เจ้านี่คือหัวขโมยตัวจริง
สองสามวันมาแล้ว ที่ข้าพเจ้าเอาแต่ทอดสายตา มองผ่านกระจกออกไปที่สวนข้างห้องอ่านหนังสือ สาเหตุเพียงเพราะสังเกตเห็นว่า ข อ ง บ า ง สิ่ ง ห า ย ไ ป

ข้าพเจ้าคิด... 
ลืมแล้วหยิบย้ายไปที่อื่นเองหรือเปล่า​ ?
ข้าพเจ้าถาม... 
ใครสักคนในบ้านเอาไปหรือเปล่า​?
ข้าพเจ้าสงสัย​... ​  มีหัวขโมย ?

คำตอบคือ จำไม่ได้ และไม่แน่ใจ แต่โสตความคิดมากกว่าครึ่ง เอียงมาทางไม่มีใครโยกย้ายของสิ่งนั้น​_ของที่หายไป

ความจริงแล้วของก็ไม่ได้มีราคาแพง แต่สุดแสนมีคุณค่าทางจิตใจ  ความรู้สึกคาใจจึงรั้งให้อยู่นิ่งๆไม่ได้   _ความอยากรู้ เอาชนะ ความรู้สึกช่างมันเถอะไปเสียแล้ว_
 
“มีหัวขโมยแน่ๆ ” คำนี้ตอกย้ำความคิด
“ของหายไปได้อย่างไร?"  "เจ้าหัวขโมยเข้ามาทางไหน?"  คิดแล้วน่าจะทางหลังคา
"มีร่องรอยให้เห็นบ้างมั้ย ?” คำถามผุดขึ้นมาราวกับว่าตัวเองเป็นนักสืบ นักสืบมืออาชีพทำกันยังไง ถึงไขคดีได้ ข้าพเจ้าคิดอ่านทำแบบนั้นเลย

เดินใจนิ่งๆ เข้าไปตรวจพื้นที่ เห็นมีเศษชิ้นส่วนเล็กๆ ของสิ่งที่ตามหา และบนร่องรอยดินไม่เห็นรอยเท้าใดๆเลย​  ความคิดแว่บแรกนึกถึงกล้องวงจรปิด แต่งานนี้พลาดเพราะมุมนั้นดันเป็นมุมอับของกล้องพอดี

คราวนี้เข้าตาจน​ ข้าพเจ้าคงไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากวิธีสร้างสถานการณ์​   ในใจคิดว่าเจ้าหัวขโมยคงมีความโลภแล้วย้อนกลับมาอีก

เช้าวันหยุด​ ข้าพเจ้าตัดสินใจหาของหมือนเดิมชิ้นใหม่ เอาไปไว้แทนที่จุดเดิม และไม่ลืมหันกล้องวงจรปิดจับภาพ คราวนี้เจ้าหัวขโมยไม่มีทางรอดแน่

วันนั้น บ่อยๆครั้งที่ข้าพเจ้าเหลือบตามองออกไปที่สวน เพราะกลัวของจะหายไปแบบไม่ทันตั้งตัว แต่มันยังคงอยู่ที่เดิมจนเย็นย่ำ จนตะวันลาลับขอบฟ้า  หลังจากนี้แหละน่าจะเป็นเวลาดีของเจ้าหัวขโมย

ข้าพเจ้าไม่ได้คาดหวังว่าจะจับมันได้คืนนี้หรอก เลยเคลิ้มหลับไป  ไม่ได้แอบนั่งเฝ้าริมหน้าต่างข้างสวน

เช้าวันใหม่นำพาความสว่างมา แต่ความสว่างเช้าวันนี้พาของของข้าพเจ้า ห า ย ไ ป อี ก แ ล้ ว

ทำไม !!!!  ข้าพเจ้าชะล่าใจเหรอเนี่ย  
"ภาพกล้องวงจรปิด" “เจ้าหัวขโมย ขอดูหน้าชัดๆหน่อย”  คำนี้วิ่งเข้ามากระตุ้นความอยากรู้ ให้ไปเปิดกล้องดูภาพในทันที   
__ ภาพในกล้องจับภาพมุมข้างต้นไม้ เห็นไฟแสงสีเหลืองอ่อนๆ สาดส่อง ภาพนิ่งไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเคลื่อนไหว  มีเพียงต้นไม้ขยับตาม​เสียงลมบ้าง

ข้าพเจ้ากดปุ่ม Fwd กรอเดินหน้าด้วยความเร็ว x1.5 ไปสักพักใหญ่  และแล้วนั่น  ภาพเงาดำๆ   

มือกดปุ่ม stop และกด play ให้ภาพเดินความเร็วปรกติ 
__เงาดำดำ ตัวดำดำวิ่งมาและหยุดที่กระถางใต้ต้นไม้ ดูเวลาประมาณตี 4   เจ้ากระรอกตัวสีดำออกน้ำตาล หน้าเป็นหนู หางเป็นพวง 2 ตัว​ มันกำลังยื่นปากลงไปกินเมล็ดถั่วลันเตาที่ข้าพเจ้าเพาะไว้ 

"เจ้ากระรอก เป็นแกจริงๆด้วย" คิดไปขำไป 

ความหวังปลูกต้นถั่วลันเตา ผักปลอดสารที่รักสลายอีกครั้ง ฮาฮาฮา
มันกินไม่เหลือสักเมล็ดเลย  "กระรอก เจ้าหัวขโมยตัวน้อย" 
ยิ้มและขำตัวเอง กับเรื่องพิเลนแบบนี้ เอาจริงเอาจังเสมอข้อคิดน้อยนิด  ขอแค่คนอ่านใบหน้าเปื้อนยิ้ม
...... 
July2020
Credit Photo by NariNa  
SHARE
Writer
NariNa
Writer vs Dream
_ Find to Found A day _

Comments

Papilion
16 days ago
...ถ้าอยู่ใกล้ๆ ไปจับหัวขโมยให้แล้วครับ เห็นว่าเนื้อกระรอกนี่ก็อร่อยไม่เบา 🤣😁😋
เมล็ดถั่วลันเตาจะถูกกระรอกขโมยไป ก็ช่างเถอะครับ
ให้แม่นางถั่วลันเตายังอยู่ ก็พอ! 😅😋
Reply
NariNa
16 days ago
คนอะไรกินกระรอก​?
เมนู​ กระรอกผัดถั่วลันเตาน้ำมันหอยมั้ย​
Papilion
16 days ago
🤣🤣🤣🤣🤣 โธ่! แม่นางก็ช่างเล่นยิ่งนัก 555
khwanjai
15 days ago
เขียนเดินเรื่องชวนอ่านนะคะ ลุ้นว่าเจ้าหัวขโมยคือใคร
Reply
NariNa
15 days ago
เจ้าหัวขโมยตัวดำ​ หางเป็นพวงนี่เอง
ขอบคุณ​ค่ะ​ ❤️