เจ้าดอกไม้
     ดอกไม้ดอกนั้นช่างงดงาม มันขยับเคลื่อนตัวเองไปตามสายลม เหมือนกับกำลังสื่อสารต่อดอกไม้ดอกอื่นว่า 'ฉันกำลังมีตัวตนอยู่' แต่ช่างน่าเศร้าดอกไม้ดอกอื่นที่ล้วนเป็นสีเหลืองแจ่มใส กลับพยายามหลีกหนีมัน นั่นก็เพราะเจ้าดอกไม้ขี้เหงาดอกนี้ กลับเป็นสีม่วงตัดกับภาพลักษณ์ความแจ่มใสของดอกไม้อื่น

     เขามาแล้วคนที่ดูแลฉัน พวกเธอคนอื่นๆ ต่างยิ้มต้อนรับเพื่อที่จะให้เขามอบน้ำ มอบปุ๋ย และมอบรอยยิ้มให้กับเธอ เขามักจะมาชมเชยเธอเสมอ ส่งเสียงบอกว่า 'วันนี้เป็นยังไงบ้าง เธอคนสวย' ดอกไม้สีม่วงจะชูช่อโก่งตัวเองทุกครั้ง รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมา เมื่อได้เห็นใบหน้าของเขา 

     วันแล้ววันเล่าการพบกันครั้งแล้วครั้งเล่า ฝนตก แดดออก พายุกระหน่ำ เพื่อนๆของเธอบางคนไม่ได้อยู่กับเธอแล้ว บางคนจากดอกไม้ 5 กลีบ เหลือ 3 กลีบ 2 กลีบ ส่วนเธอที่โดดเด่น และเป็นที่อิจฉาของคนอื่น นอกจากดอกไม้สีม่วงแสนสวยแล้ว เธอยังเป็นดอกไม้ 6 กลีบอีกต่างหาก

     วันนี้ที่รักของเธอดูไม่ปกติอีกแล้ว ใบหน้าของเขาเซื่องซึม ดวงตาแดงก่ำเดินโซซัดโซเซไปมา เมื่อเธอเห็นเขา เธอก็จะชูช่อเบ่งบานเหมือนที่เคยทำมา เขาเพียงได้แต่ส่งยิ้มและแววตาเศร้าสร้อยมอบแก่เธอ และจากไป

     ผ่านไปเพียง 1 วัน เธอไม่มีเพื่อนแล้ว ที่รักของฉัน มอบน้ำดื่ม ปุ๋ย มอบการดูแลอันล้ำค่าให้แก่ฉันเพียงผู้เดียว แปลกจังที่รู้สึกโดดเดี่ยว ทั้งๆที่ไม่ต้องแย่งกันเรียกร้องความสนใจจากเขา แต่เธอกลับรู้สึกเศร้าขึ้นมา

     ผู้หญิงคนนั้นเธอมาอีกแล้ว เจ้าดอกไม้สีม่วงไม่ค่อยชอบผู้หญิงคนนั้นเลย เธอเปล่งเสียงแปลกประหลาด จนดอกไม้อย่างเธอกระเทือนไปหมด ส่วนที่รักของฉันกลับยืนเงียบคอตกไม่พูดอะไร เขาน่าจะพูดอะไรออกไปบ้างสิ

     พวกเขามายืนอยู่ตรงหน้าเธอ ทุกวี่ทุกวัน ต่างคนต่างโต้ตอบด้วยถ้อยคำแห่งอารมณ์ ผ่านไปหลายๆวัน เมื่อที่รักของเธออยู่คนเดียว เขาไม่มาหาเจ้าดอกไม้อีกแล้ว เขาเดินผ่านมองไม่ออกว่าแสดงสีหน้าอย่างไร แต่เขาไม่ได้คุยเล่นกับเธอเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

     ในตอนฤดูหนาวอากาศหนาวเย็นที่สุด เสียงการพูดคุยจากเขาค่อยๆ ดังขึ้น ดังขึ้น ดังขึ้น ที่รักของเธอและผู้หญิงที่ทำเสียงแปลกประหลาด ต่างพูดคุยกันด้วยคำศัพท์ว่า เหี้ยบ้าง ควายบ้าง ควยบ้าง ดอกสีม่วงสั่นสะเทือนเคลื่อนไหว ก้านดอกค้อมตัวลงทีละเล็กทีละน้อย

     ปัง! เสียงดังครั้งใหญ่เกิดขึ้น เจ้าดอกสีม่วงหดตัวลงทันที น้ำสีแดงสาดกระเซ็นเจ้าดอกไม้ พร้อมกับมีอะไรบางอย่างล้มลงไปกองด้านข้างเธอ จนเกือบจะล้มทับ 

     เขม่าควันของปืนลอยจางๆ ที่รักของเธอก้มตัวลงมองเธอด้วยสายตาที่ไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไร เขาเดินจากไป พร้อมกับมีน้ำสีแดงไหลเข้มเข้าสู่รากเธอ เจ้าดอกไม้สีม่วงแน่นิ่งไปในทันที เขากลับมาอีกครั้งพร้อมกับกระถาง ช้อนปลูก อุปกรณ์ทำสวนต่างๆ ในคราวนี้สายตาของเขาทั้งอบอุ่น น่ามอง ละมุนละไมเป็นที่สุด เขาค่อยๆ ขุดเธอขึ้นมา ประคองเธอเหมือนกับสิ่งของล้ำค่า

     กระถางดินธรรมดาๆ อันหนึ่งเมื่อมีเธออยู่กลับดูน่าค้นหา ดูแฟนตาซี สายตาคู่นั้นจ้องมองไปที่เธอ เขาบอกว่ากับเธอว่า 'ฉันรักเธอ' ก่อนจะอุ้มกระถางดินนั้นขึ้นไป

     น่าแปลกใจดอกไม้ดอกนั้นกลับนิ่งแข็งทื่อ ในเวลาต่อมามันไม่เคลื่อนไหวติง นิ่งสงบและไม่ชูช่อหาแสงแดดอีกเลย...


SHARE
Writer
Daydreamerheart
Dreamer
นักเขียนผู้ชื่นชอบดองงาน

Comments