คือโลกของความจริง มีตึกสูงตระหง่านมากตึก
บ้านของผู้คนต่างสีสันประดับประดาอย่างสวยงาม
ฝูงชนที่คล้ายกับฝูงของมดต่างก็ดำเนินชีวิตของตัวเอง
ช่างเเตกต่างกับโลกของฉันเสียจริง
โลกของฉัน 
ที่มีเเค่ฉัน เเละหนังสือหนึ่งเล่ม
กระดาษวาดรูปหลายแผ่นพร้อมสีนํ้าหลากสี
เเต่ถึงอย่างไรฉันก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า
ฉันชอบมาก ฉันชอบโลกของตัวเองมากเลย






ทำในสิ่งที่ตัวเองรักแล้วคุณจะมีความสุขและเอ็นจอยไปกับมันมากๆ อย่างแสวงหาทางที่ไม่ใช่ทางสำหรับคุณ จงเป็นคุณที่เป็นคุณจริงๆ ไม่ใช่เป็นคุณที่คุณอยากให้เป็น ปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามธรรมชาติของมัน ไม่ต้องไปบังคับไปฝืนอะไรมันมาก รักตัวเองให้มากๆนะ
คนเก่ง :•)
























































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































SHARE
Written in this book
theonlynine
Writer
theonlynine
myself
ยังเด็ก เเละเด็กตลอดไป

Comments